Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Διαιτολογικές συστάσεις για τη διαβητική δίαιτα

Διαιτολογικές συστάσεις για τη διαβητική δίαιτα

Ενέργεια

Για απόκτηση ΒΜΙ=22-25

Υδατάνθρακες (% ενέργειας)

50-55% (50-60%)

Προστιθέμενη γλυκόζη ή φρουκτόζη
(γρ ανά ημέρα)

<25 γρ

Διαιτητικές ίνες (γρ ανά ημέρα)

>20-35 γρ

Συνολικό λίπος (% ενέργειας)

30%

Κορεσμένα

<10%

Πολυακόρεστα

<10%

Μονοακόρεστα

10-15%

Πρωτεϊνες (% ενέργειας)
(για παιδιά και εγκυμονούσες)

10-15%
μέχρι 20%

Αλάτι (γρ. ανά ημέρα)
Για άτομα με φυσιολογική αρτηριακή πίεση

<3

Για άτομα με υπέρταση

<2,4

Διαβητικά τρόφιμα

Καθόλου

Το Ηοlter πίεσης

Σε ένα ποσοστό ασθενών η αρτηριακή πίεση όταν μετριέται στο ιατρείο είναι αυξημένη, ενώ στο περιβάλλον του ασθενούς και όλη την ημέρα κυμαίνεται σε φυσιολογικά επίπεδα. Αυτή η περίπτωση είναι γνωστή ως υπέρταση της ‘‘λευκής μπλούζας’’ και κύριο αίτιό της είναι ο φόβος του ασθενούς για το περιβάλλον αλλά και το γιατρό.

Σε αυτές τις περιπτώσεις και σε άλλες, που ο γιατρός χρειάζεται να είναι σίγουρος για την ύπαρξη της υπέρτασης αλλά και την επιτυχία της φαρμακευτικής αγωγής, χρησιμοποιεί το Holter πίεσης, ένα είδος πιεσόμετρου που ο ασθενής το φοράει στο χέρι του επί 24 ώρες. Η 24ωρη καταγραφή της αρτηριακής πίεσης, όπως καλύτερα λέγεται, έχει ως πλεονέκτημα την καταγραφή της πίεσης σε πιο ρεαλιστικές συνθήκες, αντιπροσωπευτικές της φυσιολογικής συμπεριφοράς και δραστηριότητας του ατόμου.

Πως γίνεται η διάγνωση της υπέρτασης;

Η διάγνωση της υπέρτασης γίνεται μόνο με το πιεσόμετρο. Αν η αρτηριακή πίεση σε μια πρώτη επίσκεψη βρεθεί μεγαλύτερη από την κανονική, τότε ο γιατρός θα μας ξανακαλέσει για συμπληρωματικές μετρήσεις μέσα σε διάστημα λίγων εβδομάδων ή και περισσότερο, για να βεβαιωθεί ότι έχουμε υπέρταση.
Η αρτηριακή πίεση μεταβάλλεται πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας και από μέρα σε μέρα. Επηρεάζεται επίσης από άλλους παράγοντες, όπως η συναισθηματική κατάσταση και η σωματική κόπωση. Γι’ αυτούς τους λόγους έχει επικρατήσει ο έλεγχος της πίεσης να γίνεται σε ήσυχο χώρο, χωρίς εκνευριστικές συζητήσεις, με τον ασθενή να κάθεται άνετα τουλάχιστον για πέντε λεπτά, με το χέρι του να στηρίζεται σε ένα τραπέζι, χωρίς να έχει καπνίσει ή να έχει πιει καφέ τα τελευταία τριάντα λεπτά.
Η αρτηριακή πίεση παρουσιάζει μικρή διαφορά μεταξύ των χεριών. Έτσι, αν ο γιατρός υποψιάζεται ότι έχουμε υπέρταση, θα μετρήσει την πίεση και στα δύο χέρια κατά την πρώτη επίσκεψη και μάλιστα δύο ή και τρεις φορές. Το χέρι που θα έχει τη μεγαλύτερη πίεση θα χρησιμοποιηθεί και για τις μελλοντικές μετρήσεις. Η πίεση επίσης λαμβάνεται σε όρθια και καθιστή θέση. Αν αυτές οι μετρήσεις δείξουν ότι έχουμε υπέρταση, τότε ο γιατρός θα ρωτήσει για το ιατρικό ιστορικό μας, θα μας εξετάσει και θα παραγγείλει κάποιες εργαστηριακές εξετάσεις.

Ποια είναι τα συμπτώματα της υπέρτασης;

Η υπέρταση συνήθως δεν προκαλεί συμπτώματα ή προειδοποιητικά σημεία, αντίθετα με ό,τι πιστεύει ο περισσότερος κόσμος. Συνήθως δε νιώθουμε την πίεση, ακόμα και όταν είναι ασυνήθιστα υψηλή. Λίγα άτομα μπορεί να έχουν συμπτώματα, όπως αδιαθεσία, πονοκέφαλο ή ρινορραγία, τα οποία μπορεί να υπάρχουν και σε άλλες παθολογικές καταστάσεις.
Έτσι η συντριπτική πλειοψηφία των υπερτασικών δεν γνωρίζει ότι έχει υψηλή αρτηριακή πίεση, εκτός αν τη μετρήσει τυχαία.

Ποιος πάσχει από υπέρταση;

Θεωρητικά θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα. Πολλοί πιστεύουν ότι μόνο ο αγχώδης και νευρικός τύπος ανθρώπου πάσχει. Τα στοιχεία όμως δείχνουν ότι ακόμη και οι ήρεμοι άνθρωποι μπορεί να έχουν υπέρταση, η οποία τελικά θεωρείται μια συνηθισμένη ασθένεια.
Οι στατιστικές πάντως δείχνουν ότι οι ακόλουθες καταστάσεις συμβάλλουν με κάποιο τρόπο στην παρουσία ιδιοπαθούς υπέρτασης :

Το οικογενειακό ιστορικό.

Μερικές οικογένειες φαίνεται να πάσχουν σε μεγαλύτερη συχνότητα από υψηλή αρτηριακή πίεση. Αν και οι δύο γονείς έχουν υπέρταση, ο κίνδυνος να παρουσιάσουν και τα παιδιά τους είναι περίπου 50%.

Η ηλικία.

Η υπέρταση μπορεί να παρατηρηθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι  πιο συχνή στους ηλικιωμένους. Σχεδόν οι μισοί άνθρωποι πάνω από την ηλικία των 65 ετών έχουν υπέρταση, της οποίας η διάγνωση γίνεται συνήθως μεταξύ των 35 και των 50 ετών.

Το φύλο.

Πριν από την ηλικία των 50 ετών η υπέρταση παρουσιάζεται πιο συχνά στους άνδρες.
Η συχνότητα εμφάνισής της στις γυναίκες αλλάζει μετά την εμμηνόπαυση και μετά την ηλικία των 50 – 55 ετών πιο πολλές γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες πάσχουν από υπέρταση.

Η φυλή.

Έχει παρατηρηθεί ότι η υπέρταση είναι πιο συχνή στη μαύρη φυλή απ’ ό,τι στη λευκή, για όλες τις ηλικίες μετά την εφηβεία. Επίσης, για ένα συγκεκριμένο επίπεδο υψηλής αρτηριακής πίεσης, μεγαλύτερες βλάβες συμβαίνουν στα άτομα της μαύρης φυλής απ’ ό,τι της λευκής.

Το σωματικό βάρος.

Η υψηλή αρτηριακή πίεση παρατηρείται συχνότερα σε παχύσαρκα άτομα, τα οποία αποτελούν πλέον το ένα τρίτο του πληθυσμού στις αναπτυγμένες χώρες.  Απώλεια σωματικού βάρους συνοδεύεται από πτώση της αρτηριακής πίεσης. Υπολογίζεται ότι στην ηλικία των 40 – 50 ετών οι παχύσαρκοι παρουσιάζουν πέντε φορές συχνότερα υπέρταση.

Το αλάτι.

Έχει βρεθεί ότι υπάρχει σχέση μεταξύ της υπέρτασης και της κατανάλωσης αλατιού. Ο μέτριος περιορισμός του αλατιού στη διατροφή μας αποδεδειγμένα μειώνει την αρτηριακή πίεση και οι άνθρωποι που έχουν την τάση να παρουσιάζουν υψηλή πίεση είναι πολύ πιθανόν να τη χειροτερεύουν τρώγοντας αλατισμένα φαγητά.

Το άγχος.

Το άγχος μπορεί να οδηγήσει σε επίμονη υπέρταση, αν και δεν παύουν να υπάρχουν αμφιβολίες από πολλούς επιστήμονες. Για να εμφανίσει κάποιος υπέρταση δεν έχει σημασία μόνο το μέγεθος του στρες στο οποίο εκτίθεται, αλλά και ο τρόπος που το αντιμετωπίζει.

Τα αντισυλληπτικά χάπια και η εγκυμοσύνη.

Τα αντισυλληπτικά αυξάνουν την αρτηριακή πίεση  σε μια μερίδα γυναικών, ιδιαίτερα σε εκείνες με αυξημένο σωματικό βάρος. Οι γυναίκες αυτές, εκτός του ότι πρέπει να ελέγχουν τακτικά την πίεσή τους, πρέπει να δοκιμάσουν άλλες μεθόδους αντισύλληψης μετά από συζήτηση με τον γιατρό τους και με κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού.
Φυσιολογικά, η αρτηριακή πίεση πέφτει στους τρεις πρώτους μήνες της κύησης, ακόμη και σε γυναίκες που είναι υπερτασικές. Μπορεί να αυξηθεί όμως αργότερα, προς τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης. Η υπέρταση που εμφανίζεται κατά την εγκυμοσύνη είναι σοβαρό πρόβλημα για τη μητέρα και το έμβρυο και χρειάζεται σωστή παρακολούθηση και θεραπεία με φάρμακα, ιδίως τις εβδομάδες πριν από τον τοκετό. Μετά τον τοκετό συνήθως η πίεση επανέρχεται σε φυσιολογικά επίπεδα. Σε σοβαρές περιπτώσεις η έγκυος αναπτύσσει τοξιναιμία της κύησης, μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση για τη ζωή της.
Πρέπει όμως να γίνει κατανοητό ότι η υπέρταση δεν αποτελεί αντένδειξη για τις γυναίκες που θέλουν να αποκτήσουν παιδί.

Άλλοι παράγοντες.

Άλλοι παράγοντες ή καταστάσεις που μπορεί να σχετίζονται με την αύξηση της αρτηριακής πίεσης είναι η μειωμένη σωματική άσκηση, η κατάχρηση αλκοόλ, ο σακχαρώδης διαβήτης, οι παθήσεις του θυρεοειδούς, το κάπνισμα κλπ.

Τι είναι η δοκιμασία (test) κόπωσης

Η δοκιμασία (test) κοπώσεως είναι μια ευρέως, αν όχι η πιο ευρέως, χρησιμοποιούμενη διαγνωστική δοκιμασία της καρδιολογίας. Έχει πολλές ενδείξεις εφαρμογής. Πιο συχνά όμως χρησιμοποιείται για να αποκαλύψει πιθανή στεφανιαία νόσο σε άτομα που μπορεί να έχουν ή όχι ενοχλήματα ή πολλούς παράγοντες κινδύνου για στεφανιαία νόσο (αρτηριακή υπέρταση, ψηλή χοληστερόλη, κάπνισμα, σακχαρώδη διαβήτη, θετικό οικογενειακό ιστορικό) ή αλλαγές στο ηλεκτροκαρδιογράφημά τους. Συχνά όμως χρησιμοποιείται και για παρακολούθηση ή καθορισμό της πρόγνωσης ασθενών που είναι ήδη γνωστοί στεφανιαίοι, υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική ή εγχείρηση αορτοστεφανιαία παράκαμψης, και ο γιατρός επιθυμεί να δει αν η πορεία τους εξελισσεται ομαλά και αν δεν έχουν δημιουργηθεί σημαντικά αιμοδυναμικές στενώσεις.

Κατά τη δοκιμασία, ο εξεταζόμενος είναι προσδεδεμένος με ηλεκτρόδια που παρακολούθουν συνεχώς το ρυθμό και το καρδιογράφημά του. Συνίστατι σε ολοένα και πιο ταχύ περπάτημα του ασθενούς σε κυλιόμενο τάπητα με παράλληλη αύξηση της κλίσης του. (στάδια διάρκειας 3 λεπτών έκαστο, στο σύνηθες πρωτόκολλο εξέτασης) και η διάρκεια ποικίλλει και εξαρτάται τόσο από το πρωτόκολλο όσο και από τον ίδιο τον ασθενή.

Σκοπός της δοκιμασίας είναι να δημιουργηθεί αύξηση της καρδιακής συχνότητας του εξεταζομένου μέχρις ενός σημείου, με βάση την ηλικία του ασθενούς, και να παρατηρηθεί αν στο καρδιογράφημα δημιουργούνται αλλοιώσεις συμβατές με ισχαιμία.

Αναλόγως ευρημάτων ο εξεταζόμενος κατευθύνεται από το γιατρό του ως προς το τί πρέπει να πράξει.

 

Γράφει : Δρ. Κυριακός Γιάγκου

Τα "οφέλη" της κόκας κόλας

 image Τα πρώτα 10 λεπτά:

10 κουταλιές ζάχαρης εισχωρούν στο σύστημά σας. Είναι το 100% της προτεινόμενης ημερήσιας δόσης. Ο λόγος που δεν κάνετε αμέσως εμετό από την υπερβολική δόση ζάχαρης είναι το φωσφορικό οξύ, που κόβει τη γεύση και σας επιτρέπει να κρατήσετε το αναψυκτικό στο στομάχι σας.

20 λεπτά:

Το ζάχαρό σας προκαλεί μια έκρηξη ινσουλίνης. Το συκώτι σας ανταποκρίνεται σε αυτό, μετατρέποντας όση ζάχαρη μπορεί σε λίπος (και υπάρχει πολύ ζάχαρη αυτή τη στιγμή).

40 λεπτά:

Η απορρόφηση καφεΐνης έχει ολοκληρωθεί. Οι κόρες σας διαστέλλονται, η πίεση του αίματος αυξάνεται και το συκώτι συνεχίζει να ρίχνει ζάχαρη στο αίμα. Οι δέκτες αδενοσίνης στον εγκέφαλό σας φράζουν αποτρέποντας την υπνηλία.

45 λεπτά:

Το σώμα σας ανεβάζει την παραγωγή ντοπαμίνης, ερεθίζοντας τα κέντρα ευχαρίστησης στον εγκέφαλό σας. Είναι ο ίδιος τρόπος που λειτουργεί και η ηρωίνη.

60 λεπτά:

Το φωσφορικό οξύ δεσμεύει το ασβέστιο, το μαγνήσιο και τον ψευδάργυρο στο έντερό σας, παρέχοντας μιας περαιτέρω ώθηση στο μεταβολισμό. Αυτό γίνεται από τις υψηλές δόσεις της ζάχαρης και των τεχνητών γλυκαντικών ουσιών που αυξάνουν επίσης τη νεφρική αποβολή του ασβεστίου.

60 λεπτά:

Οι διουρητικές ιδιότητες της καφεΐνης κάνουν παιχνίδι (σας κάνει να πρέπει να κατουρήσετε). Τώρα βεβαιώνεται ότι θα εκκενώσετε το συνδεμένο ασβέστιο, μαγνήσιο και ψευδάργυρο που διαφορετικά θα πήγαινε στα κόκκαλά σας, καθώς επίσης το νάτριο, τον ηλεκτρολύτη και το νερό.

80 λεπτά:

Δεδομένου ότι η αναστάτωση μέσα σας πεθαίνει, θ' αρχίσετε να έχετε στέρηση ζάχαρης. Μπορεί να γίνετε οξύθυμοι ή και αργόστροφοι. Έχετε επίσης τώρα, κυριολεκτικά, κατουρήσει όλο το νερό που περιείχε η Coke , μαζί με τις πολύτιμες θρεπτικές ουσίες που το σώμα σας θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιήσει για να ενυδατώσει το σύστημά σας ή να χτίσει ισχυρά κόκκαλα και δόντια.

Πρόγραμμα Υγιεινής Διατροφής με βάση τις Οδηγίες Διατροφής της Ειδικής Επιτροπής Εθνικής Υγείας των ΗΠΑ

Εισαγωγή

Από καιρό έχει γίνει κατανοητό ότι η βέλτιστη υγεία εξαρτάται από την επαρκή διατροφή. Οι διαιτητικές ανεπάρκειες μπορούν να εκδηλωθούν με διάφορους τρόπους. Μια ανεπαρκής λήψη της ενέργειας ή των θρεπτικών ουσιών μπορεί να οδηγήσει στον υποσιτισμό ή στις κλασικές ασθένειες ανεπάρκειας όπως είναι η ραχίτιδα, η πελάγρα, ή η αναιμία λόγω ανεπάρκειας σιδήρου. Οποιαδήποτε κι αν είναι η αιτία, η ανεπαρκής διατροφή καθυστερεί την κανονική ανάπτυξη, μειώνει την αντίσταση στις μολυσματικές ασθένειες, εξασθενίζει την υγεία μητέρας και παιδιών και μπορεί να έχει επιπτώσεις στη δυνατότητα να λειτουργήσει το άτομο στη μέγιστη φυσική και διανοητική ικανότητα. 

Αν και τα προβλήματα της θρεπτικής ανεπάρκειας έχουν περιοριστεί τελευταία στις Ηνωμένες Πολιτείες (όπου γίνονται ευρέως μελέτες σε μεγάλα δειγματοληπτικά πλήθη), έχουν αντικατασταθεί από τα προβλήματα της διαιτητικής δυσαναλογίας και της υπερβολής. Αυτές οι δυσαναλογίες και υπερβολές έχουν συμβάλει στην αυξανόμενη επικράτηση και τη δριμύτητα των χρόνιων παθήσεων που είναι σημαντικές αιτίες σωματικής κατάπτωσης και θανάτων μεταξύ των Αμερικανών. Μεταξύ αυτών, πέντε – οι στεφανιαίες καρδιακές παθήσεις και η γενικευμένη αρτηριοσκλήρωση, τα εγκεφαλικά, μερικοί τύποι καρκίνων και o διαβήτης -- έχουν συνδεθεί με τις διαιτητικές υπερβολές ή δυσαναλογίες, και ακόμα τρεις – η κίρρωση του συκωτιού, τα ατυχήματα και οι αυτοκτονίες -- είναι συχνά αποτέλεσμα της υπερβολικής κατανάλωσης οινοπνεύματος. Όλες αυτές οι αιτίες αποτελούν τουλάχιστον το 70 τοις εκατό των ετήσιων θανάτων μεταξύ των Αμερικανών. Οι διαιτητικές δυσαναλογίες και οι υπερβολές έχουν συνδεθεί επίσης με την υψηλή πίεση αίματος, την παχυσαρκία, την οστεοπόρωση, τις οδοντικές ασθένειες, καθώς επίσης και τις γαστροεντερικές ασθένειες και εκείνες των νεφρών.

Οι Θεμελιώδεις Αρχές του Προγράμματος Ιατρικής Διατροφής

Το χρησιμοποιούμενο πρόγραμμα ιατρικής διατροφής βασίζεται στα συμπεράσματα των παγκόσμιων ιατρικών συνεδρίων και παρέχει τη δυνατότητα:

1 - παραγωγής ημερήσιων μενού για κάθε άτομο με βάση τις ημερήσιες επιδιωκόμενες θερμίδες πρόσληψης.

2 - αντικατάστασης φαγητών σε αυτά τα μενού με άλλα ισοδύναμα που προτιμάμε.

3 - δημιουργίας "ισορροπημένων" γευμάτων σε σχέση με την ιατρική πυραμίδα διατροφής των έξι ομάδων του σχήματος που ακολουθεί.

4 - ελέγχου της συνολικής πρόσληψης των πρωτεϊνών, υδατανθράκων και λιπών.

5 - ελέγχου της πρόσληψης θερμίδων από τις πρωτεΐνες, τους υδατάνθρακες και τα λίπη.

6 - οριοθέτησης του ανώτατου ορίου  προσλαμβανόμενου λίπους, ώστε να λαμβάνονται από αυτό λιγότερο από το 30% των συνολικών θερμίδων, καθώς και ελέγχου του συνολικού κορεσμένου λίπους, ώστε να λαμβάνονται από αυτό λιγότερο από το 10% των συνολικών θερμίδων.

7 - ελέγχου των μακροθρεπτικών και μικροθρεπτικών συστατικών των τροφών σε σύγκριση με τις Προτεινόμενες Ημερήσιες Προσλήψεις τους (ΠΗΠ).

8 - ελέγχου της προσλαμβανόμενης χοληστερόλης.

9 - προσδιορισμού μιας μακροπρόθεσμης υγιεινής στρατηγικής ελέγχου του βάρους και του λίπους του σώματός μας.

Η σειρά συνεργασίας μας θα είναι η εξής:

1 - Καταγράφετε τα τρόφιμα που τρώτε σε κάθε γεύμα κατά τη διάρκεια της ημέρας για επτά ημέρες και μας τα δίνετε.

2 - Τα περνάμε στο πρόγραμμα και τυπώνουμε την ανάλυση σε θερμίδες και θρεπτικά συστατικά για να δούμε το επίπεδο της υπάρχουσας διατροφής σας.

3 - Μπορούμε να συμπεράνουμε εάν η θερμιδική σας πρόσληψη διαμοιράζεται μάλλον ομοιόμορφα καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας ή συγκεντρώνεται βαριά σε ένα ιδιαίτερο γεύμα

4 - Χρησιμοποιώντας το πλαίσιο διαλόγου θερμιδικής ανάλυσης, μπορούμε επίσης να καθορίσουμε εάν πάρα πολλές θερμίδες στη διατροφή σας προέρχονται από την πρωτεΐνη ή το λίπος και να τροποποιήσουμε τη διατροφή σας αναλόγως.

5 – Έχοντας όλα αυτά τα στοιχεία σε γνώση μας, τροποποιούμε στη συνέχεια τις ποσότητες και το είδος των στοιχείων των γευμάτων σας, μέσα στα πλαίσια των επιθυμιών σας, ώστε να αποδίδουν το αποτέλεσμα που θέλετε, και καταστρώνουμε επτά νέα μενού διατροφής για τις επτά ημέρες της εβδομάδας, τα οποία θα ικανοποιούν τον στόχο σας για αδυνάτισμα, αύξηση ή διατήρηση βάρους.

6 – Για να καταστρώσουμε το οργανόγραμμα διατροφής σας με στόχο να χάσετε ή να κερδίσετε βάρος προετοιμάζουμε τις επιλογές για κάθε ημέρα με την καταγραφή των τροφίμων που πρόκειται να φάτε για κάθε γεύμα. Σχεδιάζουμε επτά τέτοια μενού επιλογών για επτά ημέρες και επαναλαμβάνουμε θεωρητικά αυτόν τον κύκλο για 12, ας πούμε, επταήμερα. Αυτομάτως έχουμε το αποτέλεσμα της εφαρμογής του προγράμματος μετά από 84 ημέρες και ελέγχουμε αν είναι το επιδιωκόμενο.

7 – Αν το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό, τότε σας δίνουμε το πρόγραμμα των επτά ημερών και το εφαρμόζετε.  Αν το αποτέλεσμα δεν είναι ικανοποιητικό, τότε επανερχόμαστε και τροποποιούμε τα επί μέρους μενού των επτά ημερών κατευθύνοντας τη διατροφή σας στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Η γενική δομή του προγράμματος

Η σύγχρονη αυτή έκδοση του προγράμματος έρχεται με μια βάση δεδομένων περίπου 5.000 προσεκτικά επιλεγμένων στοιχείων τροφίμων για την ελληνική πραγματικότητα, που διαιρούνται σε κατάλληλες ομάδες τροφίμων. Μπορούμε επίσης να προσθέσουμε τα δικά μας στοιχεία τροφίμων μέσω μιας δικής μας βάσης δεδομένων τροφίμων.

Το πρόγραμμα έχει τις δυνατότητες να υπολογίζει τις προτεινόμενες καθημερινές θερμιδικές και άλλες θρεπτικές προσλήψεις του ατόμου μελέτης, το ιδανικό βάρος, σύμφωνα με τους προσωπικούς παράγοντές του. Υπάρχουν επίσης δυνατότητες να υπολογιστεί ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), οι θερμιδικές δαπάνες, καθώς επίσης και ένα οργανόγραμμα ελέγχου του βάρους και το προφίλ χοληστερόλης. Οι χρήστες μπορούν επίσης να παρακολουθήσουμε την πρόοδο απώλειας βάρους, το ιστορικό της διατροφής, των μετρήσεων πίεσης αίματός, κτλ.

Επιπλέον, για να βοηθήσει τους ενδιαφερόμενους να προσδιορίσουν τα τρόφιμα με την υψηλή συγκέντρωση σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, ένα πρόγραμμα μέτρησης των ωμέγα-3 λιπαρών οξέων συμπεριλαμβάνεται επίσης σε αυτήν την έκδοση. Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα έχουν αποδειχθεί, σε διάφορες μελέτες ότι βοηθούν κατά της αρτηριοσκλήρωσης και των χαμηλότερων επιπέδων χοληστερόλης αίματος.

Τα γενικά συμπεράσματα δίνονται σε εκτυπώσεις ή αποστέλλονται με email σε μορφή .pdf.

Η τεχνολογία του προγράμματος

Οι καθημερινές επιλογές διατροφής που παράγονται αυτόματα από το πρόγραμμα, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, είναι ακριβώς μέσα σε στενή ζώνη (+/- 10) θερμίδων του ζητούμενου θερμιδικού επιπέδου. Επιπλέον, με περιστασιακές εξαιρέσεις στις ιδιαίτερα περιοριστικές διατροφές (κάτω από 1000 θερμίδες/ημέρα), οι επιλογές που παράγονται είναι ισορροπημένες και προσαρμόζονται στις οδηγίες της πυραμίδας τροφίμων του USDA (United States Department of Agriculture, κυβερνητική υπηρεσία των ΗΠΑ, που ασχολείται με τη σωστή διατροφή του αμερικανικού λαού). 

Ας σημειωθεί ότι ανεξάρτητα από το πόσο ισορροπημένες είναι οι επιλογές του προγράμματος, εάν το θερμιδικό επίπεδο των προδιαγραφών σας είναι πάρα πολύ χαμηλό, δεν μπορείτε να λάβετε επαρκώς όλες τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες στη διατροφή σας και μπορεί να πρέπει να χρησιμοποιήσετε τα συμπληρώματα διατροφής για να ικανοποιήσετε τις ανάγκες σας σε Απαραίτητες Ημερήσιες Προσλήψεις.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην ποσότητα κάθε προτεινόμενου τροφίμου στις επιλογές που παράγονται. Συνδέουμε μια τυποποιημένη εμπειρική μονάδα με κάθε στοιχείο τροφίμων, παραδείγματος χάριν, "1 φέτα" για το ψωμί, "1 φλιτζάνι" για το γάλα, κτλ. Αυτές οι μονάδες τροποποιούνται από έναν πολλαπλασιαστή για να δείξουν τη συνιστώμενη ποσότητα. Π.χ., ψωμί: 1 φέτα Χ 2, ή γάλα: 1 φλιτζάνι Χ 0,5. Αυτά σημαίνουν 2 φέτες του ψωμιού και μισό φλιτζάνι γάλα, αντίστοιχα, ενώ ταυτόχρονα δίνονται και τα πραγματικά βάρη τους σε γραμμάρια.

Χαρακτηριστικά των επιλογών του προγράμματος

Τα παραγόμενα μενού προορίζονται να σας παρουσιάσουν ότι μπορείτε να φάτε ακόμα και μια μεγάλη ποικιλία τροφίμων και όταν ακολουθείτε μια ιδιαίτερη δίαιτα. Οι επιλογές δείχνουν επίσης ότι μια ισορροπημένη διατροφή πρέπει να δείχνει τέτοια ακόμα και σε διαφορετικά επίπεδα θερμιδικής πρόσληψης.

Γενικά, δεν είναι απαραίτητο να στερηθείτε από οποιαδήποτε ιδιαίτερη κατηγορία τροφίμων εφ' όσον η ποσότητα που τρώτε είναι κατάλληλη για το βέλτιστο θερμιδικό στόχο. Παραδείγματος χάριν, ακόμη και μια χαμηλών θερμίδων διατροφή μπορεί να περιλάβει το παγωτό ως επιδόρπιο αν και η ποσότητα θα είναι πιθανότερα μισό φλιτζάνι αντί ενός φλιτζανιού του παγωτού. Για αυτό ακριβώς το λόγο, περιστασιακά, θα παρατηρήσετε ότι η προτεινόμενη ποσότητα τροφίμου μπορεί να είναι π.χ. 1 φλιτζάνι Χ 0,7. Με αυτά τα ακριβή μέσα για τη διευκρινισμένη θερμιδική πρόσληψη εσείς θα πρέπει συμμορφώνεστε και να καταναλώνετε περίπου 2/3 ενός φλιτζανιού του τροφίμου, για το παράδειγμα, αντί ενός ολόκληρου φλιτζανιού.

Τα μενού του προγράμματος είναι προτάσεις και όχι άκαμπτες συνταγές. Αν και χρησιμοποιούμε μια τυποποιημένη βάση δεδομένων τροφίμων κατάλληλη για τον αμερικανικό πληθυσμό, η βάση δεδομένων μας περιέχει επίσης διάφορα τρόφιμα από άλλα μέρη του κόσμου καθώς επίσης είναι προσαρμοσμένη στα τρόφιμα της Ελλάδας. Έτσι θα δείτε φρούτα όπως το ακτινίδιο ή το μάγκο, τυρί όπως το κάμεμπερτ ή η γραβιέρα ή φέτα, κτλ. στις προτεινόμενες επιλογές μας. Αισθανθείτε ελεύθεροι να αντικαταστήσει αυτά ή και άλλα με ισοδύναμα τρόφιμα που είναι εύκολα διαθέσιμα στην περιοχή σας.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό των παραγόμενων μενού είναι ότι είναι προσανατολισμένα προς την διευκόλυνση των επιλογών του χρήστη. Παραδείγματος χάριν, μια διατροφή πολύ υψηλών θερμίδων μπορεί πολύ καλά να περιλαμβάνει και ένα κύριο πιάτο κρέατος και ένα κύριο πιάτο ψαριών στο γεύμα αντί μόνο ενός κύριου πιάτου κρέατος με μεγαλύτερη ποσότητα. Αυτό επιτρέπει στο χρήστη να επιλέξει είτε να έχει πραγματικά και το κρέας και τα ψάρια είτε για να κρατήσει, αν προτιμάει,  το πιάτο του, να αφαιρέσει το άλλο και να ρυθμίσει την ποσότητα ανάλογα.

Πώς χρησιμοποιούνται τα Μενού του προγράμματος για τον έλεγχο βάρους

Τα μενού είναι τέλεια προσαρμοσμένα στη χρήση με το οργανόγραμμα ελέγχου βάρους. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το οργανόγραμμα για να καθορίσουμε το επίπεδο θερμιδικής πρόσληψης που διατηρεί το τρέχον βάρος σας. Εάν επιθυμείτε να χάσετε κάποιο βάρος μπορείτε να πείτε στο πρόγραμμα να παράγει διάφορα μενού σε διαφορετικά χαμηλότερα θερμιδικά επίπεδα. Χρησιμοποιώντας αυτά τα μενού δοκιμής στο οργανόγραμμα, μπορείτε να ανακαλύψετε το επίπεδο θερμιδικής πρόσληψης που σας βοηθά να επιτύχετε το στόχο βάρους σας στο βέλτιστο ποσοστό. Για παράδειγμα, με τη βοήθεια του προγράμματος παράγονται επτά βασικά μενού για τις επτά ημέρες μιάς εβδομάδας και επαναλαμβάνονται για 2-3 μήνες. Αυτό το οργανόγραμμα παράγει μια μεταβολή στο βάρος σας. Αν αυτή οδηγεί στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα στο τέλος του τρίτου μήνα, τότε ακολουθείτε το οργανόγραμμα. Αν όχι, τότε τροποποιούμε κατάλληλα τα επτά βασικά μενού και παρατηρούμε το νέο οργανόγραμμα. Μόλις οριστικοποιηθεί αυτή η κατάσταση, το πρόγραμμα μπορεί να παράγει μια σειρά από τυπωμένα μενού μιας εβδομάδας ή ενός μήνα για σας για εφαρμογή και ταυτόχρονο έλεγχο. Τα τυπωμένα αντίγραφα αυτών των επιλογών είναι το καταλληλότερο εργαλείο για να ελέγχετε τη διατροφή σας.

Ομοίως, εάν επιθυμείτε να κερδίσετε βάρος, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη δυνατότητα θερμιδικών  αναγκών για να καθορίσετε τις θερμιδικές και θρεπτικές απαιτήσεις για το ιδανικό βάρος σας και να παραγάγετε τα κατάλληλα μενού για τον έλεγχο.

Περιορισμοί: 

Τα αυτόματα παραγόμενα μενού προορίζονται προς χρήση από τα υγιή άτομα. Εάν έχετε ειδικές θρεπτικές απαιτήσεις, τότε τα αυτόματα παραγόμενα μενού θα πρέπει να τροποποιηθούν από γιατρό ή διατροφολόγο έτσι ώστε να μπορούν βέλτιστα να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις σας. 

Η πυραμίδα οδηγών τροφίμων

kkkkkk Η πυραμίδα οδηγών τροφίμων, που περιλαμβάνεται ως οδηγός στο πρόγραμμα, δημοσιεύθηκε από το United States Department of Agriculture (USDA) το 1992. Αποτελεί μια νέα προσέγγιση για τη διαχείριση της διατροφής κάποιου, η οποία αντικαθιστά την παλαιότερη βασική προσέγγιση των τεσσάρων (ή πέντε) ομάδων τροφίμων.

Οι νέες ομάδες τροφίμων οργανώνονται στη μορφή μιας πυραμίδας. Οι θεμελιώδεις ιδέες πίσω από την προσέγγιση της διατροφής με οδηγούς πυραμίδες τροφίμων είναι: κάποιος πρέπει να τρώει ποικιλία τροφίμων και περισσότερο από τις χαμηλότερες ομάδες τροφίμων απ' ό,τι από τις ανώτερες, πράγμα που μεταφράζεται "επιλέγει μια διατροφή με αφθονία των λαχανικών, των φρούτων και των προϊόντων σιταριού”, όπως δείχνει και η ισορροπημένη πυραμίδα διατροφής του USDA της εικόνας.

Πολλά προγράμματα διατροφής παρέχουν μια άριστη συνεισφορά στη βοήθεια των χρηστών να παρακολουθήσουν την κατανάλωση των θερμίδων τους, την πρόσληψη λίπους, κτλ. Το πρόγραμμά μας παρέχει ένα πρόσθετο σημαντικό χαρακτηριστικό γνώρισμα: οι χρήστες του μπορούν γρήγορα να ελέγξουν για να δουν εάν η διατροφή τους προσαρμόζεται στην πυραμίδα οδηγών τροφίμων του USDA. Προγραμματίζοντας τη διατροφή απώλειας βάρους σας αυτός ο έλεγχος είναι επιθυμητός επειδή μπορείτε να χάσετε το βάρος και, συγχρόνως, να λάβετε επαρκώς τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες μέσω της ισορροπημένης διατροφής σας.

Ένας καθημερινός οδηγός τροφίμων σε μερίδες

Χρειάζεστε περισσότερες από 40 διαφορετικές θρεπτικές ουσίες για την καλή υγεία. Οι ουσιαστικές θρεπτικές ουσίες περιλαμβάνουν τις βιταμίνες, τα ανόργανα άλατα, κτλ..... Αυτές οι θρεπτικές ουσίες πρέπει να προέλθουν από ποικίλα τρόφιμα, όχι από μερικά ιδιαίτερα ενισχυμένα τρόφιμα ή συμπληρώματα. Οποιαδήποτε τρόφιμα που παρέχουν τις θερμίδες και τις θρεπτικές ουσίες μπορούν να είναι μέρος μιας θρεπτικής διατροφής. Το περιεχόμενο της συνολικής διατροφής κατά τη διάρκεια μιας ημέρας ή περισσότερων είναι αυτό που μετράει.

Κανένα τρόφιμο δεν μπορεί να παρέχει όλες τις θρεπτικές ουσίες στην ποσότητα που χρειάζεστε. Παραδείγματος χάριν, το γάλα παρέχει το ασβέστιο, αλλά λίγο σίδηρο. Το κρέας παρέχει σίδηρο, αλλά λίγο ασβέστιο. Για να έχετε μια θρεπτική διατροφή, πρέπει να τρώτε ποικιλία τροφίμων. Ένας τρόπος να βεβαιωθεί η ποικιλία -- και μαζί της, μια ευχάριστη και θρεπτική διατροφή -- είναι να επιλέγονται τα τρόφιμα κάθε ημέρα από τις πέντε σημαντικές ομάδες τροφίμων που περιγράφονται κατωτέρω. Τα άτομα που δεν τρώνε τα τρόφιμα από μια ή περισσότερες από τις ομάδες τροφίμων μπορούν να έρθουν σε επαφή με έναν διαιτολόγο για βοήθεια στον προγραμματισμό πώς να ικανοποιήσουν τις θρεπτικές τους ανάγκες.

Οι περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να καταναλώνουν τουλάχιστον το χαμηλότερο αριθμό μερίδων από κάθε ομάδα τροφίμων. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να χρειαστούν περισσότερες λόγω του επιπέδου του μεγέθους και της δραστηριότητας των σωμάτων τους. Εκείνοι που είναι σε μια δίαιτα απώλειας βάρους πρέπει επίσης να προσλαμβάνουν ποικιλία τροφίμων, αλλά θα χρειαστούν τις λιγότερες ή μικρότερες μερίδες. Πρέπει επίσης να τρώνε λιγότερα τρόφιμα υψηλά στις θερμίδες και χαμηλά στις ουσιαστικές θρεπτικές ουσίες, όπως είναι τα λίπη και τα έλαια, οι ζάχαρες και τα οινοπνευματώδη ποτά.

Τα συμπληρώματα μερικών θρεπτικών ουσιών που λαμβάνονται τακτικά σε μεγάλα ποσά μπορούν να είναι επιβλαβή. Η βιταμίνη και τα συμπληρώματα με ανόργανα άλατα ακριβώς στις ή κάτω από τις Συνιστώμενες Ημερήσιες Προσλήψεις (ΣΗΠ) είναι ασφαλείς, αλλά απαιτούνται σπάνια εάν τρώτε ποικιλία τροφίμων.

Ομάδα τροφίμων προτεινόμενες μερίδες

1 - Λίπη και γλυκά ............................................................. τρώτε λιτά

2 - Γάλα, γιαούρτι και τυρί .................................................. 2 - 3 μερίδες

3 - Κρέατα, πουλερικά, ψάρια, ξηρά φασόλια

     και μπιζέλια, αυγά, και καρύδια ................................... 2 - 3 μερίδες

4 - Λαχανικά ...................................................................... 3 - 5 μερίδες

5 - Φρούτα .......................................................................... 2 - 4 μερίδες

6 - Ψωμιά, δημητριακά, ρύζι, και ζυμαρικά ....................... 6 - 11 μερίδες

Τι μετράει ως μερίδα;

Η έννοια της μερίδας είναι καθαρά πρακτική και δεν έχει ένα μοναδικά καθορισμένο βάρος. Ο ακόλουθος πίνακας προσεγγίζει τι μετράει ως μερίδα για κάθε ομάδα τροφίμων.  Η ανάλυση του προγράμματος λαμβάνει υπόψη την ακριβή θρεπτική συνεισφορά από κάθε τρόφιμο με βάση το βάρος του σε γραμμάρια και επομένως οι μερίδες, όπως ορίζονται πιο κάτω, αποτελούν απλά την πρακτική μονάδα μέτρησης που εξυπηρετεί ένα γρήγορο υπολογισμό με το μάτι σε απουσία ζυγαριάς.  (Η μερίδα, όπως εννοείται εδώ είναι περίπου η μισή της μερίδας εστιατορίου, όπως την καθορίζει η ελληνική αγορανομία και γι΄ αυτό μπορεί να ονομασθεί ως “μικρομερίδα”.) Ταυτόχρονα πάντως με την έννοια της μερίδας το πρόγραμμα δίναι πάντα και το βάρος σε γραμμάρια.

Ομάδα 1: Για τα Γλυκά μια μερίδα αντιστοιχεί σε:

α - 30 γρ. σκληρών καραμελών

β - μια μέση γκοφρέτα (μπάρα) σοκολάτας

Ομάδα 2: Για το Γάλα μια μερίδα αντιστοιχεί σε:

α - ένα φλιτζάνι του γάλακτος ή του γιαουρτιού (200 γρ.)

β - 50 γρ. τυριού

Ομάδα 3: Για το Κρέας μια μερίδα αντιστοιχεί σε:

α - 70-90 γρ. μαγειρευμένου κρέατος, πουλερικών ή ψαριών

β - μισό φλιτζάνι μαγειρευμένων ξηρών φασολιών αντιστοιχεί σε 30 γρ. Κρέατος ή μια μερίδα λαχανικών

γ - Ένα αβγό μετράει σαν 30 γρ. κρέατος

Σημειώστε ότι στο πρόγραμμά μας, αντιστοιχίζουμε το μισό από το ποσό μαγειρευμένων ξηρών φασολιών, που καταναλώνονται, στην ομάδα κρέατος και το άλλο μισό στην ομάδα των λαχανικών. 

Ομάδα 4: Για τα Λαχανικά μια μερίδα αντιστοιχεί σε:

α - ένα φλιτζάνι ωμών λαχανικών σε φύλλα

β - μισό φλιτζάνι άλλων λαχανικών, μαγειρευμένων ή τεμαχισμένων ωμών

γ - τρία τέταρτα ενός φλιτζανιού χυμού λαχανικών

Ομάδα 5: Για τα Φρούτα μια μερίδα αντιστοιχεί σε:

α - ένα μέσο μήλο ή μια μπανάνα

β - τρία τέταρτα ενός φλιτζανιού χυμού φρούτων

γ - μισό φλιτζάνι τεμαχισμένων φρούτων

Το πρόγραμμα λαμβάνει υπόψη και το βάρος και τη θρεπτική συμβολή από τα φρούτα.

Ομάδα 6: Για τα Δημητριακά μια μερίδα αντιστοιχεί σε:

α - μια φέτα ψωμιού πάχους 1 εκατ. (περίπου 25-30 γρ.)

β - 30 γρ. δημητριακών έτοιμων για κατανάλωση

γ - μισό φλιτζάνι ρυζιού ή ζυμαρικών

Ο καθημερινός πρακτικός οδηγός τροφίμων σε μερίδες εκφράζεται με τη μορφή μιας πυραμίδας, όπως εκείνη του προηγούμενου σχήματος. Η ανάλυση της διατροφής σας σε μορφή πυραμίδας μερίδων πρέπει να οδηγεί σε μια ισορροπημένη πυραμίδα όπου η πρόσληψη σε μερίδες των χαμηλότερων ομάδων να είναι ευρύτερη από εκείνη των ανώτερων ομάδων. Ενώ ακολουθείτε μια δίαιτα απώλειας βάρους, μπορεί να μην πειράξει σημαντικά εάν δεν καταναλώνετε τον ίδιο αριθμό μερίδων για κάθε ομάδα τροφίμων όπως συστήνεται σε ένα μέσο άτομο. Μπορείτε πραγματικά να φάτε λιγότερες μερίδες. Εντούτοις, εάν η πυραμίδα σας είναι ισορροπημένη θα έχετε μια υγιεινή, ποικίλη διατροφή για να σας βοηθήσετε να χάσετε το βάρος ακίνδυνα και χωρίς να στερηθείτε κάποια θρεπτικά συστατικά. Εν πάση περιπτώσει, πριν υιοθετήσετε οποιαδήποτε δίαιτα, πρέπει να το συζητήσετε με τον παθολόγο σας και να πάρετε την έγκρισή του.

Βήχετε συχνά; Μήπως έχετε ΧΑΠ;

Καπνίζετε; Βήχετε συχνά; Έχετε δυσκολία στην αναπνοή ύστερα από σωματική δραστηριότητα; Εάν ναι, τότε κατά πάσα πιθανότητα έχετε εκδηλώσει Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, και πρέπει άμεσα να εξεταστείτε από πνευμονολόγο. Αυτό επισημαίνουν οι ειδικοί γιατροί, με αφορμή την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα κατά της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ), κατά τη διάρκεια της οποίας θα πραγματοποιηθούν σε μεγάλες πόλεις της χώρας ενημερωτικές εκδηλώσεις. Όπως τόνισαν οι πνευμονολόγοι - μέλη της Ομάδας ΧΑΠ της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας, κα Ουρανία Αναγνωστοπούλου, κ. Νίκος Τζανάκης και κ. Επαμεινώνδας Κοσμάς, περισσότεροι από 350.000 Έλληνες πάσχουν από Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια -γνωστή και ως νόσος των καπνιστών, αφού η κύρια αιτία της είναι το κάπνισμα - ενώ άλλοι 350.000 διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο να αναπτύξουν τη νόσο τα επόμενα 10 χρόνια εάν δεν κόψουν το τσιγάρο. Σύμφωνα με μελέτη της Πνευμονολογικής Εταιρείας, ΧΑΠ εμφανίζει το 8,5% των Ελλήνων άνω των 35 ετών.

Ακρως ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι περίπου οι μισοί από τους ασθενείς δεν γνωρίζουν ότι έχουν εμφανίσει ΧΑΠ και είναι ενδεικτικό ότι οι ασθενείς δεν ανησυχούν από τον «τσιγαρόβηχα», που είναι το πρώτο σύμπτωμα της νόσου. Η διακοπή του καπνίσματος αποτελεί απαραίτητο βήμα στην αντιμετώπιση της νόσου και σύμφωνα με τους ειδικούς όσο πιο νωρίς γίνει αυτό το βήμα τόσο το καλύτερο για την έκβαση της θεραπείας. Εάν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, η ΧΑΠ έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των ασθενών (αδυναμία εκτέλεσης απλής σωματικής δραστηριότητας, συχνές εισαγωγές στο νοσοκομείο, πρόωρη συνταξιοδότηση) και σταδιακά μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρο θάνατο

Λίστα αναμονής έξι μηνών έχουν τα κέντρα αποκατάστασης της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας.

Η «νόσος των καπνιστών» ταλαιπωρεί περισσότερους από 350.000 Ελληνες, καθώς η χώρα μας εμφανίζει από τα υψηλότερα ποσοστά καπνίσματος στον κόσμο. Οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να βοηθηθούν από μόλις ένα κέντρο αποκατάστασης στην Αθήνα και ένα ημιτελές στη Θεσσαλονίκη. Για να καλυφθεί η τεράστια ζήτηση, χρειάζονται τουλάχιστον ακόμη τρία ειδικά κέντρα

α παραπάνω τόνισαν χθες η γενική γραμματέας της Πνευμονολογικής Εταιρείας, κ. Ουρανία Αναγνωστοπούλου, και οι πνευμονολόγοι κ. Επαμεινώνδας Κοσμάς και Νικόλαος Τζανάκης, με αφορμή την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας.

Οι επιστήμονες επεσήμαναν ότι η ασθένεια αποτελεί μια σημαντική απειλή για τους καπνιστές και πως η μόνη ελπίδα είναι τα προγράμματα ενημέρωσης. Όσα χρήματα κι αν διατεθούν από το κράτος -είπαν- για την αποκατάσταση των νοσούντων είναι πέντε φορές περισσότερα από εκείνα που θα χρειάζονταν για την πρόληψη.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι καπνιστές πεθαίνουν κατά μέσο όρο πέντε έως δέκα χρόνια νωρίτερα από τους μη καπνιστές. Οι πιθανότητες να χάσουν τη ζωή τους από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια είναι δύο έως τρεις φορές περισσότερες από τις παθήσεις της καρδιάς.

Το ενθαρρυντικό είναι ότι η διακοπή του καπνίσματος, ακόμη και στην ηλικία των 50 ετών, μπορεί να μειώσει στο μισό τον κίνδυνο του θανάτου, ενώ όσοι πάψουν να καπνίζουν στα 30, αποτρέπουν σχεδόν κάθε κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Συμπτώματα
Τα συμπτώματα της ασθένειας είναι αρχικά πρωινός βήχας, αποβολή πτυέλων και αργότερα δύσπνοια, δυσκολία στην αναπνοή, αρχικά στο περπάτημα και προοδευτικά στην παραμικρή κίνηση.

Σε ομάδα υψηλού κινδύνου ανήκουν όσοι συγκεντρώνουν τρία από τα εξής πέντε στοιχεία: Καπνίζει, είναι πάνω από 40 ετών, βήχει, αποβάλλει πτύελα και δυσκολεύεται στην αναπνοή.

Για την έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας, η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία συνιστά στους καπνιστές να κάνουν κάθε χρόνο μία σπιρομέτρηση (εξέταση αναπνοής). Οι καπνιστές με βήχα ή φλέγματα ή δύσπνοια έχουν μεγάλες πιθανότητες να πάσχουν ήδη και πρέπει να επισκεφθούν άμεσα γιατρό και να διακόψουν το κάπνισμα.

ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Κουτί πρώτων βοηθειών

ο κουτί των πρώτων βοηθειών που πρέπει να έχουμε στο σπίτι, στο αυτοκίνητο, στις διακοπές κ.λ.π., πρέπει να περιλαμβάνει :

ΕΡΓΑΛΕΙΑ

  • 1 ψαλίδι.

  • 2 ζευγάρια γαντιών μιας χρήσης.

  • 1 λαβίδα ή ένα μεγάλο τσιμπιδάκι.

  • 1 θερμόμετρο.

  • 5-6 παραμάνες ασφαλείας.

  • 1 μαχαίρι μυτερό.

ΑΝΤΙΣΗΠΤΙΚΑ

  • 1 φιάλη καθαρό (λευκό) οινόπνευμα.

  • 1 φιάλη Betadine (250 ml).

  • 1 φιάλη οξυζενέ.

ΕΠΙΔΕΣΜΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

  • 5-6 πακέτα μεσαίων και μεγάλων γαντιών.
  • 1 πακέτο βαμβάκι.
  • Λευκοπλάστη.
  • Ελαστικοί επίδεσμοι (και μεγάλου μεγέθους).
  • Αυτοκόλλητα patch για μικροτραύματα (Hansaplast).
  • Μεγάλοι τριγωνικοί επίδεσμοι (για κατάγματα).
  • Μερικά πλαστικά κυπελλάκια.

ΚΡΕΜΕΣ

  • 1 σωληνάριο απλής κορτιζονούχου κρέμας ( καλύτερα να περιέχει και αντιβιοτικό, π.χ. Betnovate with neomycine ).
  • 1 σωληνάριο αντιισταμινικής κρέμας ή γέλης (gel), όπως Fenistil gel.
  • 1 σωληνάριο βαζελίνης.
  • 1 σωληνάριο τοπικού αναισθητικού σε κρέμα ή γέλη (Xylocaine).

ΣΙΡΟΠΙΑ

  • 1 φιάλη Kaopectate ( χρήσιμο στις διάρροιες ).

ΚΟΛΛΥΡΙΑ

  • 1 φιαλίδιο κολλυρίου με αντισηπτικό , όπως Septobore coll.

ΧΑΠIA


  • 1 κουτί DEPON.
  • 1 κουτί με αντιόξινα (π.χ Tums, Aludrox κλπ).
  • 1 κουτί με αντιεμετικά όπως Vomex σε capsules για την πρόληψη της ναυτίας στα ταξίδια.

Βασικές ενέργειες σε καρδιακή ανακοπή

Η καρδιακή προσβολή απειλεί άμεσα την ζωή. Οφείλεται σε σοβαρές αρρυθμίες πάνω σε έδαφος οξέος ή παλαιού εμφράγματος μυοκαρδίου.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ισχυρό πόνο στο κέντρο του στήθους, που είναι πιεστικός και κρατά αρκετά λεπτά, δυσφορία και βάρος στο στήθος που μπορεί να αντανακλά στα χέρια, ώμους, σιαγόνα ή στομάχι. Επίσης έντονη εφίδρωση, ναυτία, εμετό, μεγάλη αδυναμία, ωχρότητα στο δέρμα και δυσκολία στην αναπνοή. Ο ασθενής καταβάλλεται από αγωνία και φόβο.

Αντιμετώπιση:

  • Καλέστε επειγόντως το 166.

  • Εάν δεν υπάρχει τηλέφωνο, μεταφέρετε επειγόντως τον ασθενή στο νοσοκομείο.

  • Διατηρείστε τους αεραγωγούς ανοικτούς. Εάν σταματήσει να αναπνέει, εφαρμόστε την τεχνητή αναπνοή στόμα με στόμα. Εάν δεν έχει σφυγμό εφαρμόστε καρδιακές μαλάξεις

  • Τοποθετείστε τον ασθενή σε καθιστική ή ημικαθιστή θέση.

  • Κρατήστε τον ασθενή ζεστό, σκεπάζοντάς τον με μια κουβέρτα ή παλτό.

  • Μην δίνετε φαγητό ή ποτό.

Ακτινοβολία τηλεφώνων και υγεία

Υγεία και όρια
Τα φυτοφάρμακα που ρίχνουν στις καλλιέργειες βλάπτουν την υγεία μας, το παθητικό κάπνισμα βλάπτει την υγεία, το σεξ χωρίς προφυλάξεις εγκυμονεί κινδύνους, οι ορμόνες που δίνουν στα ζώα ίσως είναι επικίνδυνες, η υπερπρόσληψη ορισμένων βιταμινών από τον ανθρώπινο οργανισμό επίσης κ.ο.κ.
Άρα, τι κάνουμε; Τα κόβουμε όλα, δεν τρώμε, δεν πίνουμε, δεν αναπνέουμε, δε ζούμε; Μάλλον όχι. Όταν ένα χέρι πονάει, το κόβουμε ή κάνουμε τις απαραίτητες ενέργειες για να το θεραπεύσουμε; Η λύση στα παραπάνω προβλήματα είναι αρχικά πειράματα/έρευνες και έπειτα νόμοι/ενημέρωση.
Η λύση είναι ο καθορισμός ορίων στη χλωρίωση του νερού, στην περιεκτικότητα τροφίμων και ποτών σε συντηρητικά, στην εκπομπή καυσαερίων από τα οχήματα, στις προφυλάξεις κατά την ερωτική επαφή, στην πρόσληψη βιταμινών, στη δοσολογία των φαρμάκων, στην έκθεση στον ήλιο αλλά και στις άλλες ακτινοβολίες. Η λύση είναι η ενημέρωση των πολιτών για τα όρια αυτά. Ψάχνοντας σε πάρα πολλές επιστημονικές δημοσιεύσεις βρήκα τις παρακάτω τιμές ισχύος εκπομπής:
Bluetooth:
Μέγιστη ισχύς (εμβέλεια σε παρένθεση) :
100mW (100m), 2,5mW (10m), 1mW (1m).


WiFi:
Μέγιστη ισχύς: 100mW
(εμβέλεια: 32m εσωτερικοί χώροι, 95m εξωτερικοί χώροι)
Μέση ισχύς : 25-32mW.


DECT
Μέγιστη ισχύς: 250mW.
Μέση ισχύς: 10mW.


Κινητό τηλέφωνο:
Μέγιστη ισχύς: 2W.
Διακύμανση ισχύος: 2mW-250mW.


Ασύρματα και κινητά τηλέφωνα
Τα κινητά τηλέφωνα δεν εκπέμπουν πρακτικά ποτέ στη μέγιστη ισχύ λόγω διαχωρισμού των καναλιών επικοινωνίας σε χρονοθυρίδες. Κάθε συσκευή καταναλώνει ορισμένες μόνο από τις διαθέσιμες χρονοθυρίδες του καναλιού ώστε αυτό να είναι σε θέση να εξυπηρετεί ταυτόχρονα πολλούς χρήστες. Τα κινητά τηλέφωνα εκπέμπουν στο 1/8 των χρονοθυρίδων, άρα τα 2W max είναι πρακτικά 250mW. Ειδικότερα, τα κινητά έχουν την ικανότητα να προσαρμόζουν την εκπομπή τους ανάλογα με την ποιότητα του σήματος από 2mW όταν είναι δίπλα σε κεραία ως τα 250mW όταν είναι δύσκολη η επικοινωνία τους με την κεραία. Ανάμεσα στα 2mW και στα 250mW υπάρχουν 15 περίπου ενδιάμεσες επιλογές εκπομπής ισχύος.
Σε αντίθεση με τα κινητά τηλέφωνα, που έχουν προσαρμοζόμενη ισχύ εκπομπής ανάλογη με την ποιότητα του σήματος, τα ασύρματα τηλέφωνα παλαιάς τεχνολογίας εκπέμπουν πάντα με την ίδια ισχύ. Το πρόβλημα αυτό υφίσταται σε όλα όσα κατασκευάστηκαν ως το 2006. Το γερμανικό κράτος πρότεινε την κατασκευή ασύρματων τηλεφώνων με προαρμοζόμενη ισχύ τόσο για το τηλέφωνο όσο και για τη βάση του. Συνέστησε επίσης στους κατασκευαστές να παράγουν ασύρματα τηλέφωνα τα οποία δε θα εκπέμπουν όταν το τηλέφωνο θα είναι τοποθετημένο στη βάση του. Ορισμένες εταιρίες ανταποκρίθηκαν σε αυτή τη σύσταση του γερμανικού κράτους με αποτέλεσμα να κυκλοφορούν πλέον στη διεθνή αγορά τηλέφωνα DECT τα οποία εκπέμπουν 80% λιγότερη ακτινοβολία κατά την ομιλία και μηδαμινή όταν είναι τοποθετημένα στη βάση τους. Μια λίστα με τέτοια ασύρματα τηλέφωνα μπορείτε να βρείτε εδώ. Πιθανότατα δεν είναι η μοναδική, οπότε κατά την αγορά ενός DECT συνίσταται η ανάγνωση των τεχνικών του χαρακτηριστικών.


Ισχύς εκπομπής και απόσταση
Εκτός από την ισχύ εκπομπής ενός πομπού σημαντικό ρόλο παίζει και η απόσταση μας από αυτόν. Η ισχύς των τηλεοπτικών πομπών είναι της τάξης των χιλιάδων W, αλλά δεν κινδυνεύουμε επειδή τοποθετούνται έξω από τις πόλεις.
Σχετικά με τις κεραίες των εταιριών κινητής τηλεφωνίας, όσο πυκνότερα τοποθετημένες είναι τόσο μικρότερη είναι η ισχύς εκπομπής τους, διαφορετικά θα υπάρχουν παρεμβολές ανάμεσα τους στο κυψελωτό δίκτυο. Είναι γνωστό ότι ο ΟΤΕ έχει εγκατεστημένες πολλές κεραίες σε ιδιόκτητα κτίρια του εντός κατοικημένων περιοχών.
Το πρόβλημα της ακτινοβολίας επικεντρώνεται κυρίως στα κινητά τηλέφωνα, και όχι στις κεραίες, επειδή είναι ταυτόχρονα:
1) μικρή η απόσταση μας από αυτά, και
2) σχετικά μεγάλη η ισχύς εκπομπής τους.


Πομποί και δέκτες
Τα κινητά τηλέφωνα και οι κεραίες του δικτύου είναι πομποδέκτες που λειτουργούν πολύ διαφορετικά. Οι κεραίες του δικτύου λειτουργούν συνέχεια ως πομποί, εκπέμποντας σήματα προς όλα τα κινητά τηλέφωνα της περιοχής τους. Τα κινητά τηλέφωνα λειτουργούν κυρίως ως δέκτες λαμβάνοντας τα παραπάνω σήματα. Με αυτό τον τρόπο τα κινητά συγχρονίζονται με συγκεκριμένες κεραίες, λαμβάνουν πληροφορίες για το δίκτυο κ.ο.κ.
Σε κατάσταση αναμονής, το κινητό δέχεται κατά περιόδους σήματα από την πλησιέστερη κεραία χωρίς να εκπέμπει. Λειτουργεί ως πομπός μόνο στην περίπτωση που θέλουμε να μιλήσουμε για να μεταδώσει τη φωνή μας. Επομένως, δεχόμαστε ακτινοβολία από αυτό μόνο όταν μιλάμε εμείς στο τηλέφωνο. Τότε η πλησιέστερη κεραία μετατρέπεται - προσωρινά - σε δέκτη λαμβάνοντας το σήμα - τη φωνή μας - το οποίο και προωθεί στο δίκτυο. Αντίθετα, όταν ακούμε έναν συνομιλητή μας το κινητό τηλέφωνο μετατρέπεται - προσωρινά - σε απλό δέκτη σήματος. Τα προφανή πλεονεκτήματα αυτής της στρατηγικής είναι η μικρότερη κατανάλωση ενέργειας από τα κινητά (άρα και η μεγαλύτερη αυτονομία της μπαταρίας) και η μείωση της ακτινοβολίας.


Προτάσεις
Μια πρόταση είναι να τα διατηρούμε σε μια σχετική απόσταση όταν μιλάμε. Για παράδειγμα, όταν υπάρχει κοντά μας κάποιο γραφείο ή τραπέζι μπορούμε να τα τοποθετούμε σε αυτό και να μιλάμε μέσω bluetooth ή handsfree.
Μια άλλη πρόταση είναι να φροντίζουμε να αγοράζουμε κινητά τηλέφωνα με μικρό SAR. Σημασία έχει επίσης να μην καλύπτουμε την κεραία του κινητού μας τηλεφώνου - π.χ. με το χέρι μας - όταν προσπαθεί να εκπέμψει.
Είναι προτιμότερο επίσης να μιλάμε σε εξωτερικούς χώρους παρά σε κλειστούς. Πόσες φορές δεν έχουμε αναζητήσει ένα παράθυρο ή ένα μπαλκόνι για να βρούμε σήμα; Μέχρι να το βρούμε το κινητό εκπέμπει στα όρια του. Επιπλέον, η ομιλία ενώ κινούμαστε με το αυτοκίνητο δεν ενδείκνυται. Καταρχήν επειδή η μεταλλική κατασκευή του δυσχεραίνει την επικοινωνία και κατά δεύτερο λόγο επειδή η μετακίνηση μας μπορεί να συνεπάγεται αλλαγή κυψέλης, άρα συχνότερη εκπομπή σημάτων από και προς τις κοντινές κεραίες του δικτύου.


Υπηρεσίες σταθερής, κινητής τηλεφωνίας και ίντερνετ
Πρόσφατα ανακοινώθηκαν νέα προγράμματα συνδυασμού κινητής και σταθερής τηλεφωνίας. Ουσιαστικά πρόκειται για κινητή τηλεφωνία η οποία καθίσταται σταθερή εντός μιας προκαθορισμένης γεωγραφικής ζώνης (home zone). Η υπηρεσία αυτή υπόσχεται χρεώσεις σταθερής τηλεφωνίας εντός αυτής της ζώνης όχι μέσω των συμβατικών χάλκινων γραμμών αλλά μέσω των κυψελωτών δικτύων κινητής τηλεφωνίας. Η ιδέα αυτή αν και είναι πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια σε διάφορες χώρες από τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας στην προσπάθεια τους να εμποδίσουν την επέλαση ανταγωνιστικών τεχνολογιών όπως VoIP, WiMax κλπ. Τα προγράμματα που απλώς μετατρέπουν ένα κινητό τηλέφωνο σε σταθερό μέσα στο σπίτι δεν ενδείκνυνται καθώς αυξάνουν περαιτέρω την έκθεση μας σε ακτινοβολία (λόγω της μικρής απόστασης μας από αυτό).
Υπάρχει άραγε εναλλακτική λύση σε αυτή την υπηρεσία με την ίδια ευχρηστία αλλά με μικρότερη ακτινοβολία προς τον χρήστη; Υπάρχει. Είναι η τοποθέτηση στο σπίτι ενός κουτιού για την επικοινωνία με το κυψελωτό δίκτυo, η καλωδιακή σύνδεση του με βάση DECT και η χρήση ασύρματου τηλεφώνου. Εννοείται ότι πρωταρχική σημασία για την επιλογή της θέσης του κουτιού έχει η ευκολία επικοινωνίας του με την πλησιέστερη κεραία κινητής τηλεφωνίας. Εφόσον έχουμε καλό σήμα στο σπίτι, το κουτί προτείνεται να τοποθετηθεί στην εσωτερική πλευρά ενός απομακρυσμένου εξωτερικού τοίχου και σε υψηλό σημείο, ενώ η βάση του ασύρματου τηλεφώνου σε μέρος τέτοιο που να έχει οπτική επαφή με τα περισσότερα σημεία του σπιτιού (εννοείται ότι μιλάμε πάντα για ασύρματες συσκευές νέας τεχνολογίας, τις λεγόμενες ECO DECT). Αν όμως δεν έχουμε καλό σήμα καλό θα είναι να μην προχωρήσουμε σε αυτή τη λύση και στην εγκατάσταση του κουτιού διότι αυτό θα είναι αναγκασμένο να επικοινωνεί - έστω και μόνο όταν μιλάμε - με την πλησιέστερη κεραία στη μέγιστη ισχύ εκπομπής.
Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι η παρατεταμένη χρήση των δικτύων 3G για παροχή internet εντός του σπιτιού δεν προτείνεται καθότι οι ώρες χρήσης του διαδικτύου είναι για πολλούς περισσότερες από τις ώρες ομιλίας στο κινητό. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ακόμα περισσότερη ακτινοβολία (αν και κατά το σερφάρισμα ο πομπός δεν είναι στο σώμα μας).


Σκέψεις
Τώρα που έληξαν τα συμβόλαια μου στις διάφορες εταιρίες παροχής υπηρεσιών σταθερής, κινητής τηλεφωνίας και ADSL προσανατολίζομαι στη σύναψη νέων καθώς και στην αγορά νέου κινητού τηλεφώνου μιας και η πλοήγηση στο παλιό είναι πλέον προβληματική (δεν ανταποκρίνεται σωστά το joystick). Εννοείται ότι σε όλες τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες υπάρχει πλέον φορητότητα, δηλαδή δυνατότητα διατήρησης υπάρχοντος τηλεφωνικού αριθμού.
Έτσι, ενώ κατέληξα αρχικά στο W61oi, ο SAR του (1,31) με έπεισε να κοιτάξω προς το K800i τελικά (0,58). H Ελλάδα έχει θέσει αυστηρότερα εθνικά όρια από τα ευρωπαϊκά για την έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες. Ενώ η ΕΕ έχει για τα κινητά τηλέφωνα ως όριο τα 2W/kg, στην Ελλάδα αυτό είναι μόλις 1,4W/kg. Είναι απορίας άξιο το πώς ορισμένες συσκευές με SAR μεγαλύτερο του 1,4 πωλούνται ακόμα και σήμερα στα ελληνικά καταστήματα (Sony Ericsson W880, T650i).
Προς το παρόν τα πακέτα double play δε με συγκινούν επειδή έχουν αναφερθεί πολλά προβλήματα στους εναλλακτικούς εξαιτίας του VoIP...

http://fx-gr.blogspot.com/2007/10/blog-post.html

Ημέρα για το ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

Πατήστε στο link "Σακχαρώδης Διαβήτης" στη ομάδα των κύριων αναρτήσεων για να δείτε όλες τις αναρτήσεις για το σακχαρώδη διαβήτη.

Θεραπεία Σακχαρώδη Διαβήτη

Ο κύριος στόχος στη θεραπευτική αντιμετώπιση του διαβήτη είναι να διατηρούμε το σάκχαρο του αίματος όσον το δυνατόν πιο κοντά στα φυσιολογικά όρια. Αν αυτό επιτυγχάνεται αποφεύγεται ο κίνδυνος της εμφάνισης των χρόνιων επιπλοκών του διαβήτη.

O σακχαρώδης διαβήτης, ένα σοβαρό ιατρικό, κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα, αφορά όλο και περισσότερους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Το κόστος της αντιμετώπισής του είναι τεράστιο εξαιτίας κυρίως των σοβαρών χρονίων επιπλοκών του, όπως της βλάβης που προκαλεί στα μάτια (αμφιβληστρειδοπάθεια), στα νεφρά (νεφρική ανεπάρκεια) και στα περιφερικά νεύρα (έλκη κάτω άκρων - φλεγμονές). Τα μεγάλα αγγεία του σώματος προσβάλλονται επίσης πολύ συχνά, όπως π.χ. της καρδιάς (στηθάγχη - έμφραγμα μυοκαρδίου), του εγκεφάλου (αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια) και των κάτω άκρων (γάγγραινα - ακρωτηριασμοί). Οι επιπλοκές αυτές, των οποίων η αντιμετώπιση είναι πολύ δύσκολη, εμφανίζονται συνήθως μετά από πολλά χρόνια αρρύθμιστου διαβήτη.
Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει τρόπος ριζικής θεραπείας του σακχαρώδη διαβήτη. Έχει όμως αποδειχθεί αδιαμφισβήτητα ότι, με τις σύγχρονες θεραπευτικές μεθόδους, ασθενείς και με τους δύο τύπους του διαβήτη μπορούν να έχουν τιμές σακχάρου πολύ κοντά στις φυσιολογικές καθόλο το εικοσιτετράωρο, με αποτέλεσμα οι επιπλοκές να εμφανίζονται σπάνια η έστω πολύ καθυστερημένα. O διαβητικός και ο θεράπων ιατρός πρέπει να επιδιώκουν συνεχώς την καλύτερη δυνατή ρύθμιση και δεν πρέπει ποτέ να επαναπαύονται.
Ο θεμέλιος λίθος της θεραπευτικής αντιμετώπισης του διαβήτη είναι η δίαιτα, δηλαδή μια σχεδιασμένη υγιεινή διατροφή που περιέχει όλες τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες και έχει στόχο την απόκτηση και διατήρηση του κανονικού βάρους του σώματος, τη διατήρηση του σακχάρου σε φυσιολογικά επίπεδα, την αποφυγή υπογλυκαιμιών και τη ρύθμιση των λιπιδίων του αίματος και της αρτηριακής πίεσης που και αυτά είνα συχνά αυξημένα.
Στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης), τα πάσχοντα άτομα, που είναι συνήθως νεαρής ηλικίας, χρειάζονται από την πρώτη στιγμή της διάγνωσης και για όλη τους τη ζωή θεραπεία με ινσουλίνη. Στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 αντίθετα, που είναι και ο πιο συχνός, οι ασθενείς μπορούν για αρκετά χρόνια να ρυθμίζονται ικανοποιητικά με δίαιτα και αντιδιαβητικά δισκία πριν χρησιμοποιήσουν την ινσουλίνη. Tα άτομα που υποβάλλονται σε ινσουλινοθεραπεία είναι υποχρεωμένα να ενίουν τουλάχιστον δύο ενέσεις ινσουλίνης ημερησίως (κάποτε και 4 ή και περισσότερες), ούτως ώστε να καλύπτονται όσο το δυνατόν σωστότερα οι ανάγκες τους σε ινσουλίνη. Σήμερα, οι διαβητικοί και των δύο τύπων διαβήτη μπορούν να διατηρούν το σάκχαρό τους κοντά στο φυσιολογικό, εφόσον εφαρμόζουν τη λεγόμενη «εντατικοποιημένη» ινσουλινοθεραπεία. Αυτό σημαίνει συνεχή εκπαίδευση στο διαβήτη, πολλαπλές ενέσεις ινσουλίνης το 24ωρο, πολλαπλές μετρήσεις σακχάρου με τους φορητούς μετρητές γλυκόζης αίματος (αυτοέλεγχος) και συνεχή αναπροσαρμογή δόσεων ινσουλίνης βάσει των αποτελεσμάτων του αυτοελέγχου. Η ανακάλυψη νέων ινσουλινών (ανάλογα ινσουλίνης) με προφίλ δράσης ομοιάζον με αυτό του μη διαβητικού ατόμου διευκόλυνε τα μέγιστα την επίτευξη του στόχου αυτού. Τα εντατικοποιημένα αυτά σχήματα θεραπείας επιτρέπουν ευελιξία στις ώρες και στην ποσότητα των γευμάτων, καθώς και στις υπόλοιπες δραστηριότητες των διαβητικών (εργασία, άθληση κ.λ.π.), ενώ προσφέρουν καλύτερη ρύθμιση με λιγότερες υπογλυκαιμίες. Οι φορητές υποδόριες αντλίες ινσουλίνης χορηγούν συνεχώς ινσουλίνη σε δόση που δύναται να τροποποιείται από το χρήστη και είναι κατάλληλες για διαβητικούς με υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και δυσκολία ρύθμισης ή με στόχο την τέλεια ρύθμιση, όπως π.χ. έγκυες με σακχαρώδη διαβήτη.

Στο διαβήτη τύπου 2 έχουν θέση και τα αντιδιαβητικά δισκία, όταν η δίαιτα και η άσκηση από μόνες τους δεν επαρκούν να ρυθμίσουν σωστά ένα διαβητικό. Τα αντιδιαβητικά δισκία χρησιμοποιούνται πιο νωρίς και σε συνδυασμούς για καλύτερες τιμές σακχάρου αίματος όλες τις ώρες του 24ώρου (πριν και μετά τα γεύματα) και μπορούν να συνδυασθούν κάποτε και με ινσουλίνη.
Όταν μετά παρέλευση αρκετών ετών (συνήθως 5-15) τα χάπια παύουν να δρούν, οι ασθενείς πρέπει να μετατάσσονται σε ινσουλίνη αρκετά εγκαίρως και να μην αφήνονται αρρύθμιστοι για πολλά χρόνια με ολέθριες για αυτούς συνέπειες.
Εκτός από την καθημερινή παρακολούθηση του σακχάρου, ο διαβητικός θα πρέπει να ελέγχει και τη μακροχρόνια ρύθμιση του διαβήτη του μετρώντας στο εργαστήριο ανά τρίμηνο την γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη του. Όσο χαμηλότερη είναι αυτή, τόσο καλύτερη είναι η ρύθμιση και τόσο χαμηλότερος ο κίνδυνος επιπλοκών του διαβήτη. Η πρώιμη ανίχνευση και η αντιμετώπιση των επιπλοκών του διαβήτη αποτελούν τη μεγαλύτερη πρόκληση για τον ιατρό που ασχολείται με διαβητικούς. Ενδεικτικώς αναφέρουμε την ανίχνευση λευκώματος στα ούρα με ειδική τεχνική (μικρολευκωματινουρία), η οποία θεωρείται δείκτης αρχόμενης νεφρικής βλάβης, καθώς και παράγων κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα. Με την κατάλληλη αγωγή η κατάσταση αυτή μπορεί να υποστραφεί, γεγονός πολύ ευνοϊκό για τον ασθενή.

Ο διαβητικός είναι καρδιοπαθής

Πολλοί πιστεύουν ότι ο διαβητικός δεν θεωρείται κατ' ανάγκην καρδιοπαθής. Διαβητικός είναι ο άρρωστος που πάσχει κυρίως από αδυναμία του οργανισμού να ρυθμίσει σε σταθερό, φυσιολογικό επίπεδο το σάκχαρο του αίματός του, το οποίο είναι συνήθως αυξημένο (πρωινό σάκχαρο πριν από το φαγητό λιγότερο από 126 mg%, γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη μικρότερη από 7 mmol/liter και μεταγευματικό σάκχαρο 2 1/2 ώρες μετά το φαγητό, στο επίπεδο των φυσιολογικών τιμών).
Εν τούτοις ο διαβήτης είναι μία πάθηση που δεν αφορά μόνον το σάκχαρο αλλά είναι μία σοβαρή διαταραχή του μεταβολισμού όλων των βασικών ουσιών που χρησιμοποιεί ο κάθε άνθρωπος για τη διατροφή του. Δηλαδή η μεταβολική διαταραχή επεκτείνεται στις πρωτεΐνες και τα λίπη, γι' αυτό και θεωρείται ο βασικότερος συντελεστής του λεγόμενου μεταβολικού συνδρόμου.
Για το λόγο αυτό ο ασθενής που πάσχει από διαβήτη δεν θα πρέπει να περιορίζεται μόνο στη ρύθμιση του σακχάρου του με ειδική διατροφή και φάρμακα, αλλά θα πρέπει να αλλάζει διαιτολόγιο και τρόπο ζωής.
Θα πρέπει δηλαδή να περπατά 3-5 χιλιόμετρα και να ασκείται κάθε μέρα. Θα πρέπει να διατηρεί φυσιολογικό το βάρος του σώματός του. Ένας καλός απλός δείκτης είναι η μέτρηση της περιμέτρου της μέσης, η οποία δεν θα πρέπει να είναι άνω των 102 cm για τους άνδρες και 88 cm για τις γυναίκες.
Θα πρέπει να αποφεύγει τα λιπαρά και ιδιαίτερα τα κορεσμένα λίπη, στα οποία ανήκουν τα κρέατα, τα γαλακτοκομικά και ιδιαιτέρως το βούτυρο. Ο διαβήτης θεωρείται η πάθηση που προσβάλλει και καταστρέφει όλα τα όργανα του οργανισμού αλλά κυρίως καταστρέφει τις αρτηρίες του και θεωρείται κατ' εξοχήν πάθηση των αρτηριών. Για το λόγο μάλιστα αυτό θα πρέπει παράλληλα με τη φροντίδα για τη διατήρηση του σακχάρου σε φυσιολογικά επίπεδα να ακολουθείται και η προληπτική θεραπεία για την προφύλαξη από τη διαταραχή της λειτουργίας του τοιχώματος των αρτηριών. Οι αρτηρίες του διαβητικού χάνουν την ελαστικότητά τους και παθαίνουν αρτηριοσκλήρωση. Αναπτύσσονται αθηροσκληρωτικές πλάκες στο τοίχωμα των αρτηριών, οι οποίες ανεξάρτητα από το μέγεθός τους μπορεί να σπάσουν και να προκαλέσουν θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο χωρίς ο άρρωστος να έχει οποιαδήποτε προειδοποιητική ενόχληση.
Οι αρτηρίες της καρδιάς προσβάλλονται συχνότερα και έτσι ο διαβητικός ασθενής κινδυνεύει περισσότερο από οποιονδήποτε άνθρωπο να υποστεί καρδιακή προσβολή. Η βλάβη που δημιουργεί ο διαβήτης στο τοίχωμα των αρτηριών της καρδιάς είναι τόσο σοβαρή ώστε και εάν ακόμα χρειαστεί να επιχειρηθεί αγγειοπλαστική (μπαλόνι) ή εγχείρηση bypass, ο διαβητικός ασθενής έχει τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να αποτύχει η επέμβασή του, συγκριτικά με έναν άρρωστο με στεφανιαία νόσο χωρίς σακχαρώδη διαβήτη.
Πέραν τούτου όμως, θα πρέπει να τονιστεί ότι όταν ο διαβήτης προσβάλλει τα αγγεία της μικροκυκλοφορίας, τότε προκαλείται προσβολή του μυοκαρδίου από μυοκαρδιοπάθεια που ονομάζεται διαβητική μυοκαρδιοπάθεια.
Κατά συνέπεια, για όλους αυτούς τους λόγους ο διαβητικός θεωρείται παράλληλα και καρδιοπαθής, γι' αυτό άλλωστε κι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατατάσσει τον διαβήτη σαν έβδομη αιτία καρδιολογικού θανάτου.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/07/2007

Στατίνες: Τα θαυματουργά φάρμακα

Έχω αναφερθεί πολλές φορές σ' αυτήν τη στήλη στο θέμα των στατινών. Ομως η ιατρική επικαιρότητα με αναγκάζει να αναφερθώ και πάλι. Δημοσιεύεται σ' ένα από τα μεγαλύτερα και εγκυρότερα ιατρικά περιοδικά μια μεγάλη μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης σχετικά με τη χρήση των στατινών.
Αναμφισβήτητα οι στατίνες μπορεί να θεωρηθούν το φάρμακο του αιώνα, αφού κατάφεραν να ελαττώσουν κατά 40% τα εμφράγματα της καρδιάς, τα εγκεφαλικά επεισόδια και τον αιφνίδιο θάνατο. Ποσοστό που ούτε καν διανοούνται να φτάσουν όλες οι άλλες ιατρικές παρεμβάσεις μαζί, δηλαδή η εγχείρηση bypass, η αγγειοπλαστική (μπαλόνι) καθώς και όλα τα άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούμε για τη θεραπεία της στεφανιαίας νόσου.
Ποιο όμως είναι το νεότερο που δίνει η μελέτη της Γλασκόβης; Το νεότερο είναι ότι η ωφέλεια από τις στατίνες συνεχίζεται για 10 ακόμα χρόνια μετά τη διακοπή τους. Παρατηρήθηκε ότι αυτοί που έπαιρναν στατίνες και τις διέκοψαν είχαν λιγότερα καρδιαγγειακά συμβάματα σε ποσοστό 26% σε σχέση με αυτούς που δεν πήραν καθόλου το φάρμακο. Η εξήγηση είναι απλή και αυτονόητη.
Η κύρια δράση των στατινών δεν είναι αυτή που ο πολύς κόσμος πιστεύει, δηλαδή η ελάττωση της κακής χοληστερίνης (LDL) και η μικρή αύξηση της καλής (HDL). Η κύρια δράση των στατινών έχει σχέση με τη σταθεροποίηση της αθηρωματικής πλάκας και την αναζωογόνηση του ενδοθηλίου. Ετσι όταν οι αθηρωματικές πλάκες είναι σταθερές και το ενδοθήλιο παράγει ουσίες που αντιστρατεύονται τη θρόμβωση των αρτηριών και του αρτηριακού σπασμού, τότε τα εμφράγματα και τα εγκεφαλικά επεισόδια ελαχιστοποιούνται.
Κατά συνέπεια είναι αυτονόητο ότι η βελτίωση αυτή που προκαλείται στο τοίχωμα των αρτηριών, συνεχίζεται για αρκετά χρόνια και μετά τη διακοπή του φαρμάκου. Είναι κατά συνέπεια αναμφισβήτητο ότι τόσο οι ασθενείς που πάσχουν από αθηροσκλήρωση, όσο και αυτοί που κινδυνεύουν να πάθουν αθηροσκλήρωση λόγω των επιβαρυντικών παραγόντων, πρέπει να παίρνουν στατίνες χωρίς να παρασύρονται από τα διάφορα σχόλια, ότι μπορεί σε ορισμένο ποσοστό να υπάρξουν παρενέργειες των φαρμάκων αυτών από το ήπαρ (συκώτι) και το μυϊκό σύστημα. Οι παρενέργειες είναι όλες αναστρέψιμες και κανένας φόβος δεν υπάρχει όταν οι άρρωστοι παρακολουθούνται σταθερά από τους γιατρούς τους. Ομως το θέμα που προέκυψε είναι το εξής. Θα πρέπει να παίρνουν στατίνες όλοι οι άνδρες άνω των 50 ετών και οι γυναίκες άνω των 60 ετών; Το ερώτημα είναι εύλογο, δεδομένου ότι σ' αυτές τις ηλικίες οι αρτηρίες των ατόμων αυτών έχουν αθηροσκληρωτικές πλάκες σε ποσοστό άνω του 70% του πληθυσμού.
Αυτό αναμφισβήτητα αποτελεί μια πρόκληση. Δηλαδή το κατά πόσον ο υγιής πρέπει να παίρνει μονίμως φάρμακα για 20-30 χρόνια. Η προσωπική άποψή μου, η οποία στηρίζεται στην εμπειρία της ιατρικής βιβλιογραφίας, είναι να σπεύδουμε βραδέως. Πολλές φορές έχει παρατηρηθεί φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς για 10-15 χρόνια, να παρουσιάσουν σοβαρές παρενέργειες αργότερα. Με τις σκέψεις αυτές φρόνιμο είναι να περιμένουμε και άλλες σοβαρές μελέτες, για να μπορέσουν τα ελπιδοφόρα αυτά φάρμακα να χορηγηθούν προληπτικά για πολλά χρόνια στους απόλυτα υγιείς.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/10/2007

Πως μπορεί να ελεγχθεί η υπέρταση χωρίς φάρμακα;

Η αρτηριακή πίεση μπορεί να μειωθεί σε πολλά άτομα χωρίς τη χρήση φαρμάκων: με την απώλεια βάρους, με την ελάττωση της πρόσληψης αλατιού ή με τον έλεγχο του άγχους. Αν έχουμε ήπια υπέρταση, μόνο με τα παραπάνω μπορεί να επαναφέρουμε την πίεσή μας σε φυσιολογικά επίπεδα, χωρίς να χρειαστούν φάρμακα. Στη χειρότερη περίπτωση μπορεί να χρειάζονται λιγότερα φάρμακα και σε μικρότερη δόση. Η διατήρηση ενός τρόπου υγιεινής ζωής αναγνωρίζεται ως ο ακρογωνιαίος λίθος στην αντιμετώπιση της υπέρτασης.

Αν είμαστε υπέρβαροι.

Η παχυσαρκία υποβάλλει την καρδιά μας σε ένα επιπλέον φορτίο. Ακόμη και κατά την ανάπαυση ένα υπέρβαρο σώμα επιβαρύνει κατά πολύ την καρδιακή λειτουργία, γιατί χρειάζεται περισσότερο οξυγόνο.

Σύμφωνα με στατιστικές:

Η πιθανότητα καρδιακής προσβολής και θανάτου από καρδιακές παθήσεις είναι πολύ μεγαλύτερη ανάμεσα σε ανθρώπους παχύσαρκους, σε σχέση με ανθρώπους που έχουν φυσιολογικό βάρος.

Οι υπέρβαροι είναι πιο πιθανό να πάσχουν από υπέρταση και συχνά έχουν υψηλά επίπεδα χοληστερόλης, καταστάσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρδιακές παθήσεις.

Οι στατιστικές δείχνουν ότι έχουμε πτώση της αρτηριακής πίεσης με την απώλεια βάρους, ακόμη και λίγων κιλών, και ότι η πίεση παραμένει φυσιολογική, εφόσον δεν ξαναπάρουμε τα πρόσθετα κιλά. Επί πλέον, η απώλεια βάρους ενισχύει τη δράση των αντιϋπερτασικών φαρμάκων και διευκολύνει τον έλεγχο των άλλων παραγόντων κινδύνου, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και η δυσλιπιδαιμία.

Μερικές φορές η απώλεια βάρους μπορεί να είναι η μόνη απαιτούμενη θεραπεία για την πτώση της πίεσης. Τα ανορεκτικά φάρμακα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή, γιατί πολλά από αυτά αυξάνουν την αρτηριακή πίεση. Οι κακές διατροφικές συνήθειες αποτελούν την πιο συνηθισμένη αιτία της παχυσαρκίας. Οι συνήθειες αυτές δύσκολα μπορούν να αλλάξουν, ιδίως αν δεν υπάρξει βοήθεια από γιατρούς και διαιτολόγους.

Οι ειδικοί διαιτολόγοι μπορούν να μας βοηθήσουν:

Θέτοντας ρεαλιστικούς στόχους για το πόσα κιλά πρέπει να χάνουμε από εβδομάδα σε εβδομάδα και από μήνα σε μήνα.

Συνιστώντας τις τροφές που πρέπει να προτιμάμε και υποδεικνύοντας αυτές που πρέπει να αποφεύγουμε.

Προτείνοντας φαγητά υγιεινά, χαμηλής θερμιδικής αξίας, που διατηρούν τη νοστιμιά τους.

Εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους πολλές επιθετικές και πολλά υποσχόμενες δίαιτες σπάνια βοηθούν.

Ο ασφαλέστερος και ευκολότερος τρόπος για να χάσουμε βάρος και να μην το ξαναπάρουμε είναι η αυτοσυγκράτηση, η σωστή καθοδήγηση και η αλλαγή των διατροφικών μας συνηθειών.

Αν χρειάζεται να περιορίσουμε την πρόσληψη αλατιού (χλωριούχου νατρίου).

Το νάτριο είναι σημαντικό μέταλλο για το σώμα μας, αφού το βοηθά να διατηρεί την ισορροπία των υγρών του. Ο οργανισμός μας χρειάζεται περίπου 0,3 gr νατρίου την ημέρα, αλλά οι περισσότεροι σήμερα καταναλώνουμε 3 – 6 gr. Η κύρια πηγή νατρίου είναι το μαγειρικό αλάτι και υπολογίζεται ότι μια κουταλιά του γλυκού αλάτι περιέχει 2 gr νατρίου.

Η θεραπεία της υπέρτασης περιλαμβάνει και τον περιορισμό του αλατιού. Μερικοί άνθρωποι ανταποκρίνονται αμέσως στον έλεγχο της πίεσης με τον περιορισμό του αλατιού. Αν απαιτούνται φάρμακα, η μείωση του αλατιού ενισχύει τη δράση τους.

Η μείωση της ημερήσιας πρόσληψης αλατιού μπορεί να επιτευχθεί:

Τρώγοντας φαγητά φρέσκα και όχι διατηρημένα. Σημειώνεται ότι το 75% του προσλαμβανόμενου αλατιού προέρχεται από αυτά τα τρόφιμα.

Προσέχοντας πάντα τις ενδείξεις στις συσκευασίες των συντηρημένων τροφίμων και αποφεύγοντας αυτά που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι.

Αποφεύγοντας την προσθήκη αλατιού στα φαγητά μας.

Αποφεύγοντας τα πολύ αλατισμένα τρόφιμα, όπως είναι το ψωμί, οι σάλτσες, τα λουκάνικα και μερικά τυριά.

Ο γιατρός ή ο διαιτολόγος μπορούν να μας ενημερώσουν για την ποσότητα του αλατιού που περιέχουν τα διάφορα τρόφιμα και για τα φαγητά που πρέπει να αποφεύγουμε.

Στην αρχή τα φαγητά θα μας φαίνονται άνοστα. Σιγά σιγά όμως θα συνηθίσουμε τη γεύση τους, χωρίς να προσθέτουμε αλάτι. Σκευάσματα αλατιού που δεν περιέχουν νάτριο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε με την άδεια του γιατρού.

Η αύξηση του καλίου.

Η υψηλή περιεκτικότητα των τροφών σε κάλιο μπορεί να προστατέψει από την ανάπτυξη υπέρτασης και να βοηθήσει την προσπάθεια θεραπείας της. Τροφές πλούσιες σε κάλιο είναι τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, καθώς και τα φασόλια.

Αν πίνουμε.

Η μεγάλη κατανάλωση οινοπνεύματος είναι αιτία αύξησης της αρτηριακής πίεσης, αλλά και αιτία ανεπιτυχούς θεραπείας. Συστήνεται η μείωση της κατανάλωσης σε λιγότερο από 30 ml οινοπνεύματος την ημέρα (π.χ. 300 ml κρασιού, 700 ml μπύρας). Σε βαρείς πότες δεν συστήνεται απότομη διακοπή του οινοπνεύματος, γιατί μπορεί να παρατηρηθεί απότομη αύξηση της πίεσης, η οποία όμως σε λίγες ημέρες αποκαθίσταται.

Αν καπνίζουμε.

Στη μακρά λίστα των παθήσεωνπου προκαλεί το κάπνισμα ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι βλάβες της καρδιάς και των αγγείων. Το κάπνισμα δεν προκαλεί υπέρταση, παρά μικρή αύξηση της πίεσης για λίγο, ιδιαίτερα αν συνοδεύεται από ένα φλιτζάνι καφέ, γεγονός που συνηθίζεται. Αποδεδειγμένα όμως:

Επηρεάζει την καρδιά, κάνοντάς την να χτυπά πιο γρήγορα και μακροχρόνια τραυματίζει και στενεύει τα αγγεία, αυξάνοντας έμμεσα την πίεση.

Μειώνει την παροχή οξυγόνου στην καρδιά και σε άλλους ιστούς του σώματος.

Αυξάνει την πηκτικότητα του αίματος.

Προκαλεί καρδιακές αρρυθμίες.

Προκαλεί επιβλαβείς αλλαγές στα λιπίδια που κυκλοφορούν στο αίμα.

Ιατρικές στατιστικές δείχνουν ότι η στεφανιαία νόσος προσβάλλει συχνότερα τους καπνιστές οι οποίοι παρουσιάζουν πολύ δυσκολότερη ανάρρωση μετά από καρδιακά επεισόδια. Με τη διακοπή του καπνίσματος η καρδιά και οι πνεύμονες θα δουλεύουν καλύτερα και το κέρδος για τον οργανισμό θα είναι μεγάλο.

Πολλοί χρόνιοι καπνιστές πιστεύουν ότι δεν βοηθά σε τίποτα η διακοπή του καπνίσματος, γιατί η ζημιά έχει ήδη γίνει. Η άποψη αυτή όμως είναι λανθασμένη. Μόλις ένα χρόνο μετά τη διακοπή του καπνίσματος ο επιπλέον κίνδυνος για καρδιακή προσβολή μειώνεται κατά 50%. Επίσης μειώνεται και ο κίνδυνος θανάτου από άλλες αιτίες. Δεν έχει σημασία η ηλικία μας ή το διάστημα που καπνίζουμε. Διακόπτοντας το κάπνισμα βελτιώνουμε την κατάσταση της υγείας μας και αυξάνουμε τα χρόνια της ζωής μας. Πρέπει τέλος να τονισθεί ότι και εκείνοι που ζουν μαζί μας και εισπνέουν τον καπνό του τσιγάρου μας, κινδυνεύουν.

Αν πίνουμε καφέ.

Η καφεΐνη μπορεί απότομα αλλά παροδικά να αυξήσει την αρτηριακή πίεση, αν και συνήθως αναπτύσσεται ανοχή του οργανισμού σ’ αυτό το φαινόμενο. Πάντως δεν φαίνεται να υπάρχει σχέση μεταξύ της χρόνιας λογικής κατανάλωσης καφέ και της υπέρτασης.

Αν έχουμε υπερβολικό άγχος.

Το άγχος πηγάζει συνήθως από πίεση που ασκείται από εξωτερικούς παράγοντες, όπως είναι η δουλειά και η οικογένεια ή από εσωτερικούς παράγοντες, όπως είναι η κατάθλιψη. Σε περιόδους έντονου άγχους η καρδιά χτυπά σε πιο γρήγορους ρυθμούς και η αρτηριακή πίεση αυξάνεται.

Βρίσκοντας τρόπους να ελαττώσουμε το υπερβολικό άγχος έχουμε σημαντικό όφελος στη μείωση της αρτηριακής πίεσης, αλλά και μεγάλη βελτίωση τόσο στη φυσική, όσο και στη συναισθηματική μας κατάσταση. Παρ’ όλο που φαίνεται πολύ δύσκολο έως αδύνατο να αποφύγουμε εντελώς το άγχος, πρέπει να προσπαθήσουμε να το ελέγξουμε, αντιδρώντας σε κάθε περίσταση ρεαλιστικά και με μέτρο. Τόσο η υπερδιέγερση, όσο και η απάθεια στις διάφορες αγχογόνες καταστάσεις οδηγούν σε περισσότερο άγχος. Είναι απαραίτητο λοιπόν να ακολουθούμε τις οδηγίες ειδικών, που θα μας βοηθήσουν σ’ αυτόν τον κρίσιμο τομέα.

Είναι η σωματική άσκηση σημαντική;

Η διατήρηση του σώματός μας σε καλή φυσική κατάσταση είναι από τα σημαντικότερα εφόδια για την πρόληψη και τη θεραπεία της υπέρτασης. Είναι επίσης γνωστό ότι η μη ανταγωνιστική άσκηση (βάδισμα, ελαφρύ τρέξιμο, κολύμπι) για την αποτροπή καρδιακών παθήσεων και θανάτου από αυτές είναι καθοριστική. Η πλειοψηφία των γιατρών πιστεύει ότι άνθρωποι που δεν γυμνάζονται έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες για καρδιακή προσβολή και δυσκολότερη ανάνηψη μετά από αυτήν.

Έτσι, με το να γυμναζόμαστε τακτικά και προγραμματισμένα, σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες των ειδικών, πετυχαίνουμε:

Η καρδιά να αντλεί το αίμα πιο αποδοτικά, η κυκλοφορία να βελτιώνεται και η αρτηριακή πίεση να πέφτει.

Τα επίπεδα της χοληστερόλης και των άλλων λιπιδίων να μειώνονται και έτσι να επιβραδύνεται η ανάπτυξη αρτηριοσκλήρυνσης.

Η μυϊκή δύναμη και ο μυϊκός τόνος να αυξάνονται, με αποτέλεσμα μεγαλύτερη αντοχή και καλύτερη φυσική δραστηριότητα.

Το σωματικό βάρος να ελέγχεται καλύτερα, σε συνδυασμό πάντα με την κατάλληλη δίαιτα.

Μεγάλη βελτίωση στη συναισθηματική κατάσταση, λιγότερο άγχος και καλύτερο ύπνο.

Παράγοντες κινδύνου.

Αφού ο στόχος της θεραπείας της υπέρτασης είναι η μείωση του όλου καρδιαγγειακού κινδύνου, είναι τουλάχιστον το ίδιο σημαντικό να θεραπευθούν και οι άλλοι παράγοντες που συνυπάρχουν και είναι συνυπαίτιοι (παράγοντες κινδύνου).
Υπάρχουν δύο τύποι παραγόντων κινδύνου. Αυτοί που είναι μόνιμοι και δεν αλλάζουν, όπως η κληρονομική προδιάθεση για εμφάνιση υπέρτασης και καρδιακών παθήσεων και η ηλικία και αυτοί που μπορούν να τροποποιηθούν, όπως τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα, ο σακχαρώδης διαβήτης, το κάπνισμα κ.λπ. Οι περισσότερες από τις αλλαγές του τρόπου ζωής που θα βοηθήσουν στη μείωση της αρτηριακής υπέρτασης, θα δράσουν ευνοϊκά και στους άλλους παράγοντες κινδύνου.
Πρέπει να γίνει κατανοητό βέβαια ότι αν έχουμε μερικούς ή ακόμη και όλους τους παραπάνω παράγοντες κινδύνου, δεν σημαίνει ότι θα προσβληθούμε οπωσδήποτε από κάποια καρδιαγγειακή πάθηση. Οι πιθανότητες όμως είναι σαφώς μεγαλύτερες.

Ποιος από τους παράγοντες κινδύνου είναι σημαντικότερος;

Όλοι θα πρέπει να θεωρηθούν σημαντικοί, γιατί βρίσκονται σε αλληλεξάρτηση μεταξύ τους και επομένως η παρουσία του ενός επιδεινώνει κάποιον άλλο. Βέβαια ισχύει το ότι όσο περισσότερους συγκεντρώνουμε, τόσο πιο πολύ κινδυνεύουμε.

Αν έχουμε υψηλή χοληστερόλη στο αίμα μας.

Διάφορα είδη λιπαρών ουσιών παράγονται στο σώμα και μεταφέρονται με τη ροή του αίματος. Ονομάζονται λιπίδια και ένα από αυτά είναι η χοληστερόλη, που βρίσκεται επίσης σε πολλές τροφές. Καταναλώνοντας τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε χοληστερόλη, ανεβάζουμε τα επίπεδά της στο αίμα.

Παρ’ όλο που η πρόσληψη κάποιας ποσότητας χοληστερόλης και άλλων λιπιδίων με το φαγητό είναι απαραίτητη για τις ενεργειακές ανάγκες του σώματος, οι στατιστικές δείχνουν ότι η συνεχής και υπερβολική ποσότητα αυτών των ουσιών στο αίμα είναι η κυριότερη αιτία της αρτηριοσκλήρυνσης, αφού μπορούν να ‘‘κολλήσουν’’ και να διεισδύσουν στα τοιχώματα των αρτηριών, αρχίζοντας ή και συνεχίζοντας τη διαδικασία της νόσου. Όσο υψηλότερα είναι τα επίπεδα της χοληστερόλης, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα προσβολής από καρδιαγγειακές παθήσεις. Τα λίπη δεν επηρεάζουν τις τιμές της αρτηριακής πίεσης, αλλά η ποσότητα και το είδος τους στη διατροφή πρέπει να ελέγχονται, γιατί επηρεάζουν το σωματικό βάρος και τις τιμές της χοληστερόλης και των άλλων λιπιδίων. Για να ελαττώσουμε το βάρος μας και για να βελτιώσουμε τις τιμές της χοληστερόλης, πρέπει να ακολουθούμε τις συστάσεις του γιατρού μας.

Μερικές χρήσιμες οδηγίες είναι:

  • Να αποφεύγουμε φαγητά πλούσια σε χοληστερόλη, όπως είναι τα αυγά, το συκώτι και τα λιπαρά κρέατα.
  • Να αποφεύγουμε φαγητά που είναι πλούσια στα λεγόμενα κορεσμένα λιπαρά, όπως είναι τα ζωικά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα (κρέμες, τυριά και βούτυρα).
  • Η διατροφή μας να περιλαμβάνει ψάρια, πουλερικά, λαχανικά και φρούτα.
  • Να μαγειρεύουμε με μικρές ποσότητες φυτικών ελαίων, κυρίως με ελαιόλαδο.

Γιατί είναι τόσο σημαντική η θεραπεία της υπέρτασης;

Παρ’ όλο που μπορεί να αισθανόμαστε καλά και χωρίς θεραπεία, ο πιο σημαντικός λόγος αντιμετώπισης της υπέρτασης είναι η παρεμπόδιση των σημαντικών της επιπτώσεων, που είναι τα καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια, η νεφρική ανεπάρκεια και η καταστροφή γενικά των αγγείων. Σύμφωνα με στατιστικές, ακόμη και ήπια υπέρταση μπορεί να μειώσει το λεγόμενο “προσδόκιμο επιβίωσης”, δηλαδή τα χρόνια που κατά μέσον όρο προβλέπεται να ζήσουμε. Μπορεί να έχουμε υπέρταση 10 ή και 20 χρόνια χωρίς να έχουμε κάποια συμπτώματα, αλλά μερικές σημαντικές μόνιμες βλάβες σε διάφορα όργανα του σώματος να έχουν ήδη συμβεί.

Όταν η αρτηριακή πίεση παραμένει σταθερά υψηλή, πιέζει τα τοιχώματα των αγγείων με επιπρόσθετη δύναμη. Ο μυϊκός χιτώνας των μεγάλων αρτηριών (π.χ. της αορτής) γίνεται σκληρός και παχύνεται. Έτσι τα αγγεία χάνουν την ελαστικότητά τους, ο αυλός γίνεται στενότερος και τα τοιχώματα πιο δύσκαμπτα. Η στένωση των αγγείων έχει ως συνέπεια την περαιτέρω αύξηση της αρτηριακής πίεσης και βέβαια τη μείωση της προσφοράς αίματος στα ζωτικά όργανα και τη δυσλειτουργία τους. Όσο μεγαλώνουμε οι αρτηρίες σκληραίνουν και χάνουν την ελαστικότητά τους. Η υπέρταση επιταχύνει τη διαδικασία της σκλήρυνσης στα μεγάλα αλλά και στα μικρά αγγεία. Όσο συνεχίζεται αυτός ο κύκλος, αυξάνεται και ο κίνδυνος των σοβαρών επιπλοκών.

Η υψηλή αρτηριακή πίεση δυσχεραίνει την προσπάθεια της καρδιάς να προωθήσει το αίμα, ειδικά όταν έχουμε παχυσμένα και στενωμένα αγγεία και την αναγκάζει να συστέλλεται εντονότερα. Τελικά, αυτή η υπερπροσπάθεια της καρδιάς καταλήγει πρώτα στην υπερτροφία των τοιχωμάτων της, η οποία από μόνη της είναι επικίνδυνη για ανάπτυξη καρδιαγγειακών επιπλοκών και στη συνέχεια στην ελάττωση της ικανότητας του καρδιακού μυός να κυκλοφορήσει το αίμα, μια κατάσταση που ονομάζεται “καρδιακή ανεπάρκεια”.

Σε ποιες τιμές στοχεύουμε θεραπεύοντας την υπέρταση;

Είναι σημαντικό να διατηρείται η αρτηριακή πίεση σε τιμές μικρότερες του 140 mmHg για τη συστολική και 90 mmHg για τη διαστολική. Όταν συνυπάρχουν άλλες παθήσεις, κυρίως σακχαρώδης διαβήτης ή νεφρική ανεπάρκεια, είναι φρόνιμο η πίεση να διατηρείται σε ακόμη χαμηλότερες τιμές. Σε ηλικιωμένους ασθενείς ο στόχος πρέπει να είναι ο ίδιος, όπως και στους νεότερους, δηλαδή 140/90 mmHg. Πολλές φορές αυτό δεν επιτυγχάνεται εύκολα, κυρίως όταν η συστολική πίεση είναι πολύ μεγάλη. Σε αυτές τις περιπτώσεις ενδιάμεσος στόχος κοντά στα 160 mmHg είναι αποδεκτός.

Οι βλάβες των βαλβίδων

Οταν στενεύουν οι βαλβίδες της καρδιάς, τότε το αίμα δυσκολεύεται να περάσει μέσα από αυτές και τότε μιλούμε για στένωση των βαλβίδων. Πιο συχνά παρατηρείται στένωση της αορτικής και της μιτροειδούς βαλβίδας, ενώ οι στενώσεις της πνευμονικής και της τριγλώχινας είναι σπανιότερες.
Οι βαλβίδες της καρδιάς ανοίγουν και κλείνουν, επιτρέποντας στο αίμα να περνά μέσα από αυτές. Οταν μαζευτεί αρκετό αίμα μέσα στις κοιλότητες της καρδιάς (κόλπους ή κοιλίες), η πίεση του αίματος αυξάνει και πιέζει τις βαλβίδες για να περάσει το αίμα είτε από τους κόλπους προς τις κοιλίες (υπεύθυνες βαλβίδες: μιτροειδής, τριγλώχινα) είτε από τις κοιλίες προς την αορτή ή την πνευμονική αρτηρία (υπεύθυνες βαλβίδες: αορτική, πνευμονική).
Οταν οι βαλβίδες δεν ανοίγουν όσο πρέπει, τότε το αίμα δεν περνά (στένωση των βαλβίδων). Αντιθέτως, όταν οι βαλβίδες δεν κλείνουν πλήρως και υδατοστεγώς, τότε ορισμένη ποσότητα αίματος που πέρασε μέσα από τη βαλβίδα επιστρέφει προς τα πίσω (ανεπάρκεια της βαλβίδας).
Σπάνια άνθρωπος γεννιέται με βαλβιδοπάθεια. Παλαιότερα, ο ρευματικός πυρετός ήταν η πρώτη αιτία που κατέστρεφε τις βαλβίδες της καρδιάς. Σήμερα με τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης ελαττώθηκαν οι πιθανότητες προσβολής από στρεπτόκοκκο, που είναι η βασική αιτία του ρευματικού πυρετού. Η καλύτερη θέρμανση του σπιτιού, η σωστή διατροφή του ανθρώπου, η ανακάλυψη και η χρήση των αντιβιοτικών υπήρξαν οι κυριότεροι από τους βασικούς λόγους που ελάττωσαν τις στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις.
Αντίθετα, η άνοδος του βιοτικού επιπέδου με την αύξηση του προσδοκώμενου χρόνου ζωής των ανθρώπων, την επικράτηση της μηχανιστικής ζωής, την ευρεία χρήση του καπνού και των ναρκωτικών αύξησε το ποσοστό όλων των άλλων αιτιών που προκαλούν τις βαλβιδοπάθειες. Τα κυριότερα αίτια των βαλβιδοπαθειών είναι: η μακροχρόνια εκφύλιση και καταστροφή των βαλβίδων, η υπέρταση, το έμφραγμα, η ισχαιμία του μυοκαρδίου και οι ενδοκαρδίτιδες οι οφειλόμενες σε μικρόβια.
Η καταστροφή των βαλβίδων μπορεί να γίνει απότομα (οξείες βαλβιδοπάθειες) ή μακροχρόνια και σιγά σιγά (χρόνιες βαλβιδοπάθειες). Οι οξείες βαλβιδοπάθειες είναι οι πιο επικίνδυνες γιατί, όταν η βλάβη είναι μεγάλη, τότε χρειάζεται ο άρρωστος να χειρουργηθεί άμεσα ή γρήγορα. Κατά την εγκατάσταση του εμφράγματος του μυοκαρδίου, εάν καταστεί δυνατή η διάνοιξη της θρομβωμένης αρτηρίας είτε με θρομβόλυση είτε με αγγειοπλαστική μέσα στις πρώτες τρεις ώρες, τότε η πιθανότητα δημιουργίας ανεπάρκειας της μιτροειδούς ή καρδιακής ανεπάρκειας ελαχιστοποιείται.
Αντίθετα οι χρόνιες βαλβιδοπάθειες χρειάζονται ειδικές επεμβάσεις για να επιδιορθωθούν, αφού προηγουμένως γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις για να καθοριστεί η χρονική στιγμή της εγχείρησης. Η άκαιρη εγχείρηση προσφέρει μία τεχνητή βαλβίδα, η οποία δημιουργεί με την πάροδο του χρόνου άλλα προβλήματα. Η αντικατάσταση των βαλβίδων δεν παρέχει ίαση και απαλλαγή από τη νόσο. Αποτελεί απλώς τροποποίηση της νόσου, με αναμφισβήτητη τη βοήθεια του αρρώστου όταν η εγχείρηση είναι επιτυχής. Ο ασθενής με τεχνητή βαλβίδα είναι κατά κανόνα υποχρεωμένος να παίρνει αντιπηκτικά φάρμακα σε όλη του τη ζωή.
Συμπερασματικά, ο άρρωστος που παρουσιάζει απότομα και σοβαρά προβλήματα από βλάβη ή καταστροφή μιας βαλβίδας χρειάζεται άμεση και κατά κανόνα χειρουργική αντιμετώπιση. Αντίθετα, ο άρρωστος χωρίς συμπτώματα, με χρόνια και προοδευτική καταστροφή της βαλβίδας, θα πρέπει να διερευνάται από έμπειρους καρδιολόγους για να καθορίζεται η σωστή χρονική στιγμή κατά την οποία θα πρέπει να αντιμετωπιστεί επεμβατικά.

Πηγή: ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ,εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Stent (στεντ) τρίτης γενιάς

Τη δημιουργία θρόμβων και κατά συνέπεια νέων εμφραγμάτων εμποδίζουν νέου τύπου, τρίτης γενιάς, στεντ που περιέχουν έναν τύπο αντισώματος το οποίο προσελκύει και εγκλωβίζει τα πρόδρομα ενδοθηλιακά κύτταρα που κυκλοφορούν στο αίμα. Τα κύτταρα αυτά δημιουργούν ένα προστατευτικό «τείχος» στο εσωτερικό της αρτηρίας όπου τοποθετείται το stent και επιταχύνουν την επούλωση της εσωτερικής επιφάνειας του αγγείου.

Στον πληθυσμό των προηγούμενων μελετών με stent δεν είχε συμπεριληφθεί ικανός αριθμός γυναικών για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Πρόσφατα ξεκίνησε μια νέα μεγάλη μελέτη που θα συμπεριλάβει 2.000 γυναίκες ασθενείς με στεφανιαία νόσο από Ευρώπη, Ασία, Καναδά και Λατινική Αμερική, οι οποίες θα υποβληθούν σε αγγειοπλαστική με τοποθέτηση stent επικεκαλυμμένων με everolimus ή sirolimus. Αποτελέσματα της μελέτης αυτής θα ανακοινωθούν σύντομα, μετά την παρακολούθηση των πρώτων 450 γυναικών.
Μέσα από αυτή την έρευνα θα έρθουν στο φως στοιχεία της στεφανιαίας νόσου και της πορείας της ειδικά στον γυναικείο πληθυσμό, δεδομένου ότι οι γυναίκες αποτελούν ιδιαίτερη ομάδα καρδιοπαθών, με λιγότερο τυπικά συμπτώματα σε σχέση με τους άνδρες και με διαφορετική εξέλιξη, που μέχρι σήμερα δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Πάντως, σε δύο μελέτες που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, οι γυναίκες που αντιμετωπίστηκαν με εμφύτευση επικεκαλυμμένου με φάρμακο stent της προηγούμενης γενιάς είχαν παρόμοια ποσοστά επιτυχίας με τον ανδρικό πληθυσμό.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Υπερλιπιδαιμία- Υψηλή χοληστερίνη- Υψηλά τριγλυκερίδια

heart5 Με τον όρο υπερλιπιδαιμία υποδηλώνεται η αύξηση της ποσότητας των λιπιδίων στο αίμα. Υπάρχουν αρκετές μορφές λιπιδίων, εκείνα όμως τα οποία έχουν περισσότερο μελετηθεί και συσχετισθεί με τη στεφανιαία νόσο είναι:

  • η ολική χοληστερόλη,
  • HDL-χοληστερόλη (η οποία αποκαλείται και «καλή χοληστερόλη»),
  • LDL-χοληστερόλη (ή «κακή χοληστερόλη») και
  • τα τριγλυκερίδια.

[Η τιμή της LDL χοληστερόλης προσδιορίζεται έμμεσα από τις τιμές της ολικής χοληστερόλης, της HDL και των τριγλυκεριδίων από την εξίσωση : LDL= ολική χοληστερόλη- (τριγλυκερίδια/5) – HDL (με την προϋπόθεση ότι τα τριγλυκερίδια δεν ξεπερνούν τα 400 mg%)].

Σημειώνεται ότι δεν υπάρχουν «φυσιολογικές» τιμές χοληστερόλης, αλλά όσο χαμηλότερα είναι τα επίπεδά της στο αίμα, τόσο ελαττώνεται ο κίνδυνος ανάπτυξης στεφανιαίας νόσου και αντιστρόφως.

Ωστόσο, πρέπει να επισημάνουμε ότι η χοληστερόλη αποτελεί απαραίτητο συστατικό της μεμβράνης των κυττάρων του ανθρώπινου οργανισμού και εκείνο που συνήθως βλάπτει είναι η αύξησή της πέρα από τα προαναφερθέντα όρια. Από τη χοληστερόλη που κυκλοφορεί στο αίμα ένα μέρος παράγεται από τον ίδιο τον οργανισμό, και συγκεκριμένα από το συκώτι, και ένα μέρος προσλαμβάνεται με τις τροφές.

Μερικοί άνθρωποι (2-4% του πληθυσμού) έχουν μία πάθηση που ονομάζεται οικογενής υπερχοληστερολαιμία, η οποία οφείλεται σε ένα γενετικό ελάττωμα και μπορεί να προκαλέσει μια ιδιαίτερα σημαντική αύξηση της ολικής και της LDL χοληστερόλης.

Η αυξημένη χοληστερόλη αποτελεί έναν από τους βασικότερους παράγοντες που συμβάλλουν στην γένεση ή και την εξέλιξη της αρτηριοσκλήρυνσης, γνώση που έχει τεκμηριωθεί από πληθώρα μελετών που έχουν πραγματοποιηθεί τίς τελευταίες δεκαετίες και ειδικά όταν συνδυάζεται με υψηλές τιμές LDL και χαμηλές τιμές HDL-χοληστερόλης. Σε ότι αφορά το ρόλο των τριγλυκεριδίων δεν υπάρχει απόλυτη ομοφωνία. Φαίνεται όμως ότι σε ορισμένες υποομάδες ασθενών, όπως π.χ. στις διαβητικές γυναίκες, αποτελούν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου.

Η επιθετική αντιμετώπιση της υπερλιπιδαιμίας κρίνεται απόλυτα απαραίτητη στους ασθενείς στους οποίους η στεφανιαία νόσος έχει ήδη εκδηλωθεί (οπότε μιλάμε για δευτερογενή πρόληψη). Εκτός όμως από τους πάσχοντες, η σημαντική υπερλιπιδαιμία πρέπει να αντιμετωπίζεται και στους φαινομενικά υγιείς, ειδικά όταν αυτή συνυπάρχει με άλλους προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου (πρωτογενής πρόληψη).

Εκδηλώσεις της στεφανιαίας νόσου

17662497 Στις εκδηλώσεις της στεφανιαίας νόσου περιλαμβάνονται:

1. Η περίοδος χωρίς συμπτώματα

2. Η σταθερή στηθάγχη

3. Η ασταθής στηθάγχη

4. Το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου

5. Ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος

1. Στην περίοδο χωρίς συμπτώματα συνήθως υπάρχει κάποιος βαθμός στένωσης των στεφανιαίων αγγείων, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί να εξασφαλιστεί ικανοποιητική παροχή οξυγόνου στο μυοκάρδιο, ακόμα και σε συνθήκες αυξημένων απαιτήσεων, όπως η έντονη σωματική κόπωση. Εάν σε αυτό το στάδιο, στο οποίο όπως προαναφέρθηκε δεν υπάρχουν προειδοποιητικά συμπτώματα, δεν υπάρξει σαφής τροποποίηση των προδιαθεσικών παραγόντων για την ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου (εκτενής αναφορά των οποίων ακολουθεί στη συνέχεια), μοιραία θα ακολουθήσουν οι βαρύτερες κλινικές μορφές της νόσου.

2. Η σταθερή στηθάγχη χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση θωρακικού πόνου (στηθάγχης) κατά προβλέψιμο τρόπο. Συγκεκριμένα το στηθαγχικό ενόχλημα εμφανίζεται κάθε φορά μετά από δεδομένη προσπάθεια, π.χ. μετά από ορισμένη απόσταση βάδισης. Βέβαια, με την πάροδο του χρόνου τα συμπτώματα επιδεινώνονται, γιατί η αρτηριοσκληρυντική πλάκα που στενεύει τον αγγειακό αυλό επεκτείνεται και εφόσον δεν υπάρξει αποφασιστική αντιμετώπιση των παραγόντων που ευθύνονται για την ανάπτυξη της αρτηριοσκλήρυνσης, μετά από κάποια χρονική περίοδο η στενωμένη αρτηρία θα αποφραχθεί. Η σταθερή στηθάγχη γενικά αποτελεί μία σχετικά καλοήθη κλινική κατάσταση και αυτό διότι προειδοποιεί τον πάσχοντα και δεδομένου ότι εξελίσσεται αργά, προσφέρει τη δυνατότητα για την επιλογή και την εφαρμογή της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής.

3. Η ασταθής στηθάγχη αποτελεί μια πιο επικίνδυνη μορφή στεφανιαίας νόσου, γι' αυτό και έχει χαρακτηριστεί προεμφραγματική στηθάγχη . Το σύμπτωμα με το οποίο εκδηλώνεται είναι το κλασικό στηθαγχικό ενόχλημα, το οποίο όμως, σε αντίθεση με τη σταθερή στηθάγχη, δεν είναι προβλέψιμο, αλλά μπορεί να εμφανίζεται ανεξάρτητα από τη σωματική προσπάθεια, π.χ. στην ηρεμία ή ακόμη και να ξυπνάει τον ασθενή. Το τι ακριβώς συμβαίνει και εγκαθίσταται μία τόσο θορυβώδης κλινική εικόνα ξεφεύγει από το σκοπό αυτού του εντύπου. Επιγραμματικά ωστόσο, μπορούμε να πούμε ότι στην περίπτωση της ασταθούς στηθάγχης συμβαίνει μία απότομη ελάττωση του εύρους του αγγειακού αυλού, σε αντίθεση με την προοδευτική μείωσή του, που χαρακτηρίζει τη σταθερή στηθάγχη. Η αιφνίδια αυτή ελάττωση οφείλεται στο σπάσιμο (ρήξη) της αρτηριοσκληρυντικής πλάκας, πάνω στην οποία επικάθεται ένα πήγμα αίματος (θρόμβος). Συνέπεια αυτού του φαινομένου είναι η αιφνίδια αύξηση μιας στένωσης, για παράδειγμα από 50% σε 90%. Είναι σαφές ότι μία τέτοια ασταθής κατάσταση πρέπει να αντιμετωπίζεται με εισαγωγή σε νοσοκομείο, ώστε με τη χορήγηση της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής να δοθεί η ευκαιρία στη «σπασμένη» αρτηριοσκληρυντική πλάκα να επουλωθεί και να αποφευχθεί η ανεπιθύμητη εξέλιξη προς έμφραγμα του μυοκαρδίου.

4. Το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (OEM) είναι η νέκρωση μιας περιοχής του καρδιακού μυός, που οφείλεται στην αιφνίδια διακοπή της παροχής οξυγόνου στο συγκεκριμένο τμήμα. Η διακοπή της παροχής αίματος οφείλεται σε αιφνίδια απόφραξη μιας στεφανιαίας αρτηρίας, λόγω της ανάπτυξης θρόμβου πάνω σε μία αρτηριοσκληρυντική πλάκα. Πολύ σπανιότερα η απόφραξη μπορεί να οφείλεται σε παρατεταμένο σπασμό των στεφανιαίων αρτηριών. Κλινικά το έμφραγμα του μυοκαρδίου εκδηλώνεται με τυπική στηθάγχη, η οποία όμως είναι παρατεταμένης διάρκειας, δεν σταματά με την ανάπαυση και συνοδεύεται από αίσθημα «αφανισμού». Όταν σε άρρωστο με γνωστή στεφανιαία ανεπάρκεια εκδηλωθεί ένα επεισόδιο θωρακικού πόνου με τους παραπάνω χαρακτήρες, επιβάλλεται η άμεση μεταφορά του σε εφημερεύον νοσοκομείο, γιατί μόνοσε εξειδικευμένο χώρο και από εξειδικευμένο προσωπικό μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία ένα τόσο σοβαρό ιατρικό πρόβλημα. Η άμεση μεταφορά του ασθενούς σε νοσοκομείο αποκτά ιδιαίτερη σημασία, εάν αναλογιστούμε ότι το ΟΕΜ αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες θανάτου στις Δυτικές χώρες. Ακόμη όμως και από τα άτομα που θα επιβιώσουν από ένα οξύ επεισόδιο, μερικά θα βρεθούν αντιμέτωπα με σοβαρές επιπλοκές που θα έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα της ζωής τους, όπως π.χ. την καρδιακή ανεπάρκεια. Βέβαια σήμερα με τη λειτουργία των μονάδων εντατικής παρακολούθησης και την εφαρμογή μεθόδων που συντελούν στη διάνοιξη του αποφραγμένου αγγείου και επομένως στην ταχεία επαναιμάτωση του μυοκαρδίου, η πρόγνωση του ΟΕΜ έχει βελτιωθεί. Πάρα ταύτα, επειδή το τίμημα του εμφράγματος εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να είναι βαρύ, αποτελεί μέριμνα κάθε ιατρού και ειδικότερα του καρδιολόγου να εντοπίζει τους ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο και ανάλογα με τη διαβάθμιση του κινδύνου να παρέχει την κατάλληλη κατά περίπτωση φροντίδα.

5. Ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος τέλος αποτελεί την πλέον δραματική εκδήλωση από όλο το κλινικό φάσμα της στεφανιαίας νόσου. Αιφνίδιος καρδιακός θάνατος ορίζεται ο φυσικός θάνατος που επέρχεται εντός μίας ώρας από την εμφάνιση των οξέων συμπτωμάτων. Η στεφανιαία νόσος και οι επιπλοκές της ευθύνονται για το 80% περίπου των αιφνιδίων καρδιακών θανάτων. Όπως προαναφέρθηκε, το 50% περίπου των οφειλόμενων σε οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου θανάτων εκδηλώνονται ως αιφνίδιοι θάνατοι. Είναι επίσης τραγικό ότι στο 25% των περιπτώσεων ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος αποτελεί την πρώτη και δυστυχώς μοιραία εκδήλωση της στεφανιαίας νόσου.

Γενικά η στεφανιαία νόσος είναι μία ύπουλη πάθηση που δεν συγχωρεί χαλαρότητα και αμέλεια ούτε από την πλευρά του πάσχοντος, ούτε από την πλευρά του θεράποντος ιατρού. Αναφέρθηκε ότι αποτελεί νόσο με ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων, με το χαρακτηριστικό όμως γνώρισμα ότι δεν πορεύεται πάντοτε προοδευτικά από τις ηπιότερες προς τις σοβαρότερες μορφές. Επιβεβαίωση αυτής της συμπεριφοράς της νόσου είναι ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος, ο οποίος στο 25% των περιπτώσεων, όπως προαναφέρθηκε, αφορά ασθενείς χωρίς προηγούμενα συμπτώματα. Επομένως, πρωταρχικής σημασίας είναι η εντόπιση των ατόμων που, έστω και χωρίς εκδήλωση συμπτωμάτων, έχουν πολλούς επιβαρυντικούς παράγοντες για εκδήλωση στεφανιαίας νόσου. Στους ασθενείς αυτούς η τροποποίηση των παραγόντων κινδύνου (πρωτογενής πρόληψη), είτε με υγιεινό τρόπο ζωής, είτε με φαρμακευτική υποστήριξη αναμένεται να τροποποιήσει την πορεία της νόσου και να περιορίσει στο μέτρο του εφικτού τις δραματικές συνέπειές της.

Τι είναι η στεφανιαία νόσος;

clip_image001Η στεφανιαία νόσος (ή στεφανιαία ανεπάρκεια) περιλαμβάνει όλες εκείνες τις κλινικές καταστάσεις που οφείλονται στην αρτηριοσκλήρυνση των στεφανιαίων αρτηριών, δηλαδή στην προοδευτική συνάθροιση λιπιδίων και άλλων στοιχείων στο αγγειακό τοίχωμα, που έχει ως συνέπεια τη στένωση του αγγείου

Οι στεφανιαίες αρτηρίες είναι τα αγγεία που τροφοδοτούν με αίμα και συνεπώς με οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες την καρδιά. Όταν τα αγγεία της καρδιάς δεν μπορούν, λόγω της στένωσης από την αρτηριοσκληρυντική διαδικασία, να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του καρδιακού μυός σε οξυγόνο, εμφανίζεται το δυσάρεστο ενόχλημα που ονομάζεται στηθάγχη.

Ο στηθαγχικός πόνος, που αποτελεί τη συνήθη εκδήλωση της ανεπαρκούς αιμάτωσης του μυοκαρδίου, εκδηλώνεται με δυσφορία στο κέντρο του θώρακα, που μπορεί να έχει χαρακτήρα σφιξίματος, καψίματος ή πίεσης. Εκτός από την παραπάνω κύρια εντόπιση, το ενόχλημα μπορεί να αντανακλάται στη ράχη, στο λαιμό, στο σαγόνι, στο αριστερό ή και στα δύο άνω άκρα και ψηλά στην κοιλιακή χώρα

Ο στηθαγχικός πόνος μπορεί επίσης να συνοδεύεται από εκδηλώσεις όπως ναυτία, έμετος και «κρύος ιδρώτας», διαρκεί συνήθως 2 έως 10 λεπτά και περνά μόνος του μετά από απόλυτη ανάπαυση ή χρήση υπογλώσσιων δισκίων νιτρογλυκερίνης. Μεγαλύτερη διάρκεια πόνου είναι ύποπτη για σοβαρότερες καταστάσεις, όπως το έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Αδυνάτισμα

Συμβουλές δίαιτας και γυμναστικής για να χάσεις τα περιττά κιλά με ήπιο τρόπο. «Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται» λέει η παροιμία και «ο καλύτερος προβλέπει τον καιρό». Αν περιμένεις να έρθει το καλοκαίρι -αμήν και πότε- για να χάσεις βάρος πάλι θα τρέχεις και δεν θα φτάνεις. Αντίθετα, αν ξεκινήσεις από τώρα και ακολουθώντας το σωστό πρόγραμμα μπορείς σύντομα να δεις σημαντικές βελτιώσεις στη σιλουέτα σου και το καλοκαίρι να είσαι «έτοιμος». Ο στόχος είναι ένα κιλό την εβδομάδα.
Η απώλεια βάρους πάντα σχετίζεται με το «ταμείο» που κάνεις στην ενέργεια του οργανισμού σου. Για να χάσεις βάρος, η ενέργεια που προσλαμβάνεις με την τροφή πρέπει να είναι πάντα λιγότερη από όση καταναλώνεις. Αυτό είναι «αξίωμα» στη διατροφή και δεν υπάρχουν χάπια, μαγικοί χυμοί η φόρμουλες για να κάψουν το λίπος. Η μοναδική αποτελεσματική προσέγγιση είναι τρώς λιγότερο και να γυμνάζεσε περισσότερο.
Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι κάνουν δίαιτες και μετά από μερικές εβδομάδες έως μερικούς μήνες επιστρέφουν στις παλιές τους συνήθειες και στα παλιά τους κυβικά. Αυτό δεν έχει κανένα νόημα αφού αργά ή γρήγορα θα πρέπει να καταπιεστούν ξανά υπό το βάρος της ζυγαριάς και του καθρέπτη. Είτε το θέλουμε είτε όχι, η μόνιμη απώλεια βάρους έρχεται με μόνιμη αλλαγή των συνηθειών μας.
Αν λοιπόν έχεις πάρει τις αποφάσεις σου, πρέπει να ξέρεις ότι το δύσκολο δεν είναι να μη φας. Το δύσκολο είναι να μεταβάλεις την κατάσταση του οργανισμού σου ώστε να μπορεί να χάσει βάρος. Να συνηθίσει δηλαδή σε διαφορετικές τροφές, σε διαφορετική αξιοποίηση των τροφών και σε διαφορετικές ποσότητες. Και αυτό είναι κάτι που θα έρθει με την αλλαγή του διαιτολογίου σου, του προγραμματισμού των γευμάτων και της άσκησης.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Πριν ξεκινήσεις οποιαδήποτε δίαιτα –και δεδομένου ότι έχεις αποφασίσει ότι αλλάζεις μια και για πάντα, πρέπει να κάνεις εξετάσεις και να συμβουλευτείς ένα γιατρό. Η η γενικότερη σου υγεία πρέπει να επιτρέπει μια αλλαγή στις συνήθειες σου. Οι διαταραχές του μεταβολισμού δεν είναι σπάνιες και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που άνθρωποι που μπήκαν σε δίαιτα κάνοντας του κεφαλιού τους και έθεσαν την υγεία τους σε κίνδυνο.
Στη συνέχεια και για να δεις το αποτελέσματα που επιθυμείς πρέπει να λάβεις υπόψη τα ιδιαίτερα σου χαρακτηριστικά (αερόβια ικανότητα και BMI). Δηλαδή ένα πρόγραμμα δίαιτας μπορεί να έχει το οποιοδήποτε αποτέλεσμα από τη μέτρια αύξηση βάρους μέχρι και την έντονη απώλεια. Το θέμα είναι να παρακολουθείς τι κάνεις διαρκώς και να ρυθμίζεις αναλόγως τις ποσότητες και το είδος των τροφών που παίρνεις για να έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Ένα από τα συνηθισμένα λάθη που γίνονται σε κάθε δίαιτα είναι η υπερβολή στην εφαρμογή τους. Η πραγματικότητα είναι ότι αν μειώσεις την ποσότητα των τροφών πολύ γρήγορα και πολύ δραστικά ο οργανισμός θα αντιδράσει χαμηλώνοντας τους μεταβολικούς ρυθμούς ενώ το επιθυμητό είναι το αντίθετο. Επίσης η σωματική αδράνεια οδηγεί σε χαμηλούς μεταβολικούς ρυθμούς και την αποθήκευση λίπους. Αν όμως συνδυάσεις την καλη διατροφή με τη σωματική εξάσκηση, το ένα κιλό την εβδομάδα θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο.
Ιδού πως γίνεται αυτό:
Διατροφή
Υπάρχουν διάφορες «θαυματουργές» δίαιτες (π.χ. Montignac και Atkins) και ναι με την πιστή τους εφαρμογή είναι δυνατόν να πετύχεις πιο θεαματικά αποτελέσματα από τις συντηρητικές και παραδοσιακές μεθόδους. Όχι όμως έχοντας το κεφάλι σου ήσυχο: Αφενός η επιστήμη δεν έχει ακόμα αποφανθεί για την ασφάλεια τους και αφετέρου είναι πολλά τα πειραματικά δεδομένα που συνηγορούν στην ανάκτηση του χαμένου βάρους σε βάθος χρόνου και μάλιστα με «τόκο».
Τι προτιμάς λοιπόν; Αλλαγή συνηθειών και ήπια αλλά μόνιμη απώλεια βάρους (συν περισσότερη υγεία) ή γρήγορα αλλά επισφαλή αποτελέσματα. Αν η απάντηση είναι το «α» τότε η καθημερινή σου διατροφή θα πρέπει να ακολουθεί την περίφημη τροφική πυραμίδα (Υπουργείο Γεωργίας, Η.Π.Α):
6 μερίδες (των 30γ) υδατάνθρακες (ψωμί, μακαρόνια, δημητριακά, ρύζι)
3-5 μερίδες (των 30 γ) φρούτα
2 ποτήρια άπαχο γάλα
2 μερίδες (των 100 γ) κρέας (κοτόπουλο, ψάρι, αυγά)
μέχρι 4 κουταλάκια μαργαρίνη - λίπη - λάδι
Σε κάθε περίπτωση αν απλώς τρώς καθαρά κρέατα (κοτόπουλο-στήθος και ψάρι), φουλ "σαλατικά" και αποφεύγεις τα ζωικά λίπη θα έχεις κάνει ένα τεράστιο βήμα εμπρός. Ακολούθως πρέπει να παρακολουθείς τις ημερήσιες ποσότητες που τρώς και να τις ρυθμίσεις αναλόγως του σωματικού σου βάρους. Ξεκινάς από τα παραπάνω και αναλόγως μειώνεις τις ποσότητες. Για καλύτερη εφαρμογή μπορείς να χρησιμοποιήσεις και τη διαθέσιμη τεχνολογία: Για ένα πρόγραμμα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα σου χρησιμοποίησε τα εξειδικευμένα λογισμικά που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο (π.χ. NutriGenie).
Σωματική άσκηση
Συμβουλές για σωματική άσκηση είναι δύσκολο να δώσει κανείς αφού αυτές διαφοροποιούνται αναλόγως του σωματικού βάρους, του επιπέδου εκγύμνασης, της ηλικίας, του φύλου, του τρόπου ζωής και της γενικότερης υγείας. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα πρέπει να βάλεις στο πρόγραμμα σου μια ώρα γυμναστική την ημέρα και να εφαρμόσεις το πρόγραμμα με θρησκευτική ευλάβεια.
Αν είσε αρχάριος ξεκίνα με περπάτημα, ποδήλατο, ήπιο τρέξιμο, κολύμπι και φρόντισε το ρυθμό σου ώστε να βγάλεις την μία ώρα. Σιγά σιγά και όσο αυξάνει η φυσική σου κατάσταση μπορείς να βάλεις στο πρόγραμμα αθλήματα όπως τένις, μπάσκετ και γυμναστική με μικρά βάρη σε μηχανήματα αντίστασης. Τώρα αν ανήκεις στους προχωρημένους και παρά το ό,τι γυμνάζεσαι αρκετά δεν βλέπεις προκοπή πρέπει να βρεις τι λάθος κάνεις: Τι, δηλαδή, συνδυασμό διατροφής/γυμναστικής κάνεις και που είναι το λάθος. Αν τρως ακατάσχετα επειδή απλώς και μόνο βάζεις πολλά βάρη στο γυμναστήριο αυτό πολύ πιθανόν να είναι ένας από τους λόγους (όσοι ασκούνται δικαιολογούν τον εαυτό τους στο φαγητό. Με περισσότερες, όμως, επαναλήψεις σε μικρότερα βάρη και προσεγμένη διατροφή μπορείτε να πετύχεις και εσύ το στόχο…
Ένα κιλό την εβδομάδα!

Αρχείο Αναρτήσεων