Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Τσαι και τα οφελη της καρδιας

Το τσάι είναι το ρόφημα με την υψηλότερη κατανάλωση στον κόσμο, αμέσως μετά το νερό, αποτελώντας το πιο διαδεδομένο αφέψημα για χιλιάδες χρόνια και ένα σημαντικό στοιχείο της κουλτούρας πολλών λαών.
Οι ευεργετικές ιδιότητες του τσαγιού είναι γνωστές από την παραδοσιακή κινέζικη ιατρική, και οι επιστημονικές έρευνες των τελευταίων δεκαετιών συνηγορούν πως τα συστατικά του τσαγιού μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη μείωση του κινδύνου πολλών χρόνιων ασθενειών.
Υπεύθυνα για τις ευεργετικές επιδράσεις του τσαγιού είναι κυρίως...
συστατικά που ανήκουν στην οικογένεια των φλαβονοειδών ουσιών, τα οποία παρουσιάζουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και περιλαμβάνουν τις κατεχίνες, τις θειοφλαβίνες, τη θειορουβικίνη και τις φλαβονόλες.
Καρδιαγγειακή υγεία
Η κατανάλωση πράσινου και μαύρου τσαγιού έχει συνδεθεί με μειωμένο κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων. Ερευνητικά αποτελέσματα δείχνουν πως τα άτομα που καταναλώνουν 3 κούπες τσαγιού καθημερινά, διατρέχουν έως και 71% χαμηλότερο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου και 21% χαμηλότερο κίνδυνο ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου.
Ο μηχανισμός μέσω του οποίου το τσάι ευνοεί την καρδιαγγειακή λειτουργία, φαίνεται να σχετίζεται με τα φλαβονοειδή συστατικά του, τα οποία έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ικανές να καταστέλλουν τη φλεγμονώδη διαδικασία που σχετίζεται με την εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου.
Οι κατεχίνες του τσαγιού εμποδίζουν την οξείδωση της LDL χοληστερόλης, η οποία σχετίζεται με την εμφάνιση αθηροσκλήρωσης και καρδιαγγειακής νόσου, ενώ παράλληλα έχουν την ικανότητα να μειώνουν την χοληστερόλη του αίματος αλλά και την απορρόφησή της από τις τροφές.
Πρόληψη καρκίνου
Οι αντιοξειδωτικές ικανότητες των φυτοχημικών συστατικών του τσαγιού παρουσιάζουν αντικαρκινικές ιδιότητες. Κάποιες μελέτες έχουν δείξει πως η αυξημένη κατανάλωση πράσινου και μαύρου τσαγιού βοηθάει στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης συγκεκριμένων τύπων καρκίνου.
Για παράδειγμα, έρευνες σε κινέζικους και ινδικούς πληθυσμούς έχουν δείξει πως ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του στομάχου μειώνεται σημαντικά με την κατανάλωση πράσινου ή μαύρου τσαγιού. Ωστόσο, οι αντικαρκινικές ιδιότητες της κατανάλωσης τσαγιού δεν έχουν επιβεβαιωθεί από όλες τις έρευνες.
Σωματικό βάρος και παχυσαρκία
Οι επιστημονικές έρευνες δείχνουν πως η υψηλή κατανάλωση πράσινου τσαγιού μπορεί να βοηθήσει υπέρβαρα άτομα στην απώλεια βάρους και στην βελτίωση σωματομετρικών μετρήσεων. Σε συστηματική ανασκόπηση επιστημονικών μελετών, φάνηκε πως οι κατεχίνες του πράσινου τσαγιού σε συνδυασμό με την καφεΐνη (η οποία ανευρίσκεται με φυσικό τρόπο στο τσάι), οδηγούν σε μείωση του σωματικού βάρους, του δείκτη μάζας σώματος και της περιμέτρου μέσης, ενώ άλλη έρευνα έδειξε πως η κατανάλωση πράσινου τσαγιού οδηγεί σε μικρή μείωση του σωματικού λίπους.
Οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα, πως η συστηματική υψηλή κατανάλωση τσαγιού, οδηγεί σε μέτρια αύξηση της ενεργειακής δαπάνