Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Οι κίνδυνοι για την υγεία μας

Όλοι, ή σχεδόν όλοι, ξέρουμε πλέον ότι η κακή διατροφή, το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η έλλειψη φυσικής άσκησης, η ρύπανση της ατμόσφαιρας κ.ά. βλάπτουν την υγεία μας. Γνωρίζουμε όμως πόσο βλαβερός είναι κάθε ένας από τους παράγοντες αυτούς; Συχνά ακούμε, για παράδειγμα, έναν καπνιστή να λέει πως τι νόημα έχει να κόψει το τσιγάρο όταν αναπνέει τον αέρα της Αθήνας. Πόσο βάσιμη είναι αυτή η δικαιολογία ή μάλλον αυτή η προσπάθεια αποενοχοποίησης;
Στα ερωτήματα αυτά ήρθε να απαντήσει πρόσφατα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, προσδιορίζοντας για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες το ποσοστό ευθύνης που αντιστοιχεί σε κάθε γνωστό παράγοντα κινδύνου για την πρόκληση των διαφόρων νοσημάτων στην εποχή μας. Και τι προκύπτει από τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής για την Ελλάδα; Σημειώστε το ποσοστό ευθύνης του κάθε παράγοντα:
Χρήση καπνού 12,9%
Υπέρταση 11,8%
Παχυσαρκία 8,5%
Υψηλή χοληστερίνη 7,6%
Κατάχρηση αλκοόλ 4,3%
Ελλειψη σωματικής άσκησης 3,5%
Χαμηλή κατανάλωση φρούτων-λαχανικών 2,6%
Ναρκωτικά 1,7%
Μη ασφαλές σεξ 0,8%
Ρύπανση περιβάλλοντος 0,6%
ΣΥΝΟΛΟ 54,3%
Το αν δηλαδή είμαστε υγιείς ή άρρωστοι εξαρτάται περίπου κατά 50% από τους παραπάνω παράγοντες με την ιδιαίτερη βαρύτητα που αναλογεί στον καθένα. Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρόν για την πρόληψη, που όλοι την αγαπάνε, αλλά λίγοι την παντρεύονται.
Και πώς να είναι διαφορετικά όταν στην πρόσφατη πανελλαδική έρευνα Hellas Health Ι, που πραγματοποιήσαμε σε πανελλαδικό δείγμα του ενήλικου πληθυσμού, διαπιστώσαμε στους δύο πιο κρίσιμους τομείς, τη διατροφή και το κάπνισμα, επιδείνωση της κατάστασης.
Οι αποκλίσεις από τη μεσογειακή διατροφή, που αποτελούσε τη βάση της ελληνικής διατροφής στο παρελθόν, ξεπερνούν πλέον το 50%. Καταναλώνουμε 2 αντί για 5 μερίδες φρούτων και λαχανικών ημερησίως, 140 gr. αντί για 60 gr. κόκκινου κρέατος την εβδομάδα, μόνο το 25% της συνιστώμενης δόσης για όσπρια, το 50% για δημητριακά, ενώ ο Ελληνας δεν παίρνει πρωινό γεύμα. Σε ό,τι αφορά το κάπνισμα, σχεδόν οι μισοί ενήλικοι Ελληνες καπνίζουν, με αύξηση της καπνιστικής συνήθειας στις γυναίκες (31%) και στους νέους (44%).
Αλλά και στην παχυσαρκία είμαστε πρωταθλητές, με το μέσο όρο του Δείκτη Μάζας Σώματος των Ελλήνων να είναι 26,9 αντί για μέχρι 25, που είναι το φυσιολογικό, το δε 34,5% των ανδρών και το 44,7% των γυναικών είναι σωματικά αδρανείς.

Έμφραγμα του μυοκαρδίου: Οταν ο χρόνος παύει να είναι σχετικός

Η σημαντική πρόοδος που έχει συντελεστεί, κυρίως τις τελευταίες δύο δεκαετίες, στην αντιμετώπιση του εμφράγματος του μυοκαρδίου, κυρίως λόγω της οργάνωσης των στεφανιαίων μονάδων εντατικής θεραπείας και των σύγχρονων τεχνικών επείγουσας επαναιμάτωσης (θρομβόλυση και αγγειοπλαστική), συνέβαλε στη μείωση της βραχυπρόθεσμης θνητότητας (δηλαδή του ποσοστού των εμφραγματιών που καταλήγουν) μεταξύ εκείνων που φτάνουν με έμφραγμα στο νοσοκομείο, από 25-30% τη δεκαετία του 1960 σε κάτω από 10% σήμερα.

Ωστόσο, η καλή αυτή εικόνα αποτελεί τη μια όψη του νομίσματος, καθώς παγκοσμίως ένα σημαντικό μέρος των ασθενών, οι οποίοι υφίστανται έμφραγμα του μυοκαρδίου, δεν φτάνει ποτέ στο νοσοκομείο. Στους εμφραγματίες αυτούς το ποσοστό θνητότητας τον πρώτο μήνα από το έμφραγμα είναι 30-50% και οι μισοί από αυτούς τους θανάτους σημειώνονται εντός των πρώτων 2 ωρών. Εχει μάλιστα διαπιστωθεί ότι παρά τις μεγάλες προόδους της καρδιολογίας η θνητότητα στην ομάδα αυτήν των εμφραγματιών πολύ λίγο έχει μεταβληθεί τα τελευταία 30 χρόνια. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι από εκείνους που πηγαίνουν τελικά στο νοσοκομείο, τη μεγαλύτερη ωφέλεια από τις σύγχρονες θεραπευτικές τεχνικές έχουν όσοι προσέρχονται τις πρώτες 1-2 ώρες, ενώ πολύ μικρότερο είναι το όφελος για εκείνους που προσέρχονται πάνω από 6 ώρες μετά την εκδήλωση του εμφράγματος.

Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν τη μεγάλη σημασία που έχει η ταχεία και έγκαιρη προσέλευση στο νοσοκομείο κάθε ατόμου το οποίο έχει υποστεί ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, αφού η όποια καθυστέρηση σκοτώνει. Σχετικές έρευνες έχουν δείξει ότι πολλοί ασθενείς πιστεύουν ότι το έμφραγμα έχει πάντοτε μια πολύ θορυβώδη, «κινηματογραφική» εκδήλωση, με αποτέλεσμα να μην αξιολογούν εγκαίρως εμφράγματα που εκδηλώνονται σταδιακά και σχετικά αθόρυβα. Αλλοι πιστεύουν ότι τα συμπτώματά τους «θα περάσουν ύστερα από λίγο» και «περιμένουν να δουν» πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση πριν ζητήσουν ιατρική βοήθεια, ενώ σε μερικές περιπτώσεις τα συμπτώματα αποδίδονται σε άλλες καταστάσεις (π.χ. δυσπεψία, αρθρίτιδα, γρίπη). Επιπλέον, κάποιοι δεν είναι ενημερωμένοι για τη σημασία της ταχείας προσέλευσης στο νοσοκομείο και αισθάνονται ενδεχομένως ντροπή να κινητοποιήσουν τους οικείους τους και τις υπηρεσίες υγείας από φόβο για την περίπτωση που πρόκειται για «λάθος συναγερμό». Επίσης, έχουν διαπιστωθεί «μειωμένα αντανακλαστικά» για άτομα τα οποία θεωρείται ότι βρίσκονται σε μειωμένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, όπως γυναίκες και μικρής ηλικίας υγιείς άνδρες.

Η μείωση της θνητότητας στην ομάδα των εμφραγματιών που δεν φτάνουν ποτέ στο νοσοκομείο ή προσέρχονται καθυστερημένα απαιτεί τη δημιουργία μιας «αλυσίδας επιβίωσης» η οποία πρέπει να περιλαμβάνει, όπως είναι ευνόητο, τις υπηρεσίες ιατρικών υπηρεσιών και ιδιαιτέρως τα κέντρα παροχής άμεσης βοήθειας, αλλά πρέπει κατά κύριο και πρώτο λόγο να ξεκινά από τον ίδιο τον ασθενή.

Επομένως, κάθε άτομο, άνδρας ή γυναίκα, ανεξαρτήτως αν θεωρεί ότι ανήκει σε ομάδα υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου, πρέπει στην περίπτωση που αισθανθεί πόνο ή δυσφορία στο στήθος, στον τράχηλο, στο στομάχι ή στους ώμους και/ή δύσπνοια -ιδιαίτερα σε συνδυασμό με εφίδρωση, ναυτία ή ζάλη- να αναζητήσει αμέσως ιατρική βοήθεια. Το «αμέσως» μεταφράζεται «μέσα στα επόμενα 5 λεπτά το πολύ».

Ελευθεροτυπία

Γιατί πρήζονται τα πόδια όταν κάνει ζέστη

Τα πόδια πρήζονται το καλοκαίρι επειδή τα αιμοφόρα αγγεία διαστέλλονται από τη ζέστη, με συνέπεια να αλλάζει ο μηχανισμός της επιστροφής του αίματος από τα κάτω άκρα προς την καρδιά

Μια αναγνώστρια μού έστειλε προσφάτως επιστολή στην οποία γράφει ότι οι αστράγαλοί της πρήζονται όταν κάνει ζέστη και θα ήθελε να μάθει ποιες είναι οι αιτίες και τι μπορεί να κάνει γι΄ αυτό. Η αλήθεια είναι ότι όσο γυμνασμένοι κι είναι, οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πιθανό να παρατηρήσουν ότι τα πόδια τους πρήζονται όταν κάνει ζέστη. Το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και όσοι κάνουν μεγάλα αεροπορικά ταξίδια, αλλά ο μηχανισμός που προκαλεί τη διόγκωση των ποδιών στο αεροπλάνο είναι αρκετά διαφορετικός και σχετίζεται με τις αλλαγές στην ατμοσφαιρική πίεση, στην οξυγόνωση του αίματος και την ακινησία επί ώρες.

Γιατί πρήζονται

Εάν ένας άνθρωπος έχει την τάση να παρουσιάζει πρήξιμο των ποδιών, συνήθως την παρατηρεί όταν κάνει ζέστη και γι΄ αυτό ταλαιπωρείται περισσότερο απ΄ όσο οι άλλοι. Τα πόδια πρήζονται το καλοκαίρι επειδή τα αιμοφόρα αγγεία διαστέλλονται από τη ζέστη, με συνέπεια να αλλάζει ο μηχανισμός της επιστροφής του αίματος από τα κάτω άκρα προς την καρδιά- επιστροφή που γίνεται από τις φλέβες των ποδιών. Για να αποφύγει κανείς το πρήξιμο των ποδιών πρέπει να γυμνάζεται ήπια σχεδόν σε καθημερινή βάση, καθώς και να μην κάνει το λάθος να προσπαθήσει να αποφύγει το πρήξιμο ελαττώνοντας την ποσότητα του νερού που καταναλώνει.

Όχι πολύ αλάτι

Εάν, εξάλλου, βάζει αλάτι στο νερό του- κάτι που πολλοί κάνουν επειδή ξέρουν ότι η έντονη εφίδρωση του καλοκαιριού προκαλεί και απώλεια άλατος- πρέπει να προσέχει να μην το παρακάνει. Πολλοί άνθρωποι έχουν προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στον εαυτό τους καταναλώνοντας πάρα πολύ αλάτι στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν την πρέπουσα ισορροπία των αλάτων στον οργανισμό τους. Απαραίτητο είναι ακόμα να διατηρούνται τα πόδια υπερυψωμένα όταν αναπαύεται κανείς, ώστε να ρέει πιο εύκολα το αίμα προς την καρδιά. Μπορεί κανείς να τοποθετήσει ένα μαξιλάρι κάτω από τους αστραγάλους του, για να το πετύχει αυτό. Τέλος, πρέπει κανείς να φοράει άνετα ρούχα και όχι στενά, ενώ ειδικά οι γυναίκες πρέπει να αποφεύγουν τα τακούνια.

 
© Τhe Τimes, 2007

Τα τεστ που σώζουν από καρδιοπάθειες

Δεν χρειάζεται τεστ κοπώσεως ή άλλες ειδικές εξετάσεις, εφόσον η κλινική εξέταση και το καρδιογράφημα δεν έχουν κάποιο ύποπτο εύρημα

Τα καρδιαγγειακά προβλήματα αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για τον σύγχρονο άνθρωπο, καθώς αποτελούν την κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως. Στη χώρα μας, κοστίζουν ετησίως τη ζωή σε περισσότερους από 47.000 ανθρώπους, σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΣΥΕ).

Τη μεγαλύτερη σημασία, από πλευράς σοβαρότητας και συχνότητας, έχει η στεφανιαία νόσος, η οποία αποτελεί έναν «σιωπηρό δολοφόνο» καθώς προκαλεί συμπτώματα μόνον όταν έχει εξελιχθεί πολύ. Γι΄ αυτό τον λόγο, η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπισή της έχουν καθοριστική σημασία.

Όπως εξηγεί ο κ. Χρήστος Πίτσαβος, αναπληρωτής καθηγητής Καρδιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο προληπτικός έλεγχος για την υγεία της καρδιάς πρέπει να αρχίζει από την μετεφηβική ηλικία, δηλαδή από τα 18-20 χρόνια. Το πρώτο καρδιολογικό τσεκάπ πρέπει να περιλαμβάνει λήψη λεπτομερούς οικογενειακού ιστορικού, κλινική εξέταση (ακρόαση και μέτρηση της αρτηριακής πιέσεως) και μέτρηση της ολικής χοληστερόλης και του σακχάρου.

Το πρώτο τσεκάπ

«Το οικογενειακό ιστορικό έχει πολύ μεγάλη σημασία», λέει ο κ. Πίτσαβος. «Δεν μπορείς να στείλεις ένα νέο παιδί για εξετάσεις, αν δεν ρωτήσεις πρώτα εάν οι γονείς του είχαν πρόβλημα καρδιάς ή κληρονομικά υψηλή χοληστερόλη ή αν κάποιος στενός συγγενής του πέθανε πριν από τα 50 από έμφραγμα».

Αν τα ευρήματα του πρώτου τσεκάπ είναι φυσιολογικά και το οικογενειακό ιστορικό καλό, ο ίδιος έλεγχος πρέπει να επαναλαμβάνεται μία φορά κάθε 5 χρόνια έως την ηλικία των 40 ετών. Μετά τα 40, στις αιματολογικές εξετάσεις πρέπει να προστεθούν μετρήσεις των τριγλυκεριδίων και της «κακής» (LDL) χοληστερόλης, καθώς και ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα- και ο έλεγχος να συνεχίζεται ανά πενταετία όσο το τσεκάπ έχει φυσιολογικά ευρήματα.

Περαιτέρω έλεγχος

Αν, όμως, το τσεκάπ δείξει κάτι ύποπτο ή υπάρχει κληρονομικότητα, ο περαιτέρω έλεγχος είναι επιβεβλημένος.

«Σε γενικές γραμμές, κάθε άνθρωπος που πηγαίνει στον γιατρό για μια εξέταση, πρακτικά τοποθετείται σε μια κατηγορία κινδύνου», επισημαίνει ο κ. Πίτσαβος. «Για να αποφασίσουμε τι εξετάσεις θα του κάνουμε, πρέπει κατ΄ αρχήν να δούμε εάν αυτός ο άνθρωπος κινδυνεύει ή όχι. Εάν δεν έχει υπέρταση, η χοληστερόλη και το σάκχαρό του είναι καλά, το σωματικό του βάρος φυσιολογικό, δεν καπνίζει και δεν έχει κληρονομικότητα, δεν υπάρχει λόγος για επιπλέον εξετάσεις- αρκεί, βεβαίως, να μην υπάρχουν ούτε ύποπτα συμπτώματα ούτε ευρήματα στην κλινική εξέταση».

Ωστόσο, πολλοί 40άρηδες και 50άρηδες πιστεύουν ότι τουλάχιστον ένα τεστ κοπώσεως είναι επιβεβλημένο. «Η απορία αν πρέπει να ελέγχονται προληπτικά με τεστ κοπώσεως όλοι οι άνδρες και γυναίκες ηλικίας 40-50 ετών και πάνω, είναι πολύ συνηθισμένη», λέει ο κ. Πίτσαβος. «Η απάντηση που δίνουμε είναι ότι εξαρτάται πρωτίστως από τους παράγοντες κινδύνου για καρδιοπάθεια που έχει κανείς, αλλά και από τα ευρήματα του τσεκάπ». Αυτό σημαίνει ότι εάν ο ασθενής δεν έχει ενοχλήματα, ούτε προδιαθεσικό παράγοντα για καρδιοπάθεια (πλην της ηλικίας, που από μόνη της συνιστά τέτοιον παράγοντα), δεν χρειάζεται τεστ κοπώσεως ή άλλες ειδικές εξετάσεις, εφόσον η κλινική εξέταση και το καρδιογράφημα δεν έχουν κάποιο εύρημα.

Άλλο υψηλή- άλλο υψηλότατη

Αντιθέτως, σε ασθενείς με ύποπτα ενοχλήματα (λ.χ. πόνο στο στήθος) ή περισσότερους από δύο παράγοντες κινδύνου για καρδιοπάθεια (δηλαδή την ηλικία συν περιττά κιλά, τσιγάρο, αυξημένη χοληστερόλη, αυξημένο σάκχαρο ή αυξημένη πίεση), «καλό είναι να γίνει περαιτέρω εξέταση, αν και αυτό θα εξαρτηθεί από το πόσο σοβαρός είναι ο δεύτερος παράγοντας», κατά τον κ. Πίτσαβο, που εξηγεί χαρακτηριστικά ότι «άλλο είναι να έχει κανείς πίεση 14 και άλλο 20, παρ΄ ότι και τα δύο θεωρούνται υπέρταση, ενώ άλλο είναι να έχει «κακή» χοληστερόλη 160 mg/dl και άλλο 220 mg/dl».

Σε τέτοιες περιπτώσεις, η πρώτη πρόσθετη εξέταση που συνιστάται είναι η απλή δοκιμασία (ή τεστ) κοπώσεως που γίνεται με περπάτημα σε κυλιόμενο διάδρομο και καταγραφή του ηλεκτροκαρδιογραφήματος. Το τεστ κοπώσεως γίνεται για το ενδεχόμενο ανάδειξης ισχαιμίας του μυοκαρδίου (δηλαδή ελλιπούς αιμάτωσης της καρδιάς στη διάρκεια της κόπωσης) που υποδηλώνει στεφανιαία νόσο.

Δεν είναι αλάνθαστες οι διαγνωστικές εξετάσεις

Αυτό, ωστόσο, που πρέπει να γνωρίζουν οι ασθενείς είναι πως το τεστ κοπώσεως δεν είναι αλάνθαστο- όπως δεν είναι καμία διαγνωστική εξέταση.

«Το τεστ μπορεί να έχει ψευδώς αρνητικά ή ψευδώς θετικά αποτελέσματα», λέει ο κ. Πίτσαβος. «Αν ένας άνθρωπος έχει στένωση 40% σε μία στεφανιαία αρτηρία, το τεστ δεν θα δείξει τίποτα, αλλά ο άνθρωπος αυτός μπορεί σε μία εβδομάδα να πάθει έμφραγμα.

Ακόμα, όμως, και να βλέπαμε τη στένωσή του, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε τίποτε άλλο πέρα από τη χορήγηση αγωγής για μείωση χοληστερόλης, σακχάρου ή πιέσεως, την παροχή συμβουλών για αδυνάτισμα και, βεβαίως, την παρότρυνση να κόψει το κάπνισμα, αν είναι καπνιστής. Και αυτό, διότι ποτέ δεν κάνουμε μπαϊπάς σε τόσο μικρές στενώσεις. Η ένδειξη για μπαϊπάς είναι στενώσεις πάνω από 70%, σε πολλές αρτηρίες και σε κοντινά αγγεία».

Πιο συχνό εύρημα, πάντως, είναι τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα στο τεστ κοπώσεως, τα οποία παρατηρούνται κυρίως σε γυναίκες. Γι΄ αυτό τον λόγο, «πρέπει να υπάρχει απόλυτη ένδειξη σε μια γυναίκα τέτοιας ηλικίας για να κάνει τεστ κοπώσεως», κατά τον κ. Πίτσαβο. Απόλυτη ένδειξη είναι να έχει η γυναίκα δύο ή περισσότερους παράγοντες κινδύνου για καρδιοπάθεια και ταυτοχρόνως ύποπτα ενοχλήματα που θυμίζουν στηθάγχη.

Αν μια γυναίκα είναι ασυμπτωματική, δεν συνιστάται τεστ κοπώσεως.

Εξετάσεις για επιλεγμένους ασθενείς και έρευνα

Εκτός από τις καρδιολογικές εξετάσεις που εφαρμόζονται ευρέως στους ασθενείς, υπάρχουν και ορισμένες που γίνονται κυρίως σε ερευνητικό επίπεδο, καθώς και σε πολύ περιορισμένο αριθμό επιλεγμένων περιστατικών.

Στην κατηγορία αυτή ανήκουν το ενδοστεφανιαίο υπερηχογράφημα και η θερμομέτρηση της αθηρωματικής πλάκας.

Το ενδοστεφανιαίο υπερηχογράφημα γίνεται την ώρα της στεφανιαιογραφίας, με εισαγωγή μιας ειδικής, λεπτής συσκευής υπερήχων από τον καθετήρα που έχει τοποθετηθεί στον ασθενή. Το υπερηχογράφημα αυτό γίνεται όταν τα ευρήματα της στεφανιαιογραφίας δεν επιτρέπουν στον ειδικό να καθορίσει με ακρίβεια τον βαθμό της στένωσης των στεφανιαίων αρτηριών. Όσον αφορά τη θερμομέτρηση της αθηρωματικής πλάκας (σ.σ. είναι η πλάκα που προκαλεί στένωση των στεφανιαίων αρτηριών) είναι μια εξέταση που δείχνει πόσο θερμή είναι η πλάκα, διότι όσο πιο θερμή είναι τόσο μεγαλύτερος καθίσταται ο κίνδυνος ρήξης και, συνεπώς, εμφράγματος. Η θερμομέτρηση, που επινοήθηκε από ερευνητές της Α΄ Καρδιολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών υπό τον καθηγητή Χ. Στεφανάδη, γίνεται πρωτίστως για ερευνητικούς λόγους και όχι για διάγνωση.

Συνήθεις εξετάσεις για πιθανή στεφανιαία νόσο

Όταν το απλό τεστ κοπώσεως έχει θετικά ευρήματα, ο γιατρός μπορεί να συστήσει περαιτέρω εξετάσεις:

Για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα του απλού τεστ, συνιστάται τεστ κοπώσεως με θάλλιο. Το θάλλιο είναι μια ραδιενεργός ουσία, που εγχέεται ενδοφλεβίως και συσσωρεύεται στο μυοκάρδιο, αποκαλύπτοντας τις περιοχές όπου υπάρχει έμφραγμα ή ισχαιμία. Το τεστ με θάλλιο απεικονίζει με μεγαλύτερες λεπτομέρειες τις παθολογικές καταστάσεις απ΄ ό,τι το απλό τεστ κοπώσεως.

Η νεώτερη εξέλιξη των τεστ κοπώσεως είναι η δοκιμασία κοπώσεως με υπερήχους. Γίνεται με χορήγηση ουσιών που προκαλούν ταχυκαρδία και υπερηχογραφικό έλεγχο της καρδιάς στη διάρκεια της κόπωσης. Η εξέταση αυτή απεικονίζει ποια τμήματα της καρδιάς δεν αιματώνονται φυσιολογικά.

Επόμενο βήμα των εξετάσεων είναι η στεφανιαιογραφία, η οποία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο στη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου, κατά τον κ. Πίτσαβο. Η στεφανιαιογραφία θα επιβεβαιώσει ενδεχομένως τα ευρήματα των τεστ κοπώσεως και θα δείξει σε ποια ακριβώς στεφανιαία αγγεία υπάρχει πρόβλημα (αν υπάρχει), καθώς και σε τι έκταση. Το μειονέκτημά της, ωστόσο, είναι ότι αποτελεί εξέταση που γίνεται με μια μικρή επέμβαση (εισάγεται καθετήρας από τη μηριαία αρτηρία, στο πόδι, προς την καρδιά)

και ότι έχει σε μικρή συχνότητα επιπλοκές (όπως θρόμβωση στο σημείο της αρτηρίας από το οποίο εισάγεται ο καθετήρας ή αρρυθμίες) που καθιστούν αδύνατη τη χρήση της με μαζικό τρόπο, δηλαδή ως τσεκάπ, κατά τον κ. Πίτσαβο.

Με βάση τα ευρήματα της στεφανιαιογραφίας και όλων των εξετάσεων που έχουν προηγηθεί, ο γιατρός ορίζει τη θεραπεία του ασθενούς (φάρμακα, αγγειοπλαστική ή μπαϊπάς).

Αξονική στεφανιαιογραφία: το μέλλον

Το μέλλον των εξετάσεων καρδιάς φαίνεται ότι είναι η αξονική στεφανιαιογραφία, κατά τον αναπληρωτή καθηγητή Καρδιολογίας Χρήστο Πίτσαβο.

Πρόκειται για μια εξέταση, η οποία ήδη εφαρμόζεται ευρέως και απεικονίζει τις στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς δίχως να απαιτείται καθετηριασμός, δηλαδή η εισαγωγή καθετήρα από το πόδι (τη μηριαία φλέβα) έως την καρδιά, όπως γίνεται στην κλασική στεφανιαιογραφία.

Ωστόσο, «η μέθοδος αυτή δεν έχει ακόμη ελεγχθεί σε μεγάλες συγκριτικές μελέτες με την κλασική στεφανιαιογραφία, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις οι δύο εξετάσεις μπορεί να μην έχουν τα ίδια ευρήματα», επισημαίνει ο κ. Πίτσαβος.

Αυτό δεν αφορά τα αρνητικά αποτελέσματα- «εάν η αξονική βγει αρνητική, δηλαδή δεν διαπιστωθούν στενώσεις στις αρτηρίες, είναι σχεδόν βέβαιο ότι το ίδιο θα δείξει και η κλασική στεφανιαιογραφία»- αλλά το γεγονός ότι η αξονική μπορεί να δείξει στενώσεις της τάξεως του 50% ή 60%, οι οποίες από μόνες τους δεν μπορούν να τεκμηριώσουν την ανάγκη για εγχείρηση. Σε τέτοια περίπτωση, συνιστάται στον ασθενή και κλασική στεφανιαιογραφία.

Ωστόσο, «σε λίγα χρόνια, όταν θα αυξηθεί η εμπειρία και τα μηχανήματα εξελιχθούν ακόμα περισσότερο, η αξονική στεφανιαιογραφία θα είναι μια αξιόπιστη μέθοδος σαν την κλασική», εκτιμά ο κ. Πίτσαβος.

Υπερηχογράφημα καρδιάς

Το υπερηχογράφημα καρδιάς, που αποκαλείται επίσης τρίπλεξ, συνιστάται σε όλους τους ασθενείς με υπέρταση, ανεξαρτήτως ηλικίας, διότι μπορεί να αποκαλύψει εάν η υπέρταση έχει οδηγήσει σε υπερτροφία της αριστερής κοιλίας της καρδιάς.

Ο έλεγχος για την υγεία της καρδιάς πρέπει να αρ χίζει από την ηλικία των 18 ετών, λέει ο καθηγητής Χρ. Πίτσαβος

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Σταυρούλα Γερ. Τσουλέα

Πόσες πρωτεΐνες χρειάζονται οι σαραντάρες

Είμαι γυναίκα 48 χρόνων. Θα ήθελα να μάθω πόσες πρωτεΐνες χρειάζομαι καθημερινά σε αυτή την ηλικία και με ποιες τροφές θα τις παίρνω;
(Γ.Λ., Αθήνα)
Α: Ο κλινικός διαιτολόγος, εκπρόσωπος του Πανελληνίου Συλλόγου ΔιαιτολόγωνΔιατροφολόγων κ. Κ. Ξένος απαντά ότι, εφόσον είσθε υγιής, χρειάζεσθε 0,8 γραμμάρια πρωτεΐνη ανά κιλό σωματικού βάρους.
Αυτό σημαίνει ότι, λ.χ., εάν έχετε βάρος 50 κιλά, χρειάζεσθε 40 γραμμάρια πρωτεΐνη και εάν έχετε βάρος 75 κιλά, χρειάζεσθε 60 γραμμάρια πρωτεΐνη. Για να πάρει κανείς 60 γραμμάρια πρωτεΐνη την ημέρα, χρειάζεται- για παράδειγμα- μισό ποτήρι γάλα το πρωί, 150 γραμμάρια κρέας, ψάρι ή κοτόπουλο το μεσημέρι, μισό ποτήρι γάλα ή γιαούρτι το απόγευμα και 70-75 γραμμάρια τυρί φέτα, ανθότυρο ή κατίκι το βράδυ.

ΤΑ ΝΕΑ

Το κόκκινου κρέας αυξάνει τον κίνδυνο κακοήθειας

Η κατανάλωση κόκκινου κρέατος και αλκοόλ, ακόμη και σε μικρές ποσότητες, αυξάνουν τον κίνδυνο κακοήθειας, προειδοποιούν διακεκριμένοι επιστήμονες, στη μεγαλύτερη έρευνα που έγινε ποτέ για τη σχέση «τρόπου ζωής και καρκίνου».

Κυρίως όσοι είναι υπέρβαροι και καπνιστές διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για κακοήθεια, υπογραμμίζει η πενταετής έκθεση του Παγκόσμιου Ταμείου Ερευνας για τον Καρκίνο, τα βασικά συμπεράσματα της οποίας δημοσίευσε η εφημερίδα «Γκάρντιαν».

Τα πορίσματα της έρευνας, που αναμένεται να παρουσιαστούν αναλυτικά τις επόμενες ημέρες από 21 ειδικούς σε θέματα διατροφής και δημόσιας υγείας, ενισχύουν τις θεωρίες που ενοχοποιούν το κόκκινο κρέας για καρκίνο. Οπως χαρακτηριστικά τονίζει ο Ντέιβιντ Σάκερ, επικεφαλής της έρευνας και καθηγητής στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο της Βρετανίας, η κατανάλωση 100 γραμμαρίων κόκκινου κρέατος, ημερησίως, αυξάνει τον κίνδυνο κακοήθειας.

Σχετικά με το αλκοόλ, ο Βρετανός επιστήμονας επισημαίνει ότι οι άνδρες δεν θα πρέπει να καταναλώνουν πάνω από δύο ποτήρια την ημέρα, ενώ οι γυναίκες μόλις ένα, εάν θέλουν να μειώσουν τον κίνδυνο κακοήθειας.

Διαταραχές γονιδίων και κάπνισμα ευθύνονται για έμφραγμα του μυοκαρδίου στους νέους

Το έμφραγμα του μυοκαρδίου, που παθαίνουν νέοι άνθρωποι, δεν οφείλεται πάντα μόνο στα γνωστά αίτια, όπως υψηλή χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, υπέρταση κ.λπ.

Αλλά, όπως απέδειξε μελέτη της A Kαρδιολογικής Kλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε 300 άτομα ηλικίας 35-49 ετών που είχαν πάθει έμφραγμα, αυτό οφειλόταν κυρίως σε γενετικούς λόγους και στο κάπνισμα!

Έχουμε, δηλαδή, εντελώς καινούργιους παράγοντες, που βρέθηκε ύστερα από αναλυτικές εργαστηριακές εξετάσεις ότι ευθύνονται για το έμφραγμα στους νέους. Και το θέμα αυτό, μετά την παρουσίαση της μελέτης από την επιστημονική ομάδα Στεφανάδη, έγινε αντικείμενο μεγάλης συζήτησης, στο πρόσφατο συνέδριο καρδιολογίας στην Αμερική.

«Βρήκαμε ότι οι πολυμορφισμοί, δηλαδή ορισμένες διαταραχές των γονιδίων, που με τη σειρά τους δημιουργούν διαταραχές και αλλοιώσεις σε σημαντικές πρωτεΐνες του οργανισμού μας, οδηγούν σε θρόμβωση, ή αρτηριοσκλήρυνση, ή σε στεφανιαία νόσο ή σε έμφραγμα του μυοκαρδίου», εξηγεί στο «Έθνος της Kυριακής» ο επίκουρος καθηγητής Kαρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημήτρης Tούσουλης.

Η κληρονομικότητα
«Oι διαταραχές αυτές των γονιδίων οφείλονται είτε σε κληρονομικότητα είτε σε περιβαλλοντικούς λόγους ή ακόμα και στον συνδυασμό των δύο.

Στη μελέτη που κάναμε πήραμε 300 νέους που είχαν πάθει έμφραγμα, οι περισσότεροι ήταν 35-49 ετών, τους οποίους οι προδιαθεσιακοί παράγοντες -όπως ο διαβήτης, το κάπνισμα, η υπέρταση κ.λπ. που συνήθως έχουν ώριμα δυσμενή αποτελέσματα σε μεγαλύτερες ηλικίες- δεν είχαν τον χρόνο να επηρεάσουν.

Είδαμε ότι μερικοί πολυμορφισμοί, δηλαδή διαταραχές στα γονίδια, που κυρίως συμβάλλουν μαζί με τα αιμοπετάλια -τον κύριο παράγοντα που κάνει συγκόλληση και θρόμβωση με συνέπεια το έμφραγμα- αλλά και με το ενδοθήλιο, βρέθηκαν να είναι σε μεγαλύτερο ποσοστό σ' αυτούς που έπαθαν έμφραγμα του μυοκαρδίου, παρά στους άλλους από τον γενικό πληθυσμό που δεν είχαν πάθει. Eίδαμε ότι αυτή η διαταραχή συνδέεται περισσότερο με τους καπνιστές!

Φαίνεται λοιπόν ότι το κάπνισμα, ως εξωτερικός περιβαλλοντικός παράγοντας, δημιουργεί σε συνδυασμό και με την κληρονομικότητα διαταραχή σε συγκεκριμένα γονίδια, που με τη σειρά τους δημιουργούν διαταραχή στο ενδοθήλιο, δηλαδή τη φόδρα των αρτηριών, και στα αιμοπετάλια, προκαλώντας πρόωρο έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Είχε διαπιστωθεί από παλιότερα ότι οι περισσότερες πολυπαραγοντικές ασθένειες επιπολάζουν σε οικογένειες. Διάφοροι τύποι πολυμορφισμών του γενετικού υλικού συμβάλλουν αποφασιστικά στην εκδήλωση κοινών ασθενειών. H πρώτη παρατήρηση αυτού του είδους έγινε το 1956, σύμφωνα με την οποία άτομα με έλκος του δωδεκαδακτύλου ήταν περισσότερο πιθανό να έχουν ομάδα αίματος τύπου O.

Από τη δεκαετία του 1970 έγιναν αντιληπτές αρκετές κοινές δομικές παραλλαγές πολλών πρωτεϊνών μεταξύ των διαφόρων ατόμων, με συνακόλουθη λειτουργική μεταβλητότητα, η οποία θα μπορούσε να εξηγήσει κατά ένα μεγάλο μέρος την κληρονομική ευπάθεια σε πολυπαραγοντικές ασθένειες.

Τα στοιχεία
Όσον αφορά τη γενετική στο πρώιμο έμφραγμα του μυοκαρδίου, η μελέτη μάς έδειξε ότι οι γονιδιακές μεταλλάξεις παίζουν σημαντικό ρόλο στο πρώιμο έμφραγμα του μυοκαρδίου στον ελληνικό πληθυσμό.

Έχουμε πλέον στοιχεία ότι πολυμορφισμοί που σχετίζονται με το ενδοθήλιο και τα αιμοπετάλια ευθύνονται για έμφραγμα του μυοκαρδίου σε νεαρή ηλικία, προτού να δράσουν οι κλασικοί παράγοντες κινδύνου, όπως χοληστερίνη, υπέρταση κ.λπ.

Μάλιστα αυτοί οι πολυμορφισμοί επιταχύνουν την πορεία προς το έμφραγμα του μυοκαρδίου στους καπνιστές και αναδεικνύουν έναν μηχανισμό με τον οποίο νεαροί καπνιστές οδηγούνται σε έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Επειδή πολλά γονίδια, με μικρή ή μέτρια επίδραση το καθένα, συμβάλλουν στην εκδήλωση της στεφανιαίας νόσου, είναι εξαιρετικά πιθανό να μην υπάρξει ουσιαστική συμβολή ενός οποιουδήποτε μεμονωμένου πολυμορφισμού στην πρόβλεψη του κινδύνου».

Πρόληψη
«Στο μέλλον θα πρέπει να γίνεται και γονιδιακή εξέταση»

«Το ενδεχόμενο να βελτιωθεί η προβλεπτική μας ικανότητα για την εμφάνιση της στεφανιαίας νόσου στο μέλλον σε συνδυασμό με τους κλασικούς παράγοντες κινδύνου, όπως χοληστερίνη, κάπνισμα κ.λπ., αποτελεί

αντικείμενο περαιτέρω έρευνας. Ένα πρακτικό συμπέρασμα από την εργασία μας είναι ότι στο μέλλον εκτός από τις γνωστές εργαστηριακές εξετάσεις για τις καρδιοπάθειες, σημαντικό διαγνωστικό ρόλο θα έχει και η γονιδιακή εξέταση, που θα προλαβαίνει τα εμφράγματα στους νέους».

Σύγχρονες απόψεις για το Σακχαρώδη Διαβήτη: Μέρος2

Άρνηση στη θεραπεία

Οι συσκευές χορήγησης καθώς και η εξέλιξη στις βελόνες ινσουλίνης κάνουν την ένεση να είναι σχεδόν ανώδυνη.
«Υπάρχει όμως, δυστυχώς, μεγάλη άρνηση σχετικά με τη θεραπεία με ινσουλίνη, τόσο από την πλευρά των ασθενών όσο και από την πλευρά των θεραπευτών», επισημαίνει η κ. Μπενρουμπή. «Οι ασθενείς έχουν διάφορες προκαταλήψεις και λανθασμένες εντυπώσεις, όπως π.χ. ότι η ινσουλίνη προκαλεί εθισμό, ότι το να αρχίσεις ινσουλίνη σημαίνει πως έφτασες στο τελικό στάδιο της νόσου κ.τ.λ.». Φαίνεται όμως, από έρευνες που έχουν γίνει (μελέτη DΑWΝ), ότι πολλοί γιατροί αισθάνονται αμήχανα όταν πρόκειται να προτείνουν στον ασθενή τους να αρχίσει ινσουλίνη και προτιμούν να καθυστερούν την αλλαγή από τα δισκία.

Το φόβητρο

«Χρησιμοποιούν συχνά την ινσουλίνη ως φόβητρο, στα αρχικά στάδια της νόσου, προκειμένου να πείσουν τους ασθενείς να κάνουν δίαιτα, “αλλιώς θα καταλήξεις στην ινσουλίνη”», λέει η κ. Μπενρουμπή. «Η ινσουλίνη δεν είναι η τιμωρία, επειδή κάποιος δεν ακολούθησε σωστά τις ιατρικές οδηγίες. Η φυσική εξέλιξη της λειτουργίας του β κυττάρου του παγκρέατος είναι ύστερα από μερικά χρόνια να μην μπορεί να εκκρίνει την ινσουλίνη που χρειάζεται ο οργανισμός».

Οι σύγχρονες ινσουλίνες

Στη διαχείριση του διαβήτη, οι σύγχρονες ινσουλίνες θεωρούνται πολύ σημαντική εξέλιξη αφού παρέχουν βελτιωμένο έλεγχο του σακχάρου χωρίς να αυξάνουν τον κίνδυνο που έχει σχέση με την ασφάλεια κατά τη χρήση.
«Οι σύγχρονες ινσουλίνες εξασφαλίζουν ότι τα θεραπευτικά σχήματα μπορούν να προσαρμόζονται στις ανάγκες του κάθε ατόμου με διαβήτη και όχι οι ανάγκες κάθε ατόμου στα χαρακτηριστικά της κάθε ινσουλίνης», λέει η κ. Μπενρουμπή. «Η ευελιξία στη δοσολογία και ο βελτιωμένος γλυκαιμικός έλεγχος, χωρίς αυξημένο κίνδυνο ασφάλειας κατά τη χρήση, είναι τα βασικά χαρακτηριστικά τους».
Κατασκευάζονται με τροποποίηση της χημικής δομής της ανθρώπινης ινσουλίνης, με στόχο να δημιουργηθούν μόρια που μιμούνται καλύτερα τη δράση της ινσουλίνης που παράγεται φυσιολογικά από τον οργανισμό.

Έτσι:
Οι σύγχρονες, ταχείας δράσης, ινσουλίνες γίνονται αμέσως πριν από το φαγητό (και όχι μισή ώρα πριν όπως συνέβαινε με τις παλαιότερες). - Οι μακράς δράσης ινσουλίνες μπορεί να χορηγούνται, σε πολλές περιπτώσεις, μόνο μία φορά την ημέρα.
Πριν από μερικές ημέρες αποσύρθηκε η εισπνεόμενη ινσουλίνη. «Ο λόγος της απόσυρσης φαίνεται ότι είναι το γεγονός ότι οι πωλήσεις δεν κάλυπταν παγκοσμίως το κόστος παραγωγής και διάθεσης», εξηγεί η κ. Μπενρουμπή. «Η εξέλιξη θα οδηγήσει σίγουρα στη δημιουργία συσκευών χορήγησης φιλικών προς τον χρήστη, μικρού μεγέθους, ώστε η χορήγηση της ινσουλίνης να γίνεται εύκολα και διακριτικά. Το κόστος της ινσουλίνης ανά μονάδα χορήγησης πρέπει να είναι τέτοιο ώστε να καλύπτεται από τους ασφαλιστικούς φορείς».

Σύγχρονες απόψεις για το Σακχαρώδη Διαβήτη: Μέρος1

Επιδημία διαβήτη σε παιδιά και εφήβους

Τα οκτώ στα δέκα περιστατικά σακχαρώδους διαβήτη θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί με το χάσιμο λίγων κιλών και μισή ώρα περπάτημα την ημέρα. Η επιδημία του διαβήτη τύπου 2 εξαπλώνεται πλέον παγκοσμίως και στα παιδιά και στους εφήβους παράλληλα, ενώ ο διαβήτης τύπου 1 (ινσουλινοεξαρτώμενος) αυξάνεται στους νέους κατά 3% τον χρόνο. Σε αυτούς είναι αφιερωμένη η φετινή Παγκόσμια Ημέρα για τον Διαβήτη, στις 14 Νοεμβρίου. Η υπεύθυνη του Διαβητολογικού Κέντρου στο Γενικό Νοσοκομείο Πολυκλινική Αθηνών, Μαριάννα Μπενρουμπή, ενημερώνει για τις νέες κατευθυντήριες οδηγίες όσον αφορά την καλή ρύθμιση της νόσου, τις οποίες εξέδωσε η Παγκόσμια Οργάνωση για τον Διαβήτη (ΙDF). Τονίζει ότι «δεν έχουμε κερδίσει τη μάχη εναντίον του διαβήτη» ούτε στην πρόληψη ούτε στην αντιμετώπιση, μιλάει για τις σύγχρονες θεραπείες και ξεδιαλύνει τους φόβους για την ινσουλίνη.

Εξαπλασιάστηκε η συχνότητα εμφάνισης του σακχαρώδους διαβήτη μέσα σε μια γενιά!
Διακόσια σαράντα επτά εκατομμύρια άνθρωποι υπολογίζεται ότι πάσχουν σήμερα από τη νόσο και προβλέπεται να φθάσουν τα τριακόσια ογδόντα εκατομμύρια σε μια δεκαπενταετία. Ο διαβήτης τύπου 1 (o ινσουλινοεξαρτώμενος), που πλήττει νέους ανθρώπους, αυξάνεται παγκοσμίως με ρυθμό 3% τον χρόνο.
Παράλληλα, εξαπλώνεται στα παιδιά και ο διαβήτης τύπου 2 (μη ινσουλινοεξαρτώμενος), που οφείλεται στον τρόπο ζωής. Γι΄ αυτό, το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας του Διαβήτη στις 14 Νοεμβρίου το 2007 και το 2008 θα είναι «Ο διαβήτης στα παιδιά και τους εφήβους

Τα νέα όρια

Η Παγκόσμια Οργάνωση για τον Διαβήτη (ΙDF) εξέδωσε τον Αύγουστο του 2007 κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την καλή ρύθμιση του διαβήτη. Αυτές αναφέρονται ιδιαίτερα και διεξοδικά στη σημασία που έχει για την αποφυγή των επιπλοκών η ρύθμιση της μεταγευματικής γλυκόζης. Τα όρια που βάζει η ΙDF είναι:
- Γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη κάτω από 6,5%.
- Ζάχαρο νηστείας κάτω από 100 mg/dl και ζάχαρο δύο ώρες μετά το γεύμα κάτω από 140 mg/dl.
«Απέχουμε πολύ από αυτά τα όρια, τόσο με τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 όσο κυρίως με όσους έχουν τύπου 2», παρατηρεί η κ. Μπενρουμπή. «Δεν είναι μόνο τα άτομα με διαβήτη που δεν έχουν τους παραπάνω στόχους, αλλά και οι επαγγελματίες υγείας φαίνεται ότι συμβιβάζονται με πολύ υψηλότερες τιμές, κυρίως όσον αφορά την τιμή του ζαχάρου μετά τα γεύματα».

Εξάπλωση στα παιδιά

«Η εμφάνιση και η εξάπλωση του διαβήτη τύπου 2 στα παιδιά (κάτι αδιανόητο πριν από μερικά χρόνια) κάνει επιτακτική την ανάγκη να ευαισθητοποηθούν και να ενημερωθούν οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο σχετικά με την πρόληψη εμφάνισης της νόσου», προειδοποιεί η διαβητολόγος, υπεύθυνη του Διαβητολογικού Κέντρου στο Γενικό Νοσοκομείο Πολυκλινική κ. Μαριάννα Μπενρουμπή. «Ο διαβήτης τύπου 2 ολοένα και πιο συχνά κάνει την εμφάνισή του και στα παιδιά που υποτάσσονται όλο και περισσότερο στις βλαβερές συνήθειες του σύγχρονου τρόπου ζωής, την κακή διατροφή, την παχυσαρκία, τη λίγη άσκηση».
Πλέον του 50% των ατόμων με διαβήτη δεν έχει επίγνωση της κατάστασής του. «Το ανθρώπινο και το οικονομικό κόστος του διαβήτη μπορεί να μειωθεί δραστικά, αν επενδύσουμε στην πρόληψη και ιδιαίτερα στην έγκαιρη διάγνωση, ώστε να αποφύγουμε την εμφάνιση των χρόνιων επιπλοκών του», λέει η κ. Μπενρουμπή. «Το 80% των περιστατικών με διαβήτη τύπου 2 θα μπορούσε να είχε προληφθεί με την αλλαγή του τρόπου διατροφής (με επακόλουθο τη μείωση του αριθμού των παχύσαρκων ατόμων), καθώς και με την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας».
Και εξηγεί: «Πολύ απλά, αν τρώγαμε λιγότερο και ασκούμασταν περισσότερο. Η άσκηση δεν χρειάζεται να είναι επίπονη και για πολλές ώρες. Αρκεί μισή ώρα περπάτημα με σταθερό γρήγορο βήμα 4-6 φορές την εβδομάδα, αλλά αυτό να γίνεται συστηματικά».

Τα σημεία-κλειδιά για την αντιμετώπισή του

Στον τομέα της αντιμετώπισης του διαβήτη, δηλαδή της καλής ρύθμισης του ζαχάρου, τα πάμε καλύτερα;
«Σήμερα, 85 χρόνια από την ανακάλυψη της ινσουλίνης, αυτή παραμένει το κορυφαίο και πιο αποτελεσματικό μέσο για την αντιμετώπιση του διαβήτη», λέει η κ. Μπενρουμπή. «Στα χρόνια αυτά σημαντικές εξελίξεις σημάδεψαν τη θεραπευτική του διαβήτη, κυρίως στο πεδίο της ινσουλινοθεραπείας αλλά όχι μόνο σε αυτό. Τα μέσα που τέθηκαν στη διάθεση γιατρών και ασθενών έδωσαν λύσεις σε προβλήματα που για χρόνια προκαλούσαν δυσκολίες στη θεραπεία».
«Όσα στοιχεία είναι διαθέσιμα από οποιαδήποτε περιοχή του κόσμου δείχνουν ότι ο έλεγχος του ζαχάρου στα άτομα με διαβήτη είναι μακριά από τον στόχο», τονίζει η κ. Μπενρουμπή. «Αυτό σημαίνει κατ΄ αρχάς χειρότερη ποιότητα ζωής για τους ασθενείς με διαβήτη, αλλά μακροπρόθεσμα και έκθεσή τους σε κάθε είδους χρόνιες επιπλοκές που προκαλούνται από τα υψηλά επίπεδα ζαχάρου. Πρέπει λοιπόν σήμερα να “αλλάξουμε” τον διαβήτη ακόμη μία φορά, μετά την ανακάλυψη της ινσουλίνης».

Τα σημεία-κλειδιά για την αντιμετώπιση του διαβήτη είναι:
- Πρόληψη.
- Καλός έλεγχος του ζαχάρου για μεγάλο χρονικό διάστημα.
«Αν μπορέσουμε να μειώσουμε σε βάθος του χρόνου τα μέσα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (του πιο έγκυρου, μέχρι στιγμής, δείκτη της καλής ρύθμισης του διαβήτη) των ανθρώπων με διαβήτη, θα αυξήσουμε τον αριθμό εκείνων που επιτυγχάνουν καλό έλεγχο, θα μειώσουμε τον αριθμό των εξαιρετικά αρρύθμιστων περιστατικών και θα εξασφαλίσουμε καλύτερη ποιότητα ζωής για χιλιάδες ανθρώπους με διαβήτη. Σήμερα υπάρχουν σύγχρονα θεραπευτικά μέσα, νέα αντιδιαβητικά σκευάσματα και μια νέα, πλήρης γενιά σύγχρονων ινσουλινών, που θα συμβάλλουν στον στόχο αυτό» τονίζει η κ. Μπενρουμπή.

Ποιος πάσχει από υπέρταση;

Θεωρητικά θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα. Πολλοί πιστεύουν ότι μόνο ο αγχώδης και νευρικός τύπος ανθρώπου πάσχει. Τα στοιχεία όμως δείχνουν ότι ακόμη και οι ήρεμοι άνθρωποι μπορεί να έχουν υπέρταση, η οποία τελικά θεωρείται μια συνηθισμένη ασθένεια.
Οι στατιστικές πάντως δείχνουν ότι οι ακόλουθες καταστάσεις συμβάλλουν με κάποιο τρόπο στην παρουσία ιδιοπαθούς υπέρτασης :

Το οικογενειακό ιστορικό.

Μερικές οικογένειες φαίνεται να πάσχουν σε μεγαλύτερη συχνότητα από υψηλή αρτηριακή πίεση. Αν και οι δύο γονείς έχουν υπέρταση, ο κίνδυνος να παρουσιάσουν και τα παιδιά τους είναι περίπου 50%.

Η ηλικία.

Η υπέρταση μπορεί να παρατηρηθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι  πιο συχνή στους ηλικιωμένους. Σχεδόν οι μισοί άνθρωποι πάνω από την ηλικία των 65 ετών έχουν υπέρταση, της οποίας η διάγνωση γίνεται συνήθως μεταξύ των 35 και των 50 ετών.

Το φύλο.

Πριν από την ηλικία των 50 ετών η υπέρταση παρουσιάζεται πιο συχνά στους άνδρες.
Η συχνότητα εμφάνισής της στις γυναίκες αλλάζει μετά την εμμηνόπαυση και μετά την ηλικία των 50 – 55 ετών πιο πολλές γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες πάσχουν από υπέρταση.

Η φυλή.

Έχει παρατηρηθεί ότι η υπέρταση είναι πιο συχνή στη μαύρη φυλή απ’ ό,τι στη λευκή, για όλες τις ηλικίες μετά την εφηβεία. Επίσης, για ένα συγκεκριμένο επίπεδο υψηλής αρτηριακής πίεσης, μεγαλύτερες βλάβες συμβαίνουν στα άτομα της μαύρης φυλής απ’ ό,τι της λευκής.

Το σωματικό βάρος.

Η υψηλή αρτηριακή πίεση παρατηρείται συχνότερα σε παχύσαρκα άτομα, τα οποία αποτελούν πλέον το ένα τρίτο του πληθυσμού στις αναπτυγμένες χώρες.  Απώλεια σωματικού βάρους συνοδεύεται από πτώση της αρτηριακής πίεσης. Υπολογίζεται ότι στην ηλικία των 40 – 50 ετών οι παχύσαρκοι παρουσιάζουν πέντε φορές συχνότερα υπέρταση.

Το αλάτι.

Έχει βρεθεί ότι υπάρχει σχέση μεταξύ της υπέρτασης και της κατανάλωσης αλατιού. Ο μέτριος περιορισμός του αλατιού στη διατροφή μας αποδεδειγμένα μειώνει την αρτηριακή πίεση και οι άνθρωποι που έχουν την τάση να παρουσιάζουν υψηλή πίεση είναι πολύ πιθανόν να τη χειροτερεύουν τρώγοντας αλατισμένα φαγητά.

Το άγχος.

Το άγχος μπορεί να οδηγήσει σε επίμονη υπέρταση, αν και δεν παύουν να υπάρχουν αμφιβολίες από πολλούς επιστήμονες. Για να εμφανίσει κάποιος υπέρταση δεν έχει σημασία μόνο το μέγεθος του στρες στο οποίο εκτίθεται, αλλά και ο τρόπος που το αντιμετωπίζει.

Τα αντισυλληπτικά χάπια και η εγκυμοσύνη.

Τα αντισυλληπτικά αυξάνουν την αρτηριακή πίεση  σε μια μερίδα γυναικών, ιδιαίτερα σε εκείνες με αυξημένο σωματικό βάρος. Οι γυναίκες αυτές, εκτός του ότι πρέπει να ελέγχουν τακτικά την πίεσή τους, πρέπει να δοκιμάσουν άλλες μεθόδους αντισύλληψης μετά από συζήτηση με τον γιατρό τους και με κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού.
Φυσιολογικά, η αρτηριακή πίεση πέφτει στους τρεις πρώτους μήνες της κύησης, ακόμη και σε γυναίκες που είναι υπερτασικές. Μπορεί να αυξηθεί όμως αργότερα, προς τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης. Η υπέρταση που εμφανίζεται κατά την εγκυμοσύνη είναι σοβαρό πρόβλημα για τη μητέρα και το έμβρυο και χρειάζεται σωστή παρακολούθηση και θεραπεία με φάρμακα, ιδίως τις εβδομάδες πριν από τον τοκετό. Μετά τον τοκετό συνήθως η πίεση επανέρχεται σε φυσιολογικά επίπεδα. Σε σοβαρές περιπτώσεις η έγκυος αναπτύσσει τοξιναιμία της κύησης, μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση για τη ζωή της.
Πρέπει όμως να γίνει κατανοητό ότι η υπέρταση δεν αποτελεί αντένδειξη για τις γυναίκες που θέλουν να αποκτήσουν παιδί.

Άλλοι παράγοντες.

Άλλοι παράγοντες ή καταστάσεις που μπορεί να σχετίζονται με την αύξηση της αρτηριακής πίεσης είναι η μειωμένη σωματική άσκηση, η κατάχρηση αλκοόλ, ο σακχαρώδης διαβήτης, οι παθήσεις του θυρεοειδούς, το κάπνισμα κλπ.

Πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων

H πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία» λέμε όλοι αλλά η παραπάνω φράση έχει γίνει κλισέ χωρίς από ό,τι φαίνεται να μας έχει γίνει συνείδηση. Στο εφετινό συνέδριο δόθηκαν στη δημοσιότητα οι τελευταίες οδηγίες για την πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων. Σε ό,τι αφορά εμάς τους κοινούς θνητούς (γιατί μεγάλο μέρος των οδηγιών αφορά τους γιατρούς), οι οδηγίες μπορούν να συνοψιστούν στα παρακάτω: αποχή από το κάπνισμα, υγιεινή διατροφή και άσκηση. Σε όσους βιαστούν να σημειώσουν ότι οι πρόσφατες οδηγίες δεν έρχονται να προσθέσουν τίποτε νέο η απάντηση είναι: Πράγματι! Τίποτε νέο ως προς αυτό από την εποχή του Ιπποκράτη. Και όμως ο αριθμός των καρδιοπαθειών αυξάνει και οι καρδιοπάθειες αποτελούν από τις πρώτες αιτίες θανάτου στον δυτικό κόσμο...

Είναι γεγονός ότι η αποτελεσματικότητα της πρόληψης δεν είναι εύκολο να μετρηθεί και ότι ακόμη πιο δύσκολα τη συνειδητοποιεί ο μέσος άνθρωπος. Σε αντίθεση με την ίαση, η οποία προκύπτει ως αποτέλεσμα μιας επιτυχούς θεραπευτικής αγωγής και είναι ορατό γεγονός, τα αποτελέσματα της πρόληψης είναι να παραμένουμε υγιείς, γεγονός που το θεωρούμε δεδομένο και δεν το αποδίδουμε πουθενά.

Μια μελέτη η οποία θα μπορούσε να πείσει για την αποτελεσματικότητα της πρόληψης ακόμη και τους πιο δύσπιστους παρουσίασαν Ολλανδοί ερευνητές του Εθνικού Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας. Σύμφωνα με αυτή ακόμη και άνθρωποι που η γενετική προδιάθεση τους καθιστά ευαίσθητους στην ανάπτυξη καρδιαγγειακών παθήσεων μπορούν να ευεργετηθούν από την υιοθέτηση καλών συνηθειών. Αντιθέτως, άνθρωποι με γονίδια που ασκούν προστατευτικό ρόλο στις καρδιαγγειακές παθήσεις έχαναν την προστατευτική αυτή ασπίδα με το κάπνισμα και την παχυσαρκία.

Στη μελέτη των Ολλανδών επιστημόνων έλαβαν μέρος 35.000 εθελοντές, άνδρες και γυναίκες, των οποίων προσδιορίστηκε το γενετικό υπόβαθρο ως προς γονίδια που ενισχύουν ή όχι την παρουσία καλής χοληστερίνης στο αίμα. Οι εθελοντές παρακολουθήθηκαν στη συνέχεια επί μία δεκαετία κατά τη διάρκεια της οποίας καταγράφονταν οι συνήθειές τους. Με έκπληξη οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το καλό γενετικό υπόβαθρο δεν ήταν αρκετό για να προστατέψει από τις καρδιοπάθειες τους εθελοντές που κάπνιζαν ή είχαν πάρει περισσότερο βάρος από το κανονικό. Όπως σημείωσαν οι Ολλανδοί επιστήμονες στην παρουσίαση της εργασίας τους: «Τη γενετική ταυτότητά μας δεν μπορούμε να την αλλάξουμε. Μπορούμε όμως να αλλάξουμε την τύχη μας ως προς τις καρδιαγγειακές παθήσεις υιοθετώντας τις σωστές συνήθειες».

Τη δυσκολία που φαίνεται ότι έχουμε όλοι ως προς το να υιοθετήσουμε τις σωστές συνήθειες αποκαλύπτει μια εργασία Αμερικανών επιστημόνων του Πανεπιστημίου Case Western Reserve στο Κλίβελαντ. Σύμφωνα με αυτή σε 90 ασθενείς (58 άνδρες και 32 γυναίκες) που είχαν υποστεί έμφραγμα χορηγήθηκε μια συσκευή η οποία είχε μορφή ρολογιού και έπρεπε να φοριέται στον καρπό όπως τα ρολόγια. H συσκευή αυτή ήταν μετρητής των καρδιακών παλμών και οι ασθενείς έπρεπε να τη φορούν για έξι μήνες, κατά τη διάρκεια των οποίων τούς είχε ζητηθεί να ακολουθούν ένα καθημερινό ημίωρης διάρκειας πρόγραμμα γυμναστικής. (H σωματική άσκηση είναι απαραίτητη τόσο στην πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων όσο και στην αποκατάσταση της καρδιάς ύστερα από ένα επεισόδιο). Μέσω των μετρητών οι γιατροί ήταν σε θέση να γνωρίζουν τόσο τη συχνότητα με την οποία γυμναζόταν οι εθελοντές όσο και τη διάρκεια της άσκησης καθώς και την έντασή της.

Τα αποτελέσματα της μελέτης απογοήτευσαν τους Αμερικανούς γιατρούς: το 14% των ασθενών δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να γυμναστεί ενώ με τη συμπλήρωση των έξι μηνών το ποσοστό όσων είχαν σταματήσει την άσκηση έφθανε το 26%. Αλλά και εκείνοι που γυμνάζονταν δεν το έκαναν παρά δύο - το πολύ - φορές την εβδομάδα και μάλιστα χωρίς ποτέ να φθάνουν την απαιτούμενη για το καλό της καρδιάς ένταση. Τέλος οι γυναίκες επέδειξαν τη μεγαλύτερη αδιαφορία για τη γυμναστική σε σχέση με τους άνδρες. Όπως σημειώνεται από τους Αμερικανούς επιστήμονες, τα παραπάνω απογοητευτικά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν παρά το γεγονός ότι ήταν ξεκάθαρο στους ασθενείς πως η σωματική άσκηση θα παρέτεινε τη ζωή τους...

H πληγή της παχυσαρκίας

H παχυσαρκία έχει από χρόνια ενοχοποιηθεί για τη συμβολή της στην εμφάνιση των καρδιαγγειακών παθήσεων και τα νέα δεδομένα συνεχίζουν να την καταδικάζουν. Μελέτη Αμερικανών γιατρών της Κλινικής Mayo κατέδειξε ότι οι παχύσαρκοι ασθενείς είχαν διπλάσιες πιθανότητες να πάθουν δεύτερο έμφραγμα σε σχέση με εκείνους που είχαν κανονικό βάρος. Ειδικότερα οι Αμερικανοί γιατροί μελέτησαν την εξέλιξη 941 ασθενών οι ποιοι εισήχθησαν με έμφραγμα στην κλινική από τον Ιανουάριο του 1988 ως τον Δεκέμβριο του 2001. Διαπίστωσαν ότι οι παχύσαρκοι ασθενείς ήταν κατά μέσο όρο έξι χρόνια νεότεροι από τους υπολοίπους όταν έπαθαν το πρώτο έμφραγμα και ότι οι παχύσαρκοι είχαν περισσότερες πιθανότητες από τους ασθενείς κανονικού βάρους να πεθάνουν από καρδιακό πρόβλημα (61% για τους παχύσαρκους, 57% για τους υπέρβαρους και 30% για τους κανονικού βάρους ασθενείς).

Σύμφωνα με τους Αμερικανούς γιατρούς, το συγκριτικό πλεονέκτημα της νεότητας των παχύσαρκων ασθενών κατά τη στιγμή του πρώτου εμφράγματος εξουδετερώνεται από την παχυσαρκία τους και δεν τους βοηθάει στη συνέχεια.

Στρες και θυμός

Γνωρίζουμε ότι το χρόνιο στρες είναι σύμμαχος του εμφράγματος. Αλλά και οι εκρήξεις θυμού και στρες πυροδοτούν τα εμφράγματα. Μια μελέτη Ελβετών γιατρών του Πανεπιστημίου της Λωζάννης κατέδειξε αυτό που ο λαός φαίνεται να ξέρει εμπειρικά: «Μη θυμώνεις έτσι. Θα πάθεις έμφραγμα!». Οι Ελβετοί επιστήμονες ανέλυσαν τα στατιστικά δεδομένα της χώρας και παρατήρησαν αύξηση της τάξεως 60% των εμφραγμάτων κατά την περίοδο του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου το 2002! Παρά ο γεγονός ότι δεν είναι δυνατόν να αποδειχθεί ποιοι από τους ασθενείς παρακολουθούσαν ποδόσφαιρο την ώρα που υπέστησαν το έμφραγμα, η αύξηση δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαία. Εξάλλου ο μεγαλύτερος αριθμός των ασθενών που εισήχθησαν σε νοσοκομεία με έμφραγμα εκείνη την περίοδο ήταν άνδρες, οι οποίοι ως γνωστόν παρακολουθούν ποδόσφαιρο πολύ περισσότερο από τις γυναίκες.

Οι ελβετοί γιατροί αποδίδουν το γεγονός της αύξησης των εμφραγμάτων κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ σε αύξηση του στρες, στις εκρήξεις θυμού αλλά και στη μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ και καπνού όσων παρακολουθούν τους αγώνες.

Παθητικό κάπνισμα

Είναι τόσο γνωστές οι συνέπειες του καπνίσματος στις καρδιοπάθειες αλλά και στην εμφάνιση του καρκίνου του πνεύμονα που θα ήταν περιττό να τις επαναλάβει κανείς. Αξίζει ωστόσο να αναφερθούμε στις συνέπειες του παθητικού καπνίσματος, ιδιαιτέρως τώρα που οι επιβολή της απαγόρευσης της βλαβερότατης αυτής συνήθειας σε δημοσίους χώρους πυροδοτεί ατελείωτες συζητήσεις. Πολύ συχνά οι δυσαρεστημένοι με τη λήψη μέτρων καπνιστές όχι μόνο αρνούνται να συμμορφωθούν αλλά προβάλλουν ως επιχείρημα ότι καταπατάται το δικαίωμά τους ως ελευθέρων πολιτών να καπνίζουν. H εργασία όμως των Ελλήνων επιστημόνων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, που παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, καταδεικνύει ότι και οι καπνιστές καταπατούν άλλο ένα μεγαλύτερο δικαίωμα των μη καπνιστών: αυτό της ζωής και της καλής υγείας.

Σύμφωνα με την έρευνα του δόκτορος Δ. Παναγιωτάκου, της δόκτορος Χριστίνας Χρυσιχόου και του αναπληρωτή καθηγητή X. Πίτσαβου, ακόμη και μικρής διάρκειας έκθεση σε παθητικό κάπνισμα στον χώρο εργασίας ή στο σπίτι θέτει την καρδιά σε κίνδυνο. Ειδικότερα οι Έλληνες επιστήμονες εξέτασαν 847 ασθενείς με πρώτο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και 1.078 υγιείς εθελοντές αντίστοιχης ηλικίας. H έκθεση όλων σε παθητικό κάπνισμα υπολογίστηκε με βάση ερωτηματολόγια, τα οποία απάντησαν τόσο οι ίδιοι όσο και άνθρωποι του περιβάλλοντός τους προκειμένου να είναι όσο το δυνατόν αντικειμενικότερα.

H στατιστική ανάλυση των δεδομένων κατέδειξε ότι το 86% των ασθενών ήταν εκτεθειμένο σε παθητικό κάπνισμα για 30 λεπτά την ημέρα τουλάχιστον. Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τα ίδια δεδομένα, η έκθεση σε παθητικό κάπνισμα επιβάρυνε ακόμη περισσότερο την κατάσταση των καπνιστών και αύξανε τις πιθανότητές τους για έμφραγμα. Συνολικά οι Έλληνες γιατροί υπολόγισαν ότι ακόμη και μικρής διάρκειας (μικρότερη από πέντε χρόνια) έκθεση σε παθητικό κάπνισμα αυξάνει κατά 15% την πιθανότητα των μη καπνιστών να πάθουν έμφραγμα ενώ έκθεση μεγαλύτερη από 30 χρόνια διπλασιάζει τις πιθανότητές τους.

Οι Έλληνες γιατροί συνιστούν επιβολή απαγόρευσης του καπνίσματος στους χώρους εργασίας προκειμένου να μειωθούν οι θάνατοι από παθητικό κάπνισμα. Σημειώνεται ότι στις ΗΠΑ ο αριθμός των θανάτων που αποδίδονται σε αυτό είναι 30.000-60.000 ετησίως ενώ ο αριθμός των μη θανατηφόρων καρδιακών επεισοδίων που του αναλογούν αγγίζει τις 180.000 περιπτώσεις.

Πόσο βλάπτουν τα κινητά

H ευρεία χρήση των κινητών τηλεφώνων ανησυχεί συχνά τους ασθενείς που φέρουν βηματοδότες καθώς τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία τα οποία δημιουργούνται από αυτά μπορούν να παρακωλύσουν τη λειτουργία των βηματοδοτών. Μια μελέτη ιταλών γιατρών του Νοσοκομείου San Filippo Neri της Ρώμης, η οποία παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, είχε στόχο να υπολογίσει τον βαθμό αλληλεπίδρασης των κινητών τηλεφώνων και των βηματοδοτών των ασθενών.

Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις της παραπάνω μελέτης, τα κινητά τηλέφωνα μπορούν να επιδράσουν στη λειτουργία των βηματοδοτών όταν αυτά βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των 10 εκ. από τον βηματοδότη. H επίδραση είναι μικρής διάρκειας και γίνεται ιδιαιτέρως αισθητή κατά την έναρξη και την παύση λειτουργίας των κινητών τηλεφώνων και κατά τη στιγμή της κλήσης. H επίδραση μπορεί να συνίσταται σε επιτάχυνση του ρυθμού του βηματοδότη, σε ασύγχρονο ρυθμό ή σε πλήρη αναστολή της λειτουργίας του.

Συμπερασματικά οι Iταλοί επιστήμονες συνιστούν ότι οι ασθενείς που φέρουν βηματοδότη δεν θα πρέπει να ανησυχούν εφόσον κρατούν τα κινητά τηλέφωνα σε απόσταση μεγαλύτερη των 10 εκ. από τον βηματοδότη τους και εφόσον τα κρατούν κλειστά όταν τον αναπρογραμματίζουν.

Ομάδες υψηλού κινδύνου

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο για εγκεφαλικό:
Όσοι έχουν υπέρταση. Όσοι έχουν διαβήτη. Όσοι έχουν υψηλή χοληστερίνη και γενικά υπερλιπιδαιμία.
Οι καπνιστές. Όσοι έχουν καρδιακό πρόβλημα (βαλβιδοπάθειες, κολπική μαυρμαρυγή κ.ά.).
Όσοι κάνουν κατάχρηση αλκοόλ. Οι άνδρες περισσότερο από τις γυναίκες.
Οι γυναίκες που παίρνουν αντισυλληπτικά, ιδίως αν έχουν και ημικρανίες.
Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία.
Όσοι έχουν μέλη στην οικογένεια με ανεύρυσμα (γι΄ αυτό πρέπει να εξετάζονται εγκαίρως).
Όσοι παίρνουν ναρκωτικά και ιδίως κοκαΐνη.
Όσοι έχουν μέλη στην οικογένεια με εγκεφαλικό επεισόδιο (συνιστάται να μετρούν την ομοκυστεΐνη τους, παράγοντα κινδύνου για αρτηριοσκλήρωση). Όσοι έχουν μέλη στην οικογένεια με αγγειακού τύπου άνοια (συνιστάται επίσης να μετρούν την ομοκυστεΐνη τους).

Πώς επηρεάζει το κάπνισμα την υγεία

Το κάπνισμα είναι η μεγαλύτερη μάστιγα που απειλεί και θα συνεχίσει να απειλεί την υγεία μας, αν δεν αλλάξουμε τρόπο ζωής. Το 30% όλων των θανάτων στις ηλικίες 35-69 ετών και το 30% των θανάτων που προκαλούνται από καρκίνο, οφείλονται σε αυτό, ενώ οι καπνιστές ζουν 13-14 χρόνια λιγότερα. Το κάπνισμα ενός τσιγάρου αυξάνει την αδρεναλίνη, την καρδιακή συχνότητα και την πίεση. Προκαλεί σκλήρυνση στην αορτή και στα υπόλοιπα αγγεία, αυξάνει τον κίνδυνο θρόμβωσης και μπορεί να προκαλέσει ασταθή στηθάγχη, έμφραγμα, εγκεφαλικό ή και αιφνίδιο θάνατο. Επιπλέον, τριπλασιάζει τον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο και αυξάνει 2-4 φορές τον κίνδυνο για αιφνίδιο θάνατο στο έμφραγμα. Αποτελεί τη σημαντικότερη αιτία εμφάνισης καρκίνου των πνευμόνων, του λάρυγγος, του οισοφάγου, του στομάχου, του παγκρέατος, των νεφρών, της ουροδόχου κύστεως, αλλά και της οξείας μυελογενούς λευχαιμίας. Προκαλεί επίσης χρόνια πνευμονοπάθεια και συμβάλλει στην πρόωρη γήρανση, την εξασθένηση της μνήμης κυρίως σε μεγαλύτερες ηλικίες, τη στυτική δυσλειτουργία, την ελάττωση της γονιμότητας, το έλκος στομάχου, την κακοσμία του στόματος, το ροχαλητό και την καθυστέρηση επούλωσης των τραυμάτων. Το παθητικό κάπνισμα - ή μάλλον υποχρεωτικό, γιατί υποχρεώνεται κάποιος να καπνίσει χωρίς να το θέλει - έχει τις ίδιες βλαπτικές επιπτώσεις με το ενεργητικό. Βλάπτει ιδιαίτερα τα παιδιά, ακόμη και τα έμβρυα. Γι' αυτό οι καπνιστές πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν καπνίζουν μπροστά σε άλλους και ιδιαίτερα σε άτομα που πάσχουν από καρδιά. Υπολογίζεται ότι περίπου 20.000 Έλληνες καπνιστές πεθαίνουν κάθε χρόνο από νοσήματα που έχουν σχέση με το κάπνισμα. Άλλοι 1.000 πεθαίνουν από παθητικό κάπνισμα, ενώ τουλάχιστον 1.000 εμφράγματα τον χρόνο οφείλονται σε αυτό. Η διακοπή του καπνίσματος έχει άμεσα ευεργετικά αποτελέσματα, ανεξάρτητα από την ηλικία. Ο καλύτερος τρόπος για να κόψουμε το κάπνισμα είναι «μια και έξω», ενώ η ανάγκη για κάπνισμα μειώνεται με την πάροδο του χρόνου. Η ελάττωση της στεφανιαίας νόσου σε ΗΠΑ, Βρετανία, Φινλανδία κ.ά. οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό στην ελάττωση των καπνιστών.

Ο Χαρίσιος Μπουντούλας

Το τσιγάρο

Αν δεν είχα κόψει μαχαίρι το τσιγάρο, εκείνη τη μοιραία βραδιά του '89, που μεταδίδονταν τα αποτελέσματα των εκλογών, σήμερα σίγουρα θα ήμουν μακαρίτης. Το έμφραγμα παραμόνευε. (Με πέταξε στην Εντατική του «Ευαγγελισμού», το '92). H ασταθής στηθάγχη, όμως, που με είχε στείλει στο «Υγεία», ήταν παρούσα. Και μου έκαιγε το στέρνο.

«Καπνίζεις;» με ρώτησε ο Νίκος Καρατζάς. «Σαν αράπης!». «Το τσιγάρο, έχει περισσότερα θύματα από τον B' Παγκόσμιο Πόλεμο...». Ύστερα, πήγα στο Λονδίνο. Σ' έναν σπουδαίο καθηγητή, που παρακολουθούσε και τον Καραμανλή. H ίδια ερώτηση: «Καπνίζεις;». «Το έκοψα πριν από 2 μήνες». «Να το κόψεις για πάντα. Αλλιώς θα πεθάνεις!».

Μετά, ήρθαν ο Κρεμαστινός, ο Λιβάνης, οι στεφανιογραφίες, τα τεστ κοπώσεως με θάλλιο, το «μπαλονάκι» στη Φρανκφούρτη, οι δίαιτες, τα φάρμακα, η καθημερινή άσκηση... Και όλα αυτά από το τσιγάρο! Το πρωτοκάπνισα έφηβος, για να παραστήσω τον «άντρα» σε μια κοπελίτσα. Στον στρατό του 'δωσα και κατάλαβε. Και στη δημοσιογραφία, με νυχτερινή δουλειά επί δεκαετίες, το 'να άναβα, τ' άλλο έσβηνα. Ώσπου μου 'δωσε μια και με έριξε στο καναβάτσο. Ευτυχώς, με πήγε σφαίρα στο νοσοκομείο ο γιος μου και σώθηκα.

Θυμήθηκα την περιπέτειά μου με το τσιγάρο - περιπέτεια που μου 'χει αφήσει λαβωματιές - χάρη σ' ένα αφιέρωμα της «Καθημερινής» («Επτά ημέρες»), με τίτλο «Ο καπνός, μια ιστορία πάθους». Λέει πολλά αυτό το αφιέρωμα. Και σε κάνει, όταν το τελειώσεις, να μην ξαναβάλεις στο στόμα σου το ρημάδι, είτε με φίλτρο είτε άφιλτρο είτε ελαφρύ είτε βαρύ.

Μια ματιά: «Περισσότερο από 80% των περιπτώσεων καρκίνου του πνεύμονα οφείλονται στο κάπνισμα». «Το κάπνισμα προκαλεί βλάβη στους αεραγωγούς του αναπνευστικού συστήματος και σταδιακή καταστροφή των πνευμονικών κυψελίδων, με αποτέλεσμα χρόνια βρογχίτιδα και πνευμονικό εμφύσημα». «H στυτική δυσλειτουργία οφείλεται στο 75% των περιπτώσεων σε φυσικά αίτια. Το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο ανικανότητας, περίπου κατά 50%, σε ηλικίες 30-40 ετών». Και πολλά άλλα.

Λοιπόν: θα πετάξετε το πακέτο ή θα συνεχίσετε το παφ-πουφ; Σας μιλάει ένας «παθός». Που ακούει τσιγάρο και παίρνει δρόμο...

ΛΕΥΤΕΡΗΣ Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Ποια είναι ύποπτα ενοχλήματα

H αιφνίδια εμφάνιση διαφόρων συμπτωμάτων είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο και συνήθως δεν υποδηλώνει κάτι σοβαρό. Ωστόσο, ορισμένα ενοχλήματα που παρουσιάζονται χωρίς εμφανή λόγο ενδέχεται να αποτελούν προάγγελο κάποιας υποκείμενης ασθένειας και η άμεση εξέταση από έναν γιατρό αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες επιτυχημένης αντιμετώπισης.

Πέντε είναι τα κυριότερα συμπτώματα που πρέπει να σας προβληματίζουν και να σας παρακινούν να απευθυνθείτε σε έναν γιατρό.

Το πρώτο, είναι η δύσπνοια ή ο πόνος στη διάρκεια μιας φυσικής δραστηριότητας που υποχωρούν με την ανάπαυση, και μπορεί να υποδηλώνουν στηθάγχη ή έμφραγμα.

Το δεύτερο, είναι ο επίμονος βήχας, που διαρκεί εβδομάδες, δεν οφείλεται σε ίωση ή κρυολόγημα και μπορεί να σημαίνει από μια απλή βρογχίτιδα έως κάτι πολύ πιο σοβαρό, όπως ο καρκίνος.

Τρίτο σύμπτωμα που χρειάζεται άμεση διερεύνηση είναι ένα αιφνίδιο και συχνά σοβαρό επεισόδιο κεφαλαλγίας, με τον πόνο να επιμένει και συχνά να παραμένει στη μια πλευρά της κεφαλής. Σε τέτοια περίπτωση μια πιθανή αιτία είναι ένα ανεύρυσμα, δηλαδή ένα «αδύναμο» σημείο σε κάποιο αγγείο του εγκεφάλου.

Τέταρτο σύμπτωμα είναι το απότομο αλλά και σύντομο μούδιασμα ή αδυναμία του ενός χεριού, του ενός ποδιού ή της μιας πλευράς του προσώπου που μπορεί να υποδηλώνει παροδική ισχαιμία του μυοκαρδίου ή ακόμα και επικείμενο έμφραγμα, και συχνά συγχέεται με το εγκεφαλικό.

H εμφάνιση, τέλος, αίματος είτε από τον κόλπο είτε σε μία κένωση είτε κατά την ούρηση μπορεί να σημαίνει από απλά προβλήματα (λ.χ. συνέπεια από λήψη ορμονών, αιμορροΐδες και ραγάδες ή νεφρολιθίαση και ουρολοίμωξη, αντιστοίχως) έως καρκίνο (στο ενδομήτριο ή στον τράχηλο της μήτρας, στο παχύ έντερο και στον νεφρό ή στην ουροδόχο κύστη, αντιστοίχως).

Πιο επικίνδυνες οι μικρές από τις μεγάλες βλάβες

Οι μικρές αποφρακτικές βλάβες των αρτηριών της καρδιάς αποδεικνύονται πολύ πιο επικίνδυνες από τις μεγάλες βλάβες που τρομάζουν τον περισσότερο κόσμο.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ βλάβες που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με αγγειοπλαστική ή μπάι-πας, στις οποίες καταφεύγουν πολλοί ασθενείς προσπαθώντας να αποφύγουν αυτές τις επιπλοκές.

Το 85% των οξέων ισχαιμικών επεισοδίων ­ όπως ο αιφνίδιος θάνατος, το έμφραγμα, η ασταθής στηθάγχη ­, οφείλεται σε μικρές αποφρακτικές βλάβες, όπως ανέφερε ο αναπληρωτής καθηγητής κ. Δ. Κρεμαστινός που μίλησε γι' αυτό το θέμα στο Πανελλήνιο Καρδιολογικό Συνέδριο. Αντίθετα, σε πολύ λίγους (μόνο 15%) από τους ασθενείς που είχαν μεγάλες αποφρακτικές βλάβες, σε ποσοστό μεγαλύτερο του 75%, συνέβαιναν τα ίδια.

Για τους υπόλοιπους, λέει ο κ. Κρεμαστινός, αυτό που πραγματικά χρειάζεται να κάνουμε είναι να σταθεροποιήσουμε με φάρμακα τη βλάβη και με φυσική άσκηση και διατήρηση χαμηλά της χοληστερίνης ενεργοποιούμε παράπλευρη κυκλοφορία, παράλληλα με τη βελτίωση της λειτουργικότητας του ενδοθηλίου που παράγει αγγειοδιασταλτικές ουσίες.

Αυτό διευκρίνισε ο κ. Κρεμαστινός, σημαίνει ότι από αυτούς που κάνουν μπάι-πας ή αγγειοπλαστική για να αποφύγουν τον αιφνίδιο θάνατο η άλλες επιπλοκές μόνο ένα 15% ωφελείται στην πράξη. Κι αυτό το στοιχείο προκύπτει από πλήθος δημοσιευμένων μέχρι σήμερα κλινικών μελετών.

Ετσι, παρά την εξέλιξη των επεμβατικών τεχνικών, σύμφωνα και με στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, δεν έχει επιτευχθεί μείωση τις τελευταίες δεκαετίες ούτε της θνητότητας ούτε της νοσηρότητας όσον αφορά την στεφανιαία νόσο.

Όσον αφορά την αθηρωματική πλάκα, όπως ανέφερε ο κ. Κρεμαστινός, ακόμη και πολύ μικρές αθηρωματικές πλάκες μπορεί να προκαλέσουν αιφνίδιο θάνατο χωρίς να φαίνονται στη στεφανιογραφία που εμφανίζεται φυσιολογική. Για τον λόγο αυτόν, καθοριστικό παράγοντα αποτελεί η σταθεροποίηση της αθηρωματικής πλάκας, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η μη αύξηση του μεγέθους της. Αυτό επιτυγχάνεται, σήμερα, με τη μείωση και διατήρηση της χοληστερίνης σε πολύ χαμηλά επίπεδα, καθώς και η φαρμακευτική θεραπεία με αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου.

Η συνολική λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας, όπως και η εκδήλωση η όχι καρδιακής ανεπάρκειας ­ δηλαδή, σε τελευταία ανάλυση, η επιβίωση του ασθενούς ­ καθορίζονται από τα νέα ισχαιμικά σύνδρομα. Τα σύνδρομα, δηλαδή, που δημιουργούνται από τα οξέα ισχαιμικά σύνδρομα εφόσον αυτά εξελίσσονται είτε ως έμφραγμα του μυοκαρδίου είτε ως ασταθής στηθάγχη.

Ονομάζονται νέα «διότι ενώ γνωρίζουμε εδώ και 70 χρόνια τι συμβαίνει όταν έχουμε ισχαιμία, μόνο κατά την τελευταία δεκαετία αποδείχθηκε ότι οι βλάβες προκαλούνται, τελικά, κατά την ισχαιμία και εξαρτώνται από την παράπλευρη και φυσιολογική λειτουργία του ενδοθηλίου των στεφανιαίων αρτηριών, αλλά και από τον τρόπο και τον χρόνο απόφραξης της αρτηρίας καθώς και από τη αυτόματη η όχι θρομβόλυση που μπορεί να συμβεί».

Πρόληψη καρδιακών παθήσεων, παιδιά και οικογένεια

Η καρδιακή προσβολή και τα εγκεφαλικά επεισόδια είναι παθήσεις που μπορούν να προληφθούν. Υπάρχει σήμερα ένας τρομακτικά μεγάλος αριθμός παιδιών που είναι παχύσαρκα ή υπέρβαρα τα οποία διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο για καρδιαγγειακές παθήσεις όταν θα γίνουν ενήλικες.

Τα υπέρβαρα παιδιά έχουν 3 έως 5 φορές περισσότερες πιθανότητες να πάθουν έμφραγμα του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό επεισόδιο πριν φτάσουν στην ηλικία των 65 ετών σε σύγκριση με παιδιά που έχουν κανονικό βάρος σώματος.

Οι γονείς έχουν ένα ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση των συνηθειών που θα έχουν τα παιδιά τους σε όλη τους τη ζωή. Τα επηρεάζουν καθοριστικά όσον αφορά στην υγιεινή διατροφή, στην τακτική σωματική άσκηση και στην αποφυγή του καπνίσματος.

Οι συνήθειες των παιδιών αποκτώνται με βάση αυτά που παρατηρούν στους άλλους. Ήδη στην ηλικία των 10 ετών, τα παιδιά υιοθετούν σχετικά με θέματα υγείας, τις συνήθειες της οικογένειας τους, των συνομήλικων τους και του κοινωνικού τους περιβάλλοντος. Όσον αφορά στη διατροφή και σωματική τους άσκηση, στην ηλικία αυτή διαμορφώνονται οι συνήθειες που θα κρατήσουν σε όλη τους τη ζωή.

Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι η πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων πρέπει να αρχίζει όσον το δυνατόν πιο νωρίς από την παιδική ηλικία. Οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί στο σχολείο και άλλα κοινωνικά σύνολα, είναι αναγκαίο να συμβάλλουν στη διαμόρφωση των συνηθειών υγείας των παιδιών με ισοζυγισμένη διατροφή, πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως, ψάρι, κρέας χωρίς λίπος και άλλα τρόφιμα χαμηλής περιεκτικότητας σε άλας και κορεσμένα λίπη.

Ταυτόχρονα τα παιδιά, με το δικό τους τρόπο, επιστρέφοντας στο σπίτι από το σχολείο με τις γνώσεις που θα έχουν αποκτήσει, θα είναι σε θέση να συμβάλλουν και για τους άλλους στην οικογένεια, στη διαμόρφωση καλύτερων συνηθειών διατροφής και τρόπου ζωής γενικότερα για πρόληψη των καρδιακών παθήσεων.

Η χοληστερόλη στα παιδιά μπορεί να είναι ψηλή και αυτό αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα για το οποίο δεν δίνεται η σημασία που θα έπρεπε. Σύμφωνα με στοιχεία που υπάρχουν, το 33% των παιδιών, ηλικίας από 2 ετών έως και την εφηβεία έχουν ψηλή χοληστερόλη αίματος.

Σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά αυτά δεν έχουν ελεγχθεί και διαγνωσθεί με το πρόβλημα, απλά διότι πολλοί ακόμη δεν γνωρίζουν ότι η ψηλή χοληστερόλη στα παιδιά υπάρχει και ότι αποτελεί μια σοβαρή απειλή.

Οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα κινδύνου και επισημαίνουν ότι οι καρδιακές παθήσεις αρχίζουν από την παιδική ηλικία. Ιδιαίτερα η διατροφή των παιδιών επηρεάζει τη χοληστερόλη στο αίμα με αποτέλεσμα να αρχίζουν πολύ νωρίς οι βλάβες στις στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς.

Εάν δεν ληφθούν έγκαιρα μέτρα τότε νωρίς στην ενήλικη ζωή, οι βλάβες αυτές επιδεινώνονται και μπορούν να οδηγήσουν σε στεφανιαία νόσο με κίνδυνο καρδιακών προσβολών.

Το 90% των παιδιών που παρουσιάζουν ψηλή χοληστερόλη, έχουν τουλάχιστον τον ένα από τους δύο γονείς τους με ψηλή χοληστερόλη.

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συστήνει να ελέγχονται συστηματικά τα επίπεδα χοληστερόλης σε παιδιά από την ηλικία των 2 ετών όταν:

  • Έχουν γονείς ή παππούδες ή γιαγιάδες οι οποίοι παρουσίασαν καρδιακά ή αγγειακά προβλήματα πριν από την ηλικία των 55 ετών
  • Όταν οι γονείς τους έχουν επίπεδα χοληστερόλης ψηλότερα από 240 mg/dl

Οι καρδιακές παθήσεις είναι η κυριότερη αιτία θνησιμότητας. Η κληρονομικότητα παίζει κάποιο ρόλο στο πρόβλημα αυτό αλλά πολύ μεγαλύτερο ρόλο στην πρόληψη παίζουν η ορθή διατροφή και η τακτική σωματική εξάσκηση.

Επειδή η χοληστερόλη όπως επίσης και το κάπνισμα, είναι από τους κυριότερους λόγους που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρδιακή πάθηση, είναι απαραίτητο να λαμβάνονται μέτρα για την καταπολέμηση του προβλήματος όσο το δυνατό πιο νωρίς.

Υπάρχουν πολλά πράγματα που οι γονείς των παιδιών μπορούν να κάνουν για να βοηθήσουν στην πρόληψη των καρδιακών παθήσεων και στη μείωση της χοληστερόλης στα παιδιά τους:

  • Το πρόγευμα των παιδιών θα πρέπει να είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες με δημητριακά και ψωμί ολικής αλέσεως
  • Είναι προτιμότερο για το σχολείο να παίρνουν μαζί τους φαγητό από το σπίτι για να αποφεύγουν να τρώνε έτοιμα ή τηγανισμένα φαγητά που θα αγοράζουν εκεί. Τα έτοιμα προπαρασκευασμένα φαγητά (fast food) θα πρέπει να περιορίζονται σε 1 ή 2 την εβδομάδα
  • Στα ενδιάμεσα των γευμάτων είναι καλό να μάθουν να τρώνε φρούτα, δημητριακά, λαχανικά, καλαμπόκι και να αποφεύγουν τις διάφορες ζαχαρωτές λιχουδιές που τρώνε τα παιδιά και τα γλυκίσματα
  • Η διατροφή τους γενικά θα πρέπει να είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε χοληστερόλη και κορεσμένα λίπη. Θα πρέπει να είναι ψηλής περιεκτικότητας σε σύνθετους υδρογονάνθρακες (άμυλο, ζυμαρικά, πατάτες, ρύζι, δημητριακά)
  • Θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στο χρόνο που σπαταλούν τα παιδιά μπροστά από την τηλεόραση και στο τι τρώνε όταν βρίσκονται μπροστά από αυτή

Εκτός από τα θέματα ρύθμισης της διατροφής, έχουν τεράστια σημασία και η συστηματική σωματική εξάσκηση, η γυμναστική και άλλες αθλητικές δραστηριότητες. Θα πρέπει να περιοριστούν οι ώρες της τηλεόρασης, των παιγνιδιών βίντεο και του ηλεκτρονικού υπολογιστή προς όφελος των δραστηριοτήτων σωματικής εξάσκησης

Είναι σημαντικό οι αλλαγές στο τρόπο ζωής που θα γίνουν να αφορούν σε όλη την οικογένεια και όχι μόνο στο παιδί. Οι κίνδυνοι της χοληστερόλης για το καρδιακό και αγγειακό σύστημα απειλούν όχι μόνο το παιδί αλλά και τα άλλα μέλη της οικογένειας. Εάν οι αλλαγές αφορούν όλα τα μέλη της οικογένειας τότε είναι πιο εύκολο για το παιδί να τις υιοθετήσει

Τελειώνοντας θα θέλαμε να τονίσουμε το πόσο σημαντικό είναι οι γονείς να αντιληφθούν τη μεγάλη σημασία που έχει η αντιμετώπιση της ψηλής χοληστερόλης από την παιδική ηλικία.

Η εφαρμογή των ορθών μέτρων πρόληψης από όλα τα μέλη της οικογένειας, θα βοηθήσει τα μέγιστα το παιδί όταν θα ενηλικιωθεί και θα το προστατεύσει από μελλοντικές κακές συνήθειες και σοβαρές καρδιακές παθήσεις που θα θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή του.

Η περίμετρος της μέσης σας: Κίνδυνοι για την καρδία

Τελικά η μέτρηση της περιμέτρου της μέσης μας, ίσως να είναι ο καλύτερος και ευκολότερος τρόπος που έχουν οι γιατροί για να αξιολογούν τον κίνδυνο που ο καθένας μας έχει για καρδιακή προσβολή ή και ξαφνικό θάνατο.

Για χρόνια τώρα οι επιστήμονες και οι γιατροί είχαν παρατηρήσει ότι τα άτομα με μεγάλη κοιλιά είχαν αυξημένα προβλήματα υγείας.

Τώρα νέες έρευνες, μας δείχνουν ότι η περίμετρος της κοιλιάς, είναι ένας καθοριστικός παράγοντας που σχετίζεται με την πρόκληση σοβαρών καρδιακών παθήσεων.

Τα δεδομένα που υπάρχουν σήμερα είναι τόσο δυνατά που ορισμένοι ειδικοί αρχίζουν να ισχυρίζονται ότι μια ταινία μέτρησης της περιμέτρου της κοιλιάς, πιθανόν να είναι το καλύτερο εργαλείο που διαθέτουν οι γιατροί για την πρόβλεψη του καρδιακού κινδύνου σε ένα ασθενή.

Σήμερα οι γιατροί για να υπολογίσουν τον καρδιακό κίνδυνο στους ασθενείς τους, μετρούν την πίεση, τη χοληστερόλη στο αίμα, το βάρος του ασθενή για να δουν εάν είναι υπέρβαρος ή παχύσαρκος. Επίσης λαμβάνουν υπ' όψη κατά πόσο ο ασθενής τους είναι καπνιστής διότι δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι το κάπνισμα παραμένει η κυριότερη θανάτων λόγω καρδίας.

Η παχυσαρκία έχει γίνει στην εποχή μας ίσως ο δεύτερος σημαντικότερος ένοχος θανάτων λόγω καρδίας μετά από το κάπνισμα. Η λεπτομερέστερη ανάλυση των στοιχείων, έχει δείξει ότι σημασία έχει όχι μόνο το κατά πόσο κάποιος είναι παχύσαρκος αλλά και το πως κατανέμεται στο σώμα το περιττό βάρος και λίπος.

Όταν το περιττό λίπος συγκεντρώνεται στη μέση, στην κοιλιά, τότε ο κίνδυνος για την καρδία αυξάνεται σημαντικά. Αντίθετα όταν το λίπος συγκεντρώνεται στους γοφούς, ο κίνδυνος δεν αυξάνεται τόσο πολύ.

Οι ειδικοί δηλώνουν ότι δεν γνωρίζουν ακόμη ακριβώς ποια είναι η ιδανική περίμετρος μέσης για την υγεία. Στους άνδρες ο κίνδυνος φαίνεται να αρχίζει όταν η περίμετρος μέσης είναι μεγαλύτερη από 102 εκατοστά. Στις γυναίκες ο κίνδυνος αρχίζει όταν η περίμετρος μέσης είναι μεγαλύτερη από 76 εκατοστά.

Παρά το γεγονός ότι τα ακριβή όρια των μετρήσεων της περιμέτρου της μέσης για τη σχέση της με τον καρδιακό κίνδυνο δεν έχουν ακόμη καθορισθεί, εντούτοις είναι βέβαιο ότι η αύξηση της περιμέτρου αυτής, είναι βασικός παράγοντας στην πρόκληση εμφράγματος μυοκαρδίου και ξαφνικού θανάτου λόγω καρδίας.

Ο λόγος για το φαινόμενο αυτό φαίνεται να είναι το γεγονός ότι το πάχος που μαζεύεται κάτω από το δέρμα στην κοιλιά και το σπλαγχνικό λίπος, είναι περισσότερο τοξικά για την καρδία. Και τα δύο είδη λίπους, αλλά πολύ περισσότερο το σπλαγχνικό λίπος, είναι ικανά να παράγουν φλεγμονώδεις ουσίες που εμπλέκονται στη γένεση του διαβήτη και των καρδιακών παθήσεων.

Δύο σχετικά πρόσφατες έρευνες που παρουσιάστηκαν σε συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Καρδιολογίας, επιβεβαιώνουν τα δεδομένα που ήδη είχαν διαφανεί.

Στην πρώτη έρευνα Γάλλοι γιατροί, μελέτησαν τις αιτίες θανάτου 7.000 Γάλλων αστυνομικών που απεβίωσαν μεταξύ 1967 και 1984. Εξέτασαν τη σχέση μεταξύ περιμέτρου μέσης και δείκτη μάζας σώματος από τη μια και θανάτων λόγω καρδιακών προσβολών και ξαφνικών θανάτων λόγω καρδίας από την άλλη.

Διαπίστωσαν ότι όσο πιο μεγάλη ήταν η περίμετρος της μέσης τόσο πιο πολύ ήταν αυξημένος ο κίνδυνος για ξαφνικό θάνατο. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι στα άτομα με ψηλό δείκτη μάζας σώματος (υπέρβαροι και παχύσαρκοι), ο κίνδυνος αυξανόταν μόνο όταν είχαν αυξημένη περίμετρο μέσης.

Σε μια δεύτερη έρευνα, Αμερικανοί γιατροί από τη Μινεσότα, συγκέντρωσαν διάφορες ανθρωπομετρικές μετρήσεις (περίμετρος μέσης, δείκτης μάζας σώματος, περίμετρος λαιμού, μέτρηση πάχους πτυχής δέρματος στο βραχίονα και στην κοιλιά), για 2.000 άτομα ηλικίας άνω των 45 ετών.

Τα αποτελέσματά τους έδειξαν ότι τα άτομα που είχαν περισσότερο λίπος συγκεντρωμένο στη μέση τους, είχαν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν ανωμαλίες της καρδιακής λειτουργίας.

Μετά από 5 χρόνια παρακολούθησης των ατόμων που είχαν λάβει μέρος στην έρευνα, φάνηκε ότι αυτοί με μεγάλη περίμετρο μέσης και με επηρεασμένη τη διαστολική καρδιακή λειτουργία, είχαν περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν.

Συνοπτικά θέλουμε να τονίσουμε το γεγονός ότι άτομα με μεγάλη περίμετρο μέσης, πρέπει οπωσδήποτε να κάνουν προσπάθειες να τη μειώσουν.

Η περίμετρος μέσης είναι ένας βασικός παράγοντας που επηρεάζει την υγεία της καρδίας μας.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε και να μετρούμε τη περίμετρο μέσης όπως μετρούμε την πίεση, τη χοληστερόλη, το βάρος και  ύψος μας.

Γνωρίζοντας και παρακολουθώντας την τιμή της, θα είμαστε σε θέση να λαμβάνουμε άμεσα μέτρα (προσοχή στη διατροφή, απώλεια περιττών κιλών, τακτική σωματική άσκηση) για τη μείωση της. Τα ευεργετικά αποτελέσματα για την υγεία μας μπορεί να είναι ανυπολόγιστης αξίας.

Προλαβαίνοντας τον θάνατο νέων ανθρώπων

Εκτός από τη στεφανιαία νόσο, οι καρδιοπάθειες προκαλούνται και από κάποιες αιτίες που είναι κληρονομικές. «Αυτές είναι διάφορες μυοκαρδιοπάθειες όπως η διατατική και η υπερτροφική (με την πρώτη να έχει κατά 10% και τη δεύτερη κατά 50% οικογενή χαρακτήρα) και διάφορες αρρυθμίες, που έχουν άλλοτε άλλη οικογενή επίπτωση. Σε όλες αυτές τις καταστάσεις, εάν υπάρχει ιστορικό οικογενειακής επίπτωσης της νόσου, πρέπει να γίνεται έλεγχος και σε όλα τα νέα άτομα της οικογένειας.
Όσο για τη μυοκαρδιοπάθεια, πρέπει να γίνεται πολύ προσεκτικός κλινικός, ηλεκτροκαρδιογραφικός και υπερηχοκαρδιογραφικός έλεγχος σε όλα τα παιδιά με μυοκαρδιοπάθεια και επίσης να σχεδιάζεται το γενετικό δέντρο ατόμων με διατατική μυοκαρδιοπάθεια. Στην περίπτωση που διαπιστωθεί οικογενής επίπτωση, πρέπει να γίνεται γενετική μελέτη στα παιδιά των πασχόντων, βάσει των έως σήμερα υπαρχόντων στοιχείων. Το ίδιο ισχύει και για ορισμένες αρρυθμιογόνες καταστάσεις, όπως το σύνδρομο του μακρού QΤ, το σύνδρομο Βrugada και η αρρυθμιογόνος δυσπλασία της δεξιάς κοιλίας.
Τα έγκαιρα αυτά μέτρα μπορεί να προλάβουν τον θάνατο νέων ανθρώπων. Τίποτα δεν είναι πιο λυπηρό από τον θάνατο ενός νεαρού ατόμου, που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν είχαν ληφθεί κάποια απλά μέτρα, όπως η κλινική εξέταση και ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα και υπερηχοκαρδιογράφημα. Όσο, πάντως, η γενετική μελέτη γίνεται απλούστερη και αποτελεσματικότερη, τόσο θα εξαπλώνεται συνεχώς.

Ενημέρωση για τον καρκίνο

CANCER UPDATE FROM JOHN HOPKINS HOSPITAL , U S - PLEASE READ
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ JOHN HOPKINS ,
ΤΩΝ ΗΠΑ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Please circulate to all you know Cancer update -- John Hopkins -- Cancer News from John Hopkins :
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΤΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ

1. No plastic containers in micro.
ΟΧΙ ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΔΟΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΦΟΥΡΝΟ ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΩΝ.

2. No water bottles in freezer.
ΟΧΙ ΜΠΟΥΚΑΛΙΑ ΝΕΡΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΨΥΚΤΗ.

3. No plastic wrap in microwave.
ΟΧΙ ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΣΕΛΟΦΑΝ ΣΤΟΝ ΣΤΟΝ ΦΟΥΡΝΟ ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΩΝ.


Johns Hopkins has recently sent this out in its newsletters. This information is being circulated at Walter Reed Army Medical Center as well.
ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ Johns Hopkins ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΠΟΣΤΕΙΛΕΙ ΑΥΤΟ ΣΤΑ ΔΕΛΤΙΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ. ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ Reed Army Medical Center ΕΠΙΣΗΣ.

Dioxin chemicals causes cancer, especially breast cancer.
ΤΑ ΧΗΜΙΚΑ ΑΠΟ ΔΙΟΞΙΝΗ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΚΑΡΚΙΝΟ, ΕΙΔΙΚΑ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ.

Dioxins are highly poisonous to the cells of our bodies. Don't freeze your plastic bottles with water in them as this releases dioxins from the plastic.
ΟΙ ΔΙΟΞΙΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΥΨΗΛΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΣΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΜΑΣ.
ΜΗΝ ΚΑΤΑΨΥΧΝΕΤΕ ΤΑ ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΜΕ ΝΕΡΟ ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΥΝ ΔΙΟΞΙΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ.

Recently, Dr. Edward Fujimoto , Wellness Program Manager at Castle Hospital , was on a TV program to explain this health hazard. He talked about dioxins and how bad they are for us.
ΠΡΟΣΦΑΤΑ , Ο Dr. Edward Fujimoto ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ Wellness Program Manager at Castle Hospital, ΗΤΑΝ ΣΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ΑΥΤΗ ΤΟYΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΓΕΙΑΣ. ΜΙΛΟΥΣΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙOΞΙΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΚΑΚΟ ΚΑΝΟΥΝ ΣΕ ΜΑΣ.

He said that we should not be heating our food in the microwave using plastic containers.
ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΖΕΣΤΑΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΜΑΣ ΣΕ ΦΟΥΡΝΟ ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΩΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΔΟΧΕΙΑ.

This especially applies to foods that contain fat.
ΕΙΔΙΚΑΤΑΤΡΟΦΙΜΑΠΟΥΠΕΡΙΕΧΟΥΝΛΙΠΟΣ.

He said that the combination of fat, high heat, and plastics releases dioxin into the food and ultimately into the cells of the body. .
ΕΙΠΕ ΟΤΙ Ο ΣΥΝΔΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΛΙΠΟΥΣ, ΤΙΣ ΥΨΗΛΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ, ΤΩΝ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΥΝ ΔΙΟΞΙΝΗ ΣΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΚΑΙ μΕ ΤΕΛΙΚΗ ΕΝΑΠΟΘΕΣΗ ΣΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΜΑΣ.

Instead, he recommends using glass, such as Corning Ware, Pyrex or ceramic containers for heating food. You get the same results, only without the dioxin. So such things as TV dinners, instant ramen and soups, etc., should be removed from the container and heated in something else.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ, ΑΥΤΟΣ ΜΑΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΓΙΑΛΙΝΑ, ΟΠΩΣ Corning Ware, Pyrex Η ΚΕΡΑΜΙΚΑ ΔΟΧΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΣΤΑΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ.
ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ, ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΧΩΣ ΔΙΟΞΙΝΗ. ΛΟΙΠΟΝ, ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΔΙΣΚΟΙ ΚΑΙ ΔΟΧΕΙΑ ΓΙΑ TV dinners, instant ramen and soups ΚΤΛ., ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΧΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΖΕΣΤΑΙΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ...

Paper isn't bad but you don't know what is in the paper. It's just safer to use tempered glass, Corning Ware, etc.
ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙ ΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΣΦΑΛΕΣ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΠΥΡΑΝΤΟΧΑ ΓΙΑΛΙΑ Κ.Τ.Λ.

He reminded us that a while ago some of the fast food restaurants moved away from the foam containers to paper. The dioxin problem is one of the reasons.
ΜΑΣΥΠΕΝΘΥΜΗΣΕΟΤΙΠΡΙΝΛΙΓΟΚΑΙΡΟΜΕΡΙΚΑΑΠΟΤΑΤΑΧΥΦΑΓΕΙΑΑΠΟΜΑΚΡΥΝΑΝΤΑΔΟΧΕΙΑΑΠΟΦΕΛΙΖΟΛΚΑΙΤΑΤΟΠΟΘΕΤΗΣΑΝΣΕΧΑΡΤΙΝΑΔΟΧΕΙΑ. ΟΙΔΙΟΞΙΝΕΣΕΙΝΑΙΕΝΑΣΑΠΟΤΟΥΣΛΟΓΟΥΣ...

Also, he pointed out that plastic wrap, such as Saran, is just as dangerous when placed over foods to be cooked in the microwave. As the food is nuked, the high heat causes poisonous toxins to actually melt out of the plastic wrap and drip into the food.
ΕΠΙΣΗΣ, ΣΗΜΕΙΩΣΕ ΟΤΙ ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΤΥΛΙΓΜΑΤΑ, ΟΠΩΣ ΤΟ Saran, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΟΤΑΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΖΕΣΤΑΜΑ ΣΤΟΝ ΦΟΥΡΝΟ ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΩΝ. ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΕΡΓΑΣΙΑΣ ΨΗΣΙΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΩΝ, Η ΥΨΗΛΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΤΟΞΙΝΕΣ ΟΠΟΥ ΛΕΙΩΝΟΥΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΤΥΛΙΓΜΑ ΚΑΙ ΣΤΑΖΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ.


Cover food with a paper towel instead.
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΚΑΛΥΨΤΕ ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΜΕ ΧΑΡΤΟΠΕΤΣΕΤΕΣ

Ζήτημα συνήθειας το αλάτι

Εύκολος είναι ο συμβιβασμός του ανθρώπου με τα ανάλατα γεύματα, λέει νέα επιστημονική δημοσίευση στο «Journal of the American Dietetic Association». Παρά την κοινή πεποίθηση ότι τα χωρίς αλάτι γεύματα δεν είναι εύγευστα, ο κόσμος που αναγκάζεται να το κόψει λόγω προβλημάτων υγείας δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερες δυσκολίες, εξηγεί η επικεφαλής της μελέτης, Eva Obarzanek, διατροφολόγος - ερευνήτρια στο Εθνικό Καρδιολογικό, Πνευμονολογικό και Αιματολογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ. «Η προτίμησή μας για το αλάτι είναι κάτι που μαθαίνουμε στο μεγάλωμά μας. Οπως το μαθαίνουμε λοιπόν, μπορούμε να το ξεμάθουμε», προσθέτει. Στη μελέτη της Obarzanek και της ομάδας της εξετάστηκαν οι περιπτώσεις 412 ενηλίκων άνω των 22 ετών που είτε αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας όπως είναι η υπέρταση είτε όχι.

Χοληστερίνη - Υπέρταση θερίζουν τα Ελληνόπουλα

Τα μισά Ελληνόπουλα θύματα της υπερχοληστεριναιμίας, της υπέρτασης και της παχυσαρκίας

Στην εποχή του φαστ φουντ, της τηλεόρασης και του κομπιούτερ, η προσπάθεια των γονιών να προστατέψουν την υγεία των παιδιών τους γίνεται πολύ πιο δύσκολη

Πριν καν πάνε για πρώτη φορά στο σχολείο, σχεδόν τα μισά Ελληνόπουλα - αγόρια και κορίτσια - πάσχουν ήδη από υπερχοληστεριναιμία, υπέρταση και παχυσαρκία, όπως δείχνουν πανεπιστημιακές έρευνες. Οι δείκτες υγείας τους χειροτερεύουν κι άλλο καθώς περνούν στην εφηβική ηλικία.
Στην εποχή του φαστ φουντ, της τηλεόρασης και του κομπιούτερ, η προσπάθεια των γονιών να προστατέψουν την υγεία των παιδιών τους γίνεται πολύ πιο δύσκολη.
Ο καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Αντώνης Καφάτος δίνει στους γονείς δεκατρείς «χρυσές» συμβουλές, που θα σώσουν τα παιδιά τους από τα καρδιακά εμφράγματα και τα εγκεφαλικά επεισόδια της ενήλικης ζωής.

Παιδιά με υπέρταση

Τα τελευταία 20 χρόνια έχουν διπλασιαστεί τα ποσοστά της υπέρτασης στους ανηλίκους και η τάση αυτή, αν δεν αναχαιτισθεί, θα οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας

Σιωπηρή επιδημία αποτελεί η αυξημένη αρτηριακή πίεση σε παιδιά και εφήβους - μια επιδημία που συνοδοιπορεί με αυτήν της παχυσαρκίας και τροφοδοτείται από την ανθυγιεινή διατροφή, την υπερκατανάλωση άλατος και την καθιστική ζωή, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Όπως επεσήμανε ο καθηγητής Μπράιαν Ουίλιαμς από το Πανεπιστήμιο του Λέστερ και πρώην πρόεδρος της Βρετανικής Εταιρείας Υπέρτασης, τα τελευταία 20 χρόνια έχουν διπλασιαστεί τα ποσοστά της υπέρτασης στους ανηλίκους και η τάση αυτή, αν δεν αναχαιτισθεί, θα οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας και θα υπονομεύσει τα επιτεύγματα των τελευταίων ετών στην αντιμετώπιση της νόσου.
Η μελέτη διεξήχθη στις ΗΠΑ και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένας στους 20 εφήβους πάσχει από υπέρταση, οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της οποίας είναι έμφραγμα, εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιακή ανεπάρκεια και νεφροπάθεια.

Εξελισσόμενη επιδημία

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Σύμφωνα με πρόσφατη βρετανική μελέτη, σχεδόν το 25% των νεαρών ενηλίκων στη Γηραιά Αλβιώνα έχει συστολική πίεση (ο μεγάλος αριθμός στη μέτρηση) πάνω από 140 χιλιοστά της στήλης υδραργύρου (mmΗg)- και αυτό ακριβώς είναι το όριο για τη διάγνωση της υπέρτασης των ενηλίκων.
Το εύρημα αυτό ώθησε τον καθηγητή Φραντσέσκο Καπούτσιο, από το Πανεπιστήμιο του Ουόργουικ, να μιλήσει για μια «εξελισσόμενη επιδημία στους νέους, η οποία σχετίζεται στενά με την παράλληλη επιδημία της παχυσαρκίας».
Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι «πολλοί σημερινοί έφηβοι θα χρειάζονται πολύπλευρη θεραπεία στα 40 τους, καθώς η υπέρταση θα έχει δημιουργήσει βλάβες στον οργανισμό τους», εξήγησε. «Πριν από δύο δεκαετίες, η ηλικία των 50 ετών ήταν αυτή κατά την οποία άρχιζε να αυξάνεται ο κίνδυνος εκδήλωσης συνεπειών της υπέρτασης. Σήμερα, είναι τα 25 ή τα 30 χρόνια».

Λάθος συμπεράσματα

Στη νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην «Επιθεώρηση της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας», επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Case Western Reverse, στο Κλίβελαντ, προσπάθησαν να εξακριβώσουν την έκταση της αδιάγνωστης υπέρτασης στα παιδιά. Για τον σκοπό αυτό ανέλυσαν τους ιατρικούς φακέλους 14.000
παιδιών και εφήβων, ηλικίας 3 έως 18 ετών, που ζούσαν στο Βόρειο Οχάιο.
Όπως ανακάλυψαν, 507 παιδιά είχαν υπέρταση αλλά μόνο στον ιατρικό φάκελο 136 παιδιών (λίγο πάνω από το 25% των περιπτώσεων) είχε εγγραφεί η σχετική διάγνωση. Το συμπέρασμα των ερευνητών ήταν ότι ακόμα και όταν μετριέται η πίεση των παιδιών, συχνά δεν εξάγονται τα σωστά συμπεράσματα.
Ο Τζο Κόρνερ, από την Εταιρεία Εγκεφαλικών της Βρετανίας, απέδωσε στους τρόπους προώθησης των πρόχειρων φαγητών, ιδίως όσων περιέχουν πολύ αλάτι, τις παρατηρούμενες αλλαγές. Ο καθηγητής Καπούτσιο συμφώνησε μαζί του: «Πρέπει να σταματήσουμε την αύξηση του σωματικού βάρους των παιδιών μας, να τους παράσχουμε μια σωστή διατροφή με λιγότερο αλάτι και να τα αποτρέψουμε να αρχίσουν το κάπνισμα», είπε. «Αυτό πρέπει να είναι το κύριο μήνυμα».

Δεν εντοπίζονται στα τσεκ απ

Ο 22χρονος ποδοσφαιριστής της Σεβίλλης Αντόνιο Πουέρτα έχασε τη ζωή του από σπάνιο καρδιολογικό πρόβλημα (πιθανώς μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας, που είναι γνωστή και ως νόσος Νάξος, επειδή σε αυτό το κυκλαδίτικο νησί πρωτοπεριγράφηκε), το οποίο δεν είχε γίνει αντιληπτό Τον αιφνίδιο θάνατο των αθλητών έφερε ξανά στο προσκήνιο ο χαμός του 22χρονου αμυντικού της Σεβίλλης Αντόνιο Πουέρτα. Ο Πουέρτα κατέρρευσε στις 25 Αυγούστου, στη διάρκεια του πρώτου ποδοσφαιρικού αγώνα της ομάδας του για το εφετινό ισπανικό πρωτάθλημα, και πέθανε προχθές σε νοσοκομείο της Σεβίλλης. Την ίδια μοίρα είχαν το 2003 ο 28χρονος Καμερουνέζος Μαρκ Βιβιέν Φόε που πέθανε σε τουρνουά της ΦΙΦΑ στη Λυών, το 2004 ο 24χρονος Ούγγρος Μίκλος Φέχερ που πέθανε στην Πορτογαλία και την περασμένη εβδομάδα ο 16χρονος Aντον Ριντ, που πέθανε στη διάρκεια της προπόνησης με την αγγλική ομάδα Βάλσαλ.

Σε όλες τις περιπτώσεις η αιτία διαπιστώθηκε ότι ήταν κάποιο συγγενές- δηλαδή εκ γενετής- καρδιολογικό πρόβλημα, το οποίο εκδηλώθηκε αιφνιδίως και προφανώς δεν είχε προκαλέσει συμπτώματα στους νεαρούς ούτε είχε γίνει αντιληπτό με τις εξετάσεις που είθισται να κάνουν οι αθλητές. Τέτοιου είδους προβλήματα είναι σπάνια, σύμφωνα με τους ειδικούς- αλλά το κόστος τους μπορεί να είναι μεγάλο.

Όπως εξηγεί ο καρδιολόγος Aρης Αναστασάκης, επιστημονικός υπεύθυνος της Μονάδας Κληρονομικών Καρδιαγγειακών Παθήσεων- Ειδικού Κέντρου Καρδιολογίας Αθλητών & Νέων της Α΄ Καρδιολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, τα νοσήματα που ευθύνονται για τον αιφνίδιο θάνατο στις νεαρές ηλικίες είναι καταστάσεις δύσκολες στη διάγνωσή τους. «Τα νοσήματα αυτά είναι γενετικής αιτιολογίας και δεν εκδηλώνονται από την πρώτη στιγμή της γέννησης, αλλά αναδύονται σιγά-σιγά», λέει. «Μπορεί, δηλαδή, το καρδιογράφημα που κάνει ένας αθλητής να είναι καθαρό την μία χρονιά και την επομένη να έχει ύποπτα ευρήματα. Και αυτό αποδεικνύει πόσο σημαντικός είναι ο συστηματικός καρδιολογικός έλεγχος όχι μόνον των επαγγελματιών αθλητών, αλλά και όσων νέων αποφασίζουν να ασχοληθούν έστω και ερασιτεχνικά με τον αθλητισμό». 3-4 νέοι στην Αττική τον μήνα Σύμφωνα με μελέτες που έχουν διεξαχθεί στη χώρα μας, μόνο στην Αττική χάνουν κάθε μήνα αιφνιδίως τη ζωή τους 3-4 νέοι άνθρωποι, μέσης ηλικίας 22 έως 23 ετών- «το ηλικιακό φάσμα είναι 10 έως 30 ετών, αλλά οι περισσότεροι θάνατοι αφορούν άτομα ηλικίας 20-25 ετών», επισημαίνει ο κ. Αναστασάκης. Το 40% των νέων αυτών πεθαίνουν στη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας αλλά όλοι, αθλητές ή μη, πάσχουν από κάποια καρδιαγγειακή νόσο που ανιχνεύεται με την νεκροψία. Οι συνηθέστερες κληρονομικές καρδιαγγειακές νόσοι που ανιχνεύονται είναι η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, η μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας, η διατατική μυοκαρδιοπάθεια, το σύνδρομο μακρού QΤ, το σύνδρομο Βrugada και η πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία.

Το συχνότερο στους αθλητές, ειδικά στους επαγγελματίες αθλητές, το νόσημα που εντοπίζεται πιο συχνά είναι το επονομαζόμενο σύνδρομο μεσοκοιλιακού διαφράγματος, το οποίο ανιχνεύεται μόνο με υπερηχογράφημα καρδιάς, κατά τον γιατρό του Πανιωνίου κ. Γιώργο Κατσιφαράκη. «Εφέτος, κατά τις εξετάσεις που κάναμε σε όλη την ποδοσφαιρική επαγγελματική ομάδα, ανακαλύψαμε το πρόβλημα αυτό σε μεταγραφόμενο 18χρονο ποδοσφαιριστή και δεν υπογράψαμε το δελτίο υγείας του για να αγωνιστεί, αλλά τον παραπέμψαμε σε ειδικούς γιατρούς για να κάνει την ενδεδειγμένη θεραπεία», λέει ο κ. Κατσιφαράκης, ο οποίος είναι και πρόεδρος του Πανιωνίου. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι σε επίπεδο γενικού πληθυσμού 1 άνθρωπος στους 500 έχει υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια και άλλος 1 στους 1.000 κάποιο από τα υπόλοιπα νοσήματα. Συνολικά, δηλαδή, περίπου 50.000 νέοι στη χώρα μας έχουν κάποιο από τα σπάνια καρδιολογικά νοσήματα, κατά τον κ. Αναστασάκη. Ποιοι ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου Τι να κάνουν οι γονείς και οι έφηβοι

Kατάλληλο και για καρδιοπαθείς το Bιάγκρα

Κατάλληλο και για καρδιοπαθείς με στυτική δυσλειτουργία φαίνεται να είναι το Βιάγκρα. Όπως προκύπτει από μελέτες, το φάρμακο συμβάλλει στη βελτίωση της καρδιακής λειτουργίας, καθώς χαλαρώνει τα αγγεία.

Μελέτες που πραγματοποίησε η Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου δείχνουν ότι η λειτουργία της καρδιάς βελτιώνεται με τη χορήγηση του Βιάγκρα και σε άνδρες με σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια δεύτερου και τρίτου σταδίου.

Οι μελέτες της Κλινικής, στην οποία επικεφαλής ο καθηγητής Καρδιολογίας κ. Χριστόδουλος Στεφανάδης, παρουσιάστηκαν πρόσφατα στο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Καρδιολογίας, στη Βιέννη.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το μπλε χάπι για τη στυτική δυσλειτουργία έγινε πολύ καλά ανεκτό σε άνδρες με καρδιακή ανεπάρκεια, ηλικίας 48-88 ετών, ενώ παρατηρήθηκε βελτίωση της ελαστικότητας των αρτηριών.

Υποψήφιοι... καρδιοπαθείς τα περισσότερα Ελληνόπουλα

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ... καρδιοπαθείς είναι τα περισσότερα Ελληνόπουλα εξαιτίας του τρόπου ζωής και κυρίως του τρόπου που τρέφονται. Τα περισσότερα είναι παχύσαρκα, τα πιο παχύσαρκα της Ευρώπης, τρώνε ανθυγιεινές τροφές ­ με προτίμηση τα φαστφουντάδικα ­ αθλούνται ελάχιστα και σαν αποτέλεσμα αυτών έχουν τάση για ανάπτυξη χοληστερίνης και υπέρταση.

Έρευνα που διενεργήθηκε από το Ελληνικο Ίδρυμα Καρδιολογιας (ΕΛΙΚΑΡ) σε 400 σχολεία σε ολόκληρη τη χώρα έδειξε ότι:

* Το 12-13% των παιδιών ηλικίας 10-11 ετών έχει υπέρταση.

* Το 10-15% των παιδιών έχει τάση χαμηλής χοληστερίνης.

* Το 25% των παιδιών που εξετάστηκαν είναι παχύσαρκα, άλλωστε επισκέπτονται 4-5 φορές, κατά μέσο όρο, καταστήματα φαστ φουντ.

* Το 15-20% αρχίζει να καπνίζει ή να έχει επαφή με το τσιγάρο από την Α' Γυμνασίου.

Τα στοιχεία αυτά παρουσίασαν χθες σε συνέντευξη Τύπου ο διευθυντής του ΕΛΙΚΑΡ, καθηγητής Καρδιολογίας κ. Π. Τούτουζας, μαζί με τους κ.κ. Χρ. Στεφανάδη, αν. καθηγητή Καρδιολογίας, Αθ. Μανώλη, επιμελητή Β' και προϊστάμενο του Αντιυπερτασικου Ιατρείου στο Τζάνειο, Ι. Σκούμα επιμελητή Β' στην Καρδιολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών και Θ. Μακρή επιμελητή Β' στο Λαϊκό, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού που είναι αύριο.

Συμμετέχοντας στην Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού, που, φέτος, έχει άξονα την πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων που αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου στον βιομηχανικά αναπτυγμένο κόσμο και στην Ελλαδα, 400 γιατροί του ΕΛΙΚΑΡ θα συναντήσουν, μέσα στις σχολικές αίθουσες σχολείων σε όλη τη χώρα, παιδία της Α' Γυμνασίου και θα τους μιλήσουν γι' αυτό το θέμα.

Έτσι, θα μιλήσουν:

* Για τη σωστή διατροφή που είναι ψάρι, κοτόπουλο, φρούτα και χόρτα.

*Για αποφυγή του αλατιού γιατί η υπέρταση θεωρείται νόσος σε έξαρση με 2.000.000 πάσχοντες στον ελληνικό πληθυσμό.

­ Για τη σημασία αποφυγής του καπνίσματος και, αντίθετα, επιδίωξη της σωματικής άσκησης για τη λειτουργία της καρδιάς και γενικότερα θα τους μιλήσουν για την πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων δια μέσου της σωματικής άσκησης..

Aσκηση και καρδιά

Για να βρίσκεται η καρδιά σας στην καλύτερη κατάσταση χρειάζεται σωματική άσκηση 3-5 φορές την εβδομάδα σε ένταση και ρυθμό τέτοιο που η καρδιακή συχνότητα να διατηρείται σε ένα επίπεδο-στόχο για 20-45 λεπτά, καθ' όλη τη διάρκεια της άσκησης. Η καλύτερη άσκηση είναι η αερόβια άσκηση η οποία γυμνάζει την καρδιά και το υπόλοιπο σώμα

Για να υπολογίσετε τη δική σας άριστη, μέγιστη, καρδιακή συχνότητα - στόχο πρέπει να μετρήσετε τη συχνότητα σε ηρεμία μετρώντας τους παλμούς της καρδιάς για 1 λεπτό. Μετά μπορείτε να κάνετε τους υπολογισμούς που φαίνονται στον πίνακα.

ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΟΡΙΩΝ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ

220 μείον την ηλικία σας

=A

Α μείον τη συχνότητα ηρεμίας

=B

Β Χ 0,55

=C1

Β Χ 0,80

=C2

C1 +συχνότητα ηρεμίας

=D1

C2 + συχνότητα ηρεμίας

=D2

Από D1 έως D2 είναι η ζώνη που πρέπει να κυμαίνεται η δική πας συχνότητα- στόχος

Αν π.χ. είστε 50 χρονών και σε ηρεμία η καρδιακή συχνότητα είναι 70 παλμοί τότε: 220-50 =170,

170-70=100,

100 Χ 0,55=55,

100 Χ 0,80=80,

55+70=125,

80+70+150. ¶ρα η άριστη καρδιακή συχνότητα για σας είναι από 125-150.

Τι πρέπει να προσέχετε:

1. Πριν ξεκινήσετε άσκηση συμβουλευθείτε το γιατρό σας.

2. Η άσκηση θα πρέπει να ξεκινάει με προθέρμανση και να τελειώνει με ''αποθέρμανση''. Οι δυο αυτοί περίοδοι πρέπει να καταλαμβάνουν το 20% του συνολικού χρόνου άσκησης.

Οδηγίες για την άσκηση από την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία.

1. Ασκηθείτε μόνο όταν αισθάνεστε καλά.

2. Μην ασκείστε αμέσως μετά το φαγητό. Περιμένετε τουλάχιστον 2 ώρες.

3. Χρειάζεται προσοχή στις καιρικές συνθήκες. Αποφύγετε την άσκηση με υψηλές θερμοκρασίες ιδιαίτερα όταν έχετε κουραστεί στην εργασία σας. Σε θερμοκρασία πάνω από 22-25ο Κελσίου μειώστε τον ρυθμό, δείξετε μεγαλύτερη ευαισθησία σε τυχόν συμπτώματα και πίνετε πολλά υγρά πριν και μετά την άσκηση. Η άσκηση είναι καλύτερα ανεκτή σε χαμηλή θερμοκρασία ή με ελαφρό αεράκι ή θαλάσσια αύρα.

4. Προσοχή στις ανηφόρες. Μειώστε ταχύτητα και ένταση οπωσδήποτε.

5. Ασκηθείτε με ελαφρά αθλητικά ρούχα και υποδήματα. Ιδιαίτερα αποφύγετε τα συνθετικά που δεν αφήνουν το σώμα να "αναπνεύσει" και φορέστε οπωσδήποτε καπέλο στον ήλιο.

6. Κάθε οργανισμός είναι ένα σύνολο με ιδιαιτερότητες. Για το πρόγραμμα σωματικής σας άσκησης συζητείστε με τον γιατρό που σας παρακολουθεί.

7. Για την καρδιά ωφέλιμη άσκηση είναι μόνο η αερόβια άσκηση. Το περπάτημα είναι το καλύτερο παράδειγμα.

8. Μάθετε να αναγνωρίζετε τυχόν καρδιολογικά συμπτώματα κατά την διάρκεια της άσκησης: α) δυσφορία στο άνω μέρος του σώματος, όπως τον θώρακα, στα χέρια, στο λαιμό, στη γνάθο. Η δυσφορία αυτή μπορεί να ποικίλει σε ένταση και να είναι σαν πόνος, κάψιμο, σφίξιμο ή πίεση. β) Αίσθημα λιποθυμίας ή λιποθυμία κατά ή μετά την άσκηση. Αν και μπορεί να μην οφείλεται στην καρδιά σταματήστε την άσκηση και συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. γ) δύσπνοια. Η συχνότητα και το βάθος των αναπνοών φυσικά αυξάνονται με την άσκηση αλλά δεν θα πρέπει να προκαλείται δυσφορία δυσχέρεια στην ομιλία ή βήχας. Ο ρυθμός της αναπνευστικής λειτουργίας πρέπει να αποκαθίσταται σε λιγότερο από 5 λεπτά μετά την διακοπή της άσκησης.

9. Τα ακόλουθα συμπτώματα μπορεί να δείχνουν ότι ασκείστε σε ρυθμό εντονότερο από όσο αντέχετε: αδυναμία να ολοκληρώσετε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, αδυναμία συνομιλίας κατά την άσκηση, ζάλη ή ναυτία, χρόνια κόπωση, αϋπνία, πόνος στις αρθρώσεις.

10. Να ξεκινάτε πάντα αργά και να αυξάνετε την ένταση προοδευτικά. Δίνετε έτσι την ευκαιρία στην καρδιά να προσαρμοστεί κατάλληλα.

Καρδιακός βηματοδότης

ΛΕΞΙΚΟ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗ

Αισθητής

Είναι το μέρος του βηματοδότη που ανιχνεύει τις ανάγκες του σώματος σε αίμα. Ο βηματοδότης χρησιμοποιεί τις πληροφορίες του αισθητή που παρακολουθεί την σωματική δραστηριότητα, και παράγει τον απαιτούμενο καρδιακό ρυθμό.

Γεννήτρια παλμών

Είναι τα ηλεκτρονικά κυκλώματα που παρακολουθούν την καρδιά και παράγουν ερεθίσματα (παλμούς) ώστε να την εξαναγκάσουν να λειτουργήσει

Ηλεκτρόδιο (καλώδιο

Είναι ο ηλεκτρικά μονωμένος αγωγός -καλώδιο- που μεταφέρει σήματα μεταξύ της καρδιάς και του βηματοδότη.

Καρδιακός αποκλεισμός

Είναι ο όρος κατά τον οποίο ο φλεβόκομβος στέλνει σήματα, αλλά φθάνουν καθυστερημένα ή δεν φτάνουν στις κοιλίες.

Κοιλίες

Είναι οι δύο χαμηλότεροι θάλαμοι της καρδιάς. Η δεξιά κοιλία τροφοδοτεί με αίμα τους πνεύμονες και η αριστερή το υπόλοιπο σώμα. Οι κοιλίες συσπώνται την ίδια στιγμή.

Κόλποι

Είναι οι δύο πάνω θάλαμοι της καρδιάς και βοηθούν στο να γεμίσουν οι κοιλίες με αίμα.

Κολποκοιλιακός κόμβος

Είναι μία δεύτερη ομάδα ειδικών κυττάρων τοποθετημένη στα τοιχώματα μεταξύ δεξιού και αριστερού κόλπου ακριβώς πάνω από τις κοιλίες. Αυτός είναι ο ηλεκτρικός δρόμος της καρδιάς που μεταφέρει τους παλμούς από τους κόλπους στις κοιλίες.

Κολποκοιλιακός συγχρονισμός

Είναι η κανονική χρονική ακολουθία συσπάσεων, μεταξύ κόλπων και κοιλιών. Οι κοιλίες συσπώνται ένα κλάσμα του δευτερολέπτου μετά την σύσπαση των κόλπων.

Σύστημα βηματοδότη

Είναι το σύστημα που περιλαμβάνει την γεννήτρια παλμών και την μπαταρία που εμπεριέχονται στον βηματοδότη και ένα ή δύο ηλεκτρόδια. Το σύστημα αυτό βοηθά την καρδιά να βρει το φυσικό της ρυθμό, όταν αυτή λειτουργεί με χαμηλό ρυθμό και δεν τροφοδοτεί με αρκετό αίμα το σώμα.

Φλεβόκομβος

Είναι ο φυσικός βηματοδότης της καρδιάς. Είναι μία ομάδα πολύ ειδικών κυττάρων στην πάνω πλευρά του δεξιού κόλπου. Στέλνει ηλεκτρικά σήματα σε τακτά χρονικά διαστήματα για να αρχίσει η καρδιά να χτυπ

Σε περισσότερους από 250.000 ανθρώπους σε όλο τον κόσμο τοποθετούνται βηματοδότες σε περίοδο ενός έτους. Το σύστημα του βηματοδότη, είναι κατασκευασμένο για να βοηθήσει, όταν χρειάζεται, την καρδιά να ανταποκριθεί στις μεταβαλλόμενες ανάγκες του σώματος σε παροχή αίματος.

Τι είναι βηματοδότης;

Είναι μια συσκευή που παράγει ηλεκτρικά ερεθίσματα, τα οποία διεγείρουν την καρδιά μέσω ενός ή δυο ειδικών καλωδίων. Τοποθετείται στις καταστάσεις που η αυτόχθων διέγερση της καρδιάς έχει διαταραχθεί με αποτέλεσμα την εμφάνιση βραδυαρρυθμιών, οι οποίες μπορεί να προκαλούν ζάλη, κόπωση, δύσπνοια ή λιποθυμικά επεισόδια.

Η καρδιά

Η καρδιά είναι ένα αξιοθαύμαστο όργανο. Είναι μία μυϊκή αντλία που χτυπά περισσότερο από 100.000 φορές την ημέρα. Μερικές φορές δεν είναι ικανή να ανταποκριθεί στις ανάγκες του σώματος σε αίμα. Ένα άτομο με αυτό το πρόβλημα αισθάνεται κουρασμένο ή έχει συχνές τάσεις λιποθυμίας. Μπορεί να είχατε αυτά ή και άλλα συμπτώματα πριν σας τοποθετηθεί ο βηματοδότης.

Η λειτουργία της καρδιάς

Η καρδιά αποτελείται από 4 κοιλότητες. Οι δύο πάνω κοιλότητες ονομάζονται κόλποι και βοηθούν να γεμίσουν με αίμα οι κοιλίες. Οι κοιλίες είναι μεγαλύτερες από τους κόλπους και τροφοδοτούν με αίμα τους πνεύμονες καθώς και το υπόλοιπο σώμα.

Ο καρδιακός ρυθμός υπό φυσιολογικές συνθήκες ρυθμίζεται από τον φυσικό καρδιακό βηματοδότη, ο οποίος είναι τοποθετημένος στο πάνω δεξιό μέρος της καρδιάς και ονομάζεται φλεβόκομβος. Είναι μία μικρή ομάδα ειδικών κυττάρων που παράγουν ηλεκτρικά σήματα σε κανονικά διαστήματα. Ο φλεβόκομβος αυτόματα αυξομειώνει τον καρδιακό ρυθμό ανάλογα με τις ανάγκες του σώματος. Για παράδειγμα κατά την διάρκεια ασκήσεως ο καρδιακός ρυθμός αυξάνεται καθώς απαιτείται μεγαλύτερη ροή αίματος στο σώμα.

Το ηλεκτρικό σήμα αποστέλλεται από τον φλεβόκομβο στον κολποκοιλιακό κόμβο, μία δεύτερη ομάδα από ειδικά κύτταρα, η οποία είναι τοποθετημένη κοντά στο κέντρο της καρδιάς. Ο κολποκοιλιακός κόμβος στέλνει τα σήματα στα μυϊκά τοιχώματα των κοιλιών.

Αυτός ο φυσικός ηλεκτρικός δρόμος είναι πολύ σημαντικός, γιατί όταν τα σήματα φθάνουν στις χαμηλότερες κοιλότητες συσπώνται οι δύο κοιλίες, τροφοδοτώντας έτσι το σώμα με αίμα. Αυτή την σύσπαση της καρδιάς σας μπορείτε να την νιώσετε όταν ψηλαφάτε το σφυγμό σας. Συνήθως οι δυο κοιλίες συσπώνται κλάσματα του δευτερολέπτου μετά τους κόλπους, αφού έχουν γεμίσει με αίμα. Αυτή η ιδανική ακολουθία χρονικού συντονισμού ονομάζεται κολποκοιλιακός συγχρονισμός.

Σε ποιες καταστάσεις τοποθετείται βηματοδότης;

ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Πως αντικαθίσταται η μπαταρία του βηματοδότη;

Η μπαταρία είναι στεγανοποιημένη μέσα στο βηματοδότη, που περιέχει επίσης και ηλεκτρονικά κυκλώματα. Όταν η ενέργεια της μπαταρίας εξαντληθεί, ένας νέος βηματοδότης πρέπει να τοποθετηθεί. Ο γιατρός αφαιρεί τον παλαιό και εμφυτεύει ένα καινούργιο. Η όλη διαδικασία απαιτεί τοπική αναισθησία και γενικά είναι μία πολύ απλή και σύντομη επέμβαση. Στις περισσότερες περιπτώσεις το αρχικό ηλεκτρόδιο ή τα ηλεκτρόδια του βηματοδότη δεν χρειάζονται αντικατάσταση.

Υπάρχει περίπτωση να δυσλειτουργήσει ο βηματοδότης;

Ναι, υπάρχει τέτοια περίπτωση σε κάθε ηλεκτρονική συσκευή, αλλά οι τεχνικές εξελίξεις και η μακροχρόνια έρευνα έχουν κάνει τους βηματοδότες πάρα πολύ αξιόπιστες συσκευές. Ο βηματοδότης ελέγχεται σε όλα τα κρίσιμα στάδια της διαδικασίας κατασκευής του.

Τι γίνεται όταν ο βηματοδότης δεν λειτουργεί σωστά;

Αν υπάρξει τέτοια περίπτωση, τότε πιθανότατα θα έχετε τα ίδια συμπτώματα που είχατε πριν την τοποθέτηση τον βηματοδότη. Θα πρέπει να έρθετε αμέσως σε επαφή με τον γιατρό σας.

Σε βλάβες του φλεβοκόμβου:

Μερικές φορές ο φλεβόκομβος σταματά να λειτουργεί σωστά. Μπορεί να αυξομειώνει ακανόνιστα το ρυθμό με τον οποίο στέλνει τα ηλεκτρικά σήματα ή ο ρυθμός των σημάτων είναι πολύ χαμηλός. Οι κοιλότητες της καρδιάς δεν συσπώνται αρκετά συχνά ώστε να παρέχουν ικανοποιητική ποσότητα αίματος στο σώμα. Τέτοιες παθήσεις είναι:

Μεγάλη φλεβοκομβική βραδυκαρδία, φλεβοκομβικές παύσεις, σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου.

Σε βλάβες του συστήματος αγωγής:

Προβλήματα επίσης μπορεί να παρουσιασθούν και στον ηλεκτρικό δρόμο μεταξύ των κόλπων και των κοιλιών της καρδιάς. Ο φλεβόκομβος στέλνει σήματα τα οποία μπορεί να φτάσουν καθυστερημένα στον κολποκοιλιακό κόμβο ή να μη φτάσουν καθόλου στις κοιλίες. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται κολποκοιλιακός αποκλεισμός. Αν και οι κοιλίες έχουν ένα φυσικό εφεδρικό σύστημα, το οποίο μπορεί συνήθως να παράγει δικά του σήματα, αυτά είναι πολύ αργά. Σαν αποτέλεσμα καρδιακός αποκλεισμός συχνά σημαίνει την αργή κίνηση των κοιλιών, ακόμη και όταν ο φλεβόκομβος στέλνει πιο γρήγορα σήματα σε μία προσπάθεια να αυξήσει τον καρδιακό ρυθμό. Ο καρδιακός αποκλεισμός μπορεί να προκαλέσει το χάσιμο του κολποκοιλιακού συγχρονισμού με άλλα λόγια να προκληθεί κακός συντονισμός στις συσπάσεις μεταξύ κόλπων και κοιλιών. Σαν αποτέλεσμα οι κοιλίες δεν γεμίζουν αρκετά με αίμα πριν από την σύσπαση. Τέτοιες παθήσεις είναι:

Πλήρης κολποκοιλιακός αποκλεισμός, κολπική μαρμαρυγή με αργό κοιλιακό ρυθμό, σοβαρού βαθμού αποκλεισμοί σκελών.

¶λλα αίτια

Υπάρχουν βέβαια και άλλοι πιθανοί λόγοι για τον οποίο εμφυτεύεται ένας βηματοδότης όπως σε παθήσεις για λόγους άσχετους με τις βραδυκαρδίες. Τέτοιες παθήσεις είναι η διατατική και υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια χωρίς ακόμα ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Για να σιγουρευτείτε ρωτείστε τον γιατρό σας γιατί χρειάζεστε τον βηματοδότη.

Η λειτουργία του βηματοδότη

Ο βηματοδότης μεταβάλλει τον καρδιακό ρυθμό ώστε να ανταποκρίνεται η καρδιά στις ανάγκες τον σώματος σε αίμα. Ο βηματοδότης παρέχει βηματοδοτικά σήματα που μοιάζουν πολύ με τα φυσιολογικά σήματα της καρδιάς. Ανάλογα με την κατάσταση του ασθενή ο βηματοδότης μπορεί να αντικαταστήσει τα σήματα του φλεβόκομβου που καθυστερούν ή χάνονται κατά την πορεία του ηλεκτρικού δρόμου μεταξύ κόλπων- κοιλιών. Επίσης μπορεί να βοηθήσει στο χρονικό συντονισμό μεταξύ κόλπων-κοιλιών και να εξασφαλίσει τη σύσπαση των κοιλιών της καρδιάς σε επαρκή συχνότητα.

Το σύστημα του βηματοδότη

Το βηματοδοτικό σύστημα όπως και κάθε βηματοδοτικό σύστημα αποτελείται από δύο μέρη:

Πόσα είδη βηματοδοτών υπάρχουν;

Δύο

1) Μονοεστιακοί: Τοποθετείται μόνο ένα καλώδιο, το κοιλιακό

2) Διπλοεστιακοί: Τοποθετείται κολπικό και κοιλιακό καλώδιο

Τη γεννήτρια η οποία παράγει τα βηματοδοτικά ερεθίσματα και τα ηλεκτρόδια που αποδίδουν τα βηματοδοτικά ερεθίσματα στην καρδιά. Τα ίδια επίσης ηλεκτρόδια μπορούν να μεταφέρουν σήματα από την καρδιά στον βηματοδότη. Διαβάζοντας αυτά τα σήματα η γεννήτρια παλμών είναι ικανή να παρακολουθεί την καρδιακή δραστηριότητα και να ανταποκρίνεται ανάλογα.

Οι βηματοδότες λειτουργούν κατ' επίκληση. Αυτό σημαίνει ότι ο βηματοδότης αναμένει το φυσικό ρυθμό στις κοιλίες ή στους κόλπους και όταν πέσει κάτω από τα προκαθορισμένα όρια τότε στέλνει βηματοδοτικούς παλμούς (ερεθίσματα), αρκετά δυνατούς ώστε να εξαναγκάσει την καρδιά να συσπαστεί και να τροφοδοτήσει με αίμα το σώμα.

Οι σημερινοί λοιπόν βηματοδότες χαρακτηρίζονται από την λειτουργία της αίσθησης (αναγνώριση των φυσικών παλμών της καρδιάς), από την λειτουργία της βηματοδότησης (αποστολή ερεθίσματος ικανού να διεγείρει την καρδιά όταν χρειάζεται), και την βηματοδοτική συχνότητα (δηλαδή την συχνότητα των ερεθισμάτων που εκπέμπει ο βηματοδότης). Εάν η συχνότητα της καρδιάς είναι μικρότερη από την βηματοδοτική, ο βηματοδότης το αισθάνεται και δίνει ερεθίσματα σε συχνότητα όσο η βηματοδοτική. Εάν η συχνότητα της καρδιάς είναι μεγαλύτερη από την βηματοδοτική, ο βηματοδότης το αισθάνεται και αναστέλλει την παραγωγή ερεθισμάτων.

Μερικές λειτουργίες του βηματοδότη μπορούν να ρυθμιστούν από τον γιατρό εξωτερικά μέσω ειδικών συσκευών που ονομάζονται προγραμματιστές βηματοδοτών για να ανταποκρίνεται ο βηματοδότης πλήρως με τις ανάγκες του ασθενούς.

Ποια η τεχνική τοποθέτησης του βηματοδότη;

Η Χειρουργική Επέμβαση για το Βηματοδότη

Πώς είναι η χειρουργική επέμβαση;

Έχουν δοθεί βηματοδότες σε πάνω από δύο εκατομμύρια ανθρώπους. Σήμερα η χειρουργική επέμβαση για την εμφύτευση του βηματοδότη αποτελεί ρουτίνα. Σε πολλές περιπτώσεις, η χειρουργική επέμβαση χρειάζεται μία με δύο ώρες, και οι ασθενείς πάνε στα σπίτια τους την ίδια ημέρα.

Παρόλα αυτά, κάθε ασθενής είναι μοναδικός και η επέμβαση διαφέρει από άτομο σε άτομο.

Ο ιατρός σας θα σας δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για το τι θα συμβεί κατά την διάρκεια της δικής σας χειρουργικής επέμβασης.

Τι συμβαίνει πριν τη χειρουργική επέμβαση;

Πριν την επέμβαση, ο ιατρός σας θα σας πει πώς να προετοιμαστείτε για την επέμβαση. Μπορεί να χρειαστεί να σταματήσετε από πριν να παίρνετε ένα ή περισσότερα φάρμακα. Συνήθως, ζητείται από τους ασθενείς να μην καταναλώσουν ποτά ή να μην φάνε αρκετές ώρες πριν την επέμβαση.

Τι συμβαίνει την ημέρα της χειρουργικής επέμβασης;

Θα μεταφερθείτε στο χειρουργείο όπου μια νοσοκόμα ή ένας κλινικός ιατρός θα σας ξυρίσει και θα σας πλύνει το άνω μέρος του στήθους ή της κοιλίας. Μπορεί να σας τοποθετήσουν ένα ενδοφλέβιο καθετήρα στο χέρι σας. Τα ηλεκτρόδια του ηλεκτροκαρδιογραφήματος τοποθετούνται σε διάφορα μέρη του σώματος σας.

Οι περισσότεροι ασθενείς παραμένουν ξύπνιοι στη διάρκεια της διαδικασίας και τους γίνεται μια ένεση τοπικής αναισθησίας για να μη πονά η περιοχή όπου θα τοποθετηθεί ο βηματοδότης. Αν πρόκειται να σας κάνουν γενική αναισθησία, ένας αναισθησιολόγος θα σας δώσει τα φάρμακα που θα σας ναρκώσουν.

Τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης;

Μετά τον καθαρισμό του δέρματος του ώμου ή του στήθους και την αναισθησία με κάποιο αναισθητικό, ο ιατρός κάνει μια τομή στο δέρμα μήκους περίπου δύο με τέσσερα εκατοστά. Τότε ο ιατρός βρίσκει μια φλέβα και περνά το ηλεκτρόδιο απευθείας στην καρδιά, χρησιμοποιώντας ένα ακτινοσκόπιο για να δει προς τα πού θα πάει. Δεν πρέπει να αισθάνεστε τα ηλεκτρόδια στην καρδιά σας.

Εν συνεχεία ο ιατρός φτιάχνει ένα μικρό θύλακα ή τσέπη κάτω από το δέρμα. Ο ιατρός τοποθετεί το βηματοδότη μέσα στο θύλακα και τον συνδέει με τα ηλεκτρόδια. Τότε δοκιμάζεται ο βηματοδότης για να βεβαιωθεί ότι λειτουργεί σωστά.

Μπορεί να αισθανθείτε κάποια πίεση ενώ εισέρχονται ο βηματοδότης και τα ηλεκτρόδια. Αν αρχίσετε να αισθάνεστε αυξανόμενη δυσφορία, αμέσως ειδοποιήστε τον ιατρό.

Τι συμβαίνει μετά τη χειρουργική επέμβαση;

Θα μεταφερθείτε στο αναρρωτήριο όπου θα σας προσέχουν νοσοκόμες για να βεβαιωθούν ότι πάτε καλά. Μπορεί να αισθανθείτε κάποιους πόνους στο σημείο όπου εμφυτεύτηκε ο βηματοδότης. Αν χρειαστεί θα σας δώσουν παυσίπονα.

Αργότερα, ο ιατρός ή ο κλινικός ιατρός θα εξετάσει το βηματοδότη για να βεβαιωθεί ότι λειτουργεί σωστά.

Η εμφύτευση του καρδιακού βηματοδότη είναι μια απλή και μικρής διάρκειας επέμβαση η οποία εκτελείται με τοπική αναισθησία, σε μια αίθουσα με ακτινολογικά μηχανήματα και με κατάλληλα συστήματα επέμβασης και ελέγχου της καρδιάς.

Τα καλώδια εισάγονται σε μια φλέβα που βρίσκεται στην περιοχή κάτω από την κλείδα και προωθούνται μέχρι τη καρδιά (δεξιό κόλπο ή δεξιά κοιλία). Η ανατομική τους πορεία ελέγχεται από ένα σύστημα ακτινών Χ ενώ η λειτουργία του βηματοδότη από μια σειρά ηλεκτρικών μετρήσεων.

Ο βηματοδότης εισάγεται μετά σε μια θήκη (τσέπη) που δημιουργείται για αυτό το λόγο κάτω από το δέρμα, και συνδέεται με τα καλώδια.

Η επέμβαση μπορεί να διαρκέσει 30 με 90 λεπτά και επιφέρει την μερική ακινησία της ωμοπλάτης, από την πλευρά της τσέπης που περιέχει το βηματοδότη, για περίπου 24/48 ώρες. Ο γιατρός θα φροντίσει να καθορίσει την περιοδικότητα των επόμενων ελέγχων.

Μετά την εμφύτευση θα δοθεί στον ασθενή μια ταυτότητα (κάρτα) του βηματοδότη. Σε αυτές περιέχονται τα στοιχεία του ιατρού, το είδος του καρδιακού βηματοδότη που εμφυτεύτηκε και των καλωδίων που χρησιμοποιήθηκαν. Οι ταυτότητες πρέπει να δείχνονται σε όλες τις περιπτώσεις που θα ζητηθεί και ως εκ τούτου είναι απαραίτητο να τις έχεις πάντα μαζί σου. Την επόμενη της εμφύτευσης αφού γίνει έλεγχος της σωστής τοποθέτησης ο άρρωστος εξέρχεται του νοσοκομείου, και επιστρέφει την 7η μέρα για αποκοπή των ραμμάτων.

Η κατασκευή του συστήματος

Ο βηματοδότης τροφοδοτείται από μια μικρή μπαταρία, ασφαλώς στεγανοποιημένη μέσα στην γεννήτρια.

Η μπαταρία αυτή δεν μπορεί να ξαναφορτιστεί. Για αυτό τον λόγο ο βηματοδότης πρέπει να αντικατασταθεί όταν η ενέργεια της μπαταρίας εξαντληθεί. Ο βηματοδότης περιλαμβάνει επίσης αρκετά ηλεκτρονικά κυκλώματα τα οποία ελέγχουν τις λειτουργίες του, καθώς και την παρακολούθηση της καρδιακής δραστηριότητας.


Η φωτογραφία δείχνει το μέγεθος του βηματοδότη σε σχέση με ένα ρολόι χεριού


Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, ο βηματοδότης παρακολουθεί τη δραστηριότητα της καρδιάς, διαβάζοντας τα σήματα που μεταφέρονται από τους θαλάμους της καρδιάς μέσω των ηλεκτροδίων. Έτσι γνωρίζει πότε οι καρδιακοί θάλαμοι συσπώνται. Για τους περισσότερους ασθενείς οι πληροφορίες αυτές είναι αρκετές για να αποφασίσει ο βηματοδότης πότε θα δώσει παλμούς.

Μερικοί ασθενείς μπορούν να επωφεληθούν από βηματοδότη που ρυθμίζει αυτόματα τον ρυθμό, ανάλογα με την αύξηση της φυσικής δραστηριότητας (π.χ. όταν ανεβαίνουν σκάλες). Τα βηματοδοτικά συστήματα για αυτούς τους ασθενείς χρησιμοποιούν αισθητές για να παρακολουθούν την σωματική ανάγκη σε αίμα. Οι πληροφορίες που παρέχουν αυτοί οι αισθητές αναλύονται από το βηματοδότη, δίνοντάς του τη δυνατότητα να αυξήσει από μόνος τον το ρυθμό όταν αδυνατεί να το κάνει ο φλεβόκομβος.

Παρακολούθηση του βηματοδότη

Κάτω από τις οδηγίες του γιατρού θα πρέπει να παίρνετε το σφυγμό σας για 1 λεπτό κάθε ημέρα. Επίσης θα σας δείξει τον σωστό τρόπο για να παρακολουθείται τον καρδιακό σας ρυθμό.

  • Ο καρδιακός ρυθμός μπορεί να μεταβάλλεται, αλλά δεν πρέπει να πέσει κάτω από το μικρότερο όριο που έχει προγραμματισθεί ο βηματοδότης. Ο βηματοδότης έχει κάποιες παραμέτρους αντικατάστασης, που βοηθά τον γιατρό να καθορίσει τον χρόνο αντικατάστασης του.
  • Θα πρέπει να αποφεύγετε δραστηριότητες που μπορεί να οδηγήσουν σε επαφή με την περιοχή που είναι τοποθετημένος ο βηματοδότης. Γενικά μπορείτε να επιστρέψετε στις καθημερινές δραστηριότητες και ασχολίες που είχατε πριν σας τοποθετήσουν τον βηματοδότη.
  • Μπορείτε να γυρίσετε στο φυσικό ρυθμό ασχολιών που έχετε σε ότι αφορά την δραστηριότητα σας στο σπίτι.
  • Μπορείτε να επιστρέψετε στη φυσική σας σεξουαλική δραστηριότητα.
  • Μπορείτε να ταξιδεύετε με αυτοκίνητα, πλοία, τραίνα, αεροπλάνα.
  • Μετά την τοποθέτηση τον βηματοδότη Θα λάβετε μία ταυτότητα ασθενούς με βηματοδότη, την οποία θα επιδεικνύετε στους φρουρούς των αεροδρομίων για να αποφεύγετε το πέρασμα από τα μηχανήματα ανίχνευσης αντικειμένων.

Παρακάτω σας παραθέτουμε μία μικρή λίστα με μερικούς απλούς κανόνες τους οποίους Θα πρέπει να ακολουθείτε πιστά για προσθετή ασφάλεια και σιγουριά στη ζωή σας με τον βηματοδότη.

  • Να προγραμματίσετε να παίρνετε το σφυγμό σας κάθε μέρα για ένα ολόκληρο λεπτό.
  • Να λέτε σε όλους τους γιατρούς τους οποίους συμβουλεύεστε ότι έχετε βηματοδότη. Επίσης ενημερώνεται και τον οδοντογιατρό σας.
  • Να έχετε πάντοτε πάνω σας την ταυτότητα ασθενούς με βηματοδότη και σε περίπτωση που χρειαστεί επαναπρογραμματισμό από τον γιατρό πείτε του να σημειώσει την αλλαγή και την ημερομηνία στην πίσω πλευρά της ταυτότητος ασθενούς.
  • Να ακολουθείστε πιστά τις συμβουλές τον γιατρού σας όσον αφορά τη σωματική άσκηση.
  • Να επισκέπτεστε σε τακτά χρονικά διαστήματα το γιατρό ή το νοσοκομείο για έλεγχο του βηματοδότη. Στην αρχή ο έλεγχος γίνεται πριν την έξοδο από το νοσοκομείο και μετά τον 1ο, 3ο, και 6ο μήνα από την τοποθέτηση του και μετά ανά 6μηνο
  • Να ακολουθείτε πιστά τον προγραμματισμό που σας δίνει το νοσοκομείο ή ο γιατρός σας για έλεγχο των παραμέτρων αντικατάστασης του βηματοδότη.

Ποιες οι επιπλοκές της βηματοδότησης;

  • Διαταραχή της αίσθησης και βηματοδότησης.
  • Θραύση του καλωδίου.
  • Διάβρωση ή μόλυνση της θήκης του βηματοδότη.

Οι επιπλοκές της βηματοδότησης αντιμετωπίζονται αναίμακτα με επαναπρογραματισμό των παραμέτρων του βηματοδότη, με ειδικές συσκευές που αποκαλούνται προγραμματιστές.

Πότε να ειδοποιήσεις το γιατρό

Εάν αισθανθείς:

  • ιδιαίτερες ενοχλήσεις

  • τις ενοχλήσεις που σε οδήγησαν στην εμφύτευση του βηματοδότη

  • ενοχλητικές μυϊκές συσπάσεις

  • κοκκίνισμα και οίδημα στην περιοχή του βηματοδότη

Σε αυτές τις καταστάσεις να απευθυνθείς στο γιατρό σου, ο οποίος θα ελέγξει την κατάσταση λειτουργίας του βηματοδότη και της περιοχής εμφύτευσης και θα σου απαντήσει σε ενδεχόμενες απορίες ή ερωτήματα.

Τι πρέπει να προσέχει αυτός που έχει βάλει βηματοδότη-Εξωτερικές πήγες παρεμβολής

Ο βηματοδότης είναι μία ηλεκτρονική συσκευή. Αν και είναι καλά προστατευμένη από είδη παρεμβολών που μπορούν να τον επηρεάσουν και προέρχονται από συσκευές καθημερινής χρήσης, υπάρχουν κάποιες πηγές ηλεκτρομαγνητικής παρεμβολής, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν μία προσωρινή αλλαγή στις παραμέτρους του βηματοδότη σας. Σε περίπτωση ηλεκτρομαγνητικής παρεμβολής ο βηματοδότης θα αλλάξει τιμές στις παραμέτρους του, αλλά αυτό θα είναι προσωρινό.

Οι περισσότερες οικιακές συσκευές είναι ασφαλείς και δεν επηρεάζουν τον βηματοδότη. Αλλά για κάθε ερώτηση σας όσον αφορά κάποια συσκευή ή αν παρουσιάσετε συμπτώματα σαν αυτά που είχατε πριν την τοποθέτηση ενημερώστε αμέσως τον γιατρό σας.

Παρακάτω περιγράφονται μερικές συσκευές τις οποίες πρέπει να αποφεύγετε και να λαμβάνετε τις ανάλογες προφυλάξεις. Γενικά αυτές οι συσκευές επιδρούν μόνο προσωρινά στο βηματοδότη, και όσο πιο γρήγορα απομακρυνθείτε από αυτές τόσο πιο γρήγορα ο βηματοδότης θα επιστρέψει στις κανονικές του λειτουργίες.

Κινητά τηλέφωνα (δεν συμπεριλαμβάνεται τα ασύρματα τηλέφωνα του σπιτιού)

Τα κινητά τηλέφωνα να βρίσκονται σε απόσταση τουλάχιστον 20 εκατοστών από τον βηματοδότη, εάν δε παραστεί ανάγκη, να μιλήσετε από το αντίθετο αυτί της θέσης τοποθέτησης ή να χρησιμοποιήσετε hand free.

Οι κεραίες εκπομπής και τροφοδοτικά

Να αποφεύγετε γραμμικούς ενισχυτές ισχύος και κεραίες εκπομπής. Τα συστήματα αυτά όταν είναι καλά γειωμένα δεν δημιουργούν προβλήματα. Επίσης δεν υπάρχει πρόβλημα από λειτουργία ραδιοπομπών CB (έως 5 Watts)

Φούρνοι μικροκυμάτων (δεν συμπεριλαμβάνεται ο κιονός ηλεκτρικός φούρνος)

Παραμείνετε τουλάχιστον 2 - 3 μέτρα μακριά από τον φούρνο μικροκυμάτωνόταν αυτός λειτουργεί

Ηλεκτρικές συσκευές

Αποφεύγετε τις συσκευές ηλεκτροσυγκολλήσεως (ο ασθενής θα πρέπει να είναι μακριά τουλάχιστον 20-30 μέτρα) ή παρόμοιες συσκευές.

Γραμμές μεταφοράς ενέργειας

Αποφεύγετε υψηλής τάσεως ηλεκτρομαγνητικά πεδία που παράγονται από γραμμές μεταφοράς υψηλής τάσεως.

Συσκευές διαθερμίας

Οι συσκευές είναι τοποθετημένες σε νοσοκομεία ή κλινικές. Να ενημερώνετε κάθε γιατρό, ακόμη και τον οδοντίατρο, ότι έχετε βηματοδότη. Συσκευή διαθερμίας δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ποτέ σε ασθενή με βηματοδότη.

Υψηλής ενέργειας ακτινοβολία

Τέτοιου είδους ακτινοβολία μπορεί να καταστρέψει τον βηματοδότη. Αν χρειασθείτε Θεραπεία με ακτινοβολία κοντά στην περιοχή του βηματοδότη ζητείστε να σας τοποθετήσουν πλέγμα προστασίας πάνω από τον βηματοδότη.

Στα αεροδρόμια

Στα αεροδρόμια θα πρέπει να έχετε τη κάρτα του βηματοδότη μαζί σας και να την επιδεικνύεται όταν χρειασθεί στο προσωπικό ασφαλείας. Να ζητάτε να μη περάσετε από τη μαγνητική πύλη που κάνει ανίχνευση μετάλλων.


1. Γεννήτρια, 2. Κοιλιακό ηλεκτρόδιο, 3. Κολπικό ηλεκτρόδιο

Η ζωή συνεχίζεται...

Ο βηματοδότης δεν επιφέρει ουσιώδεις περιορισμούς στον τρόπο ζωής σου.

Δεν πρέπει να ανησυχείς για τη χρήση των περισσοτέρων οικιακών συσκευών, για τον ελεύθερο χρόνο σου και τη δουλειά σου, αρκεί οι συσκευές να λειτουργούν καλά.

Πρέπει ωστόσο να πάρεις κάποιες προφυλάξεις για ηλεκτρομαγνητικά πεδία που ορισμένες φορές υπάρχουν στο περιβάλλον και μπορεί να αλλοιώσουν τη λειτουργία του καρδιακού βηματοδότη.

Ο αθλητισμός, τα ταξίδια, η δίαιτα και η επαγγελματική δραστηριότητα δεν αντενδείκνυνται, αλλά μπορεί να υποστούν περιορισμούς ανάλογα με το είδος του βηματοδότη που σου εμφυτεύτηκε, με την παθολογία σου και γενικά με τη φυσική σου κατάσταση. Δεν υπάρχουν αντενδείξεις για μια φυσιολογική σεξουαλική δραστηριότητα.

Αρχείο Αναρτήσεων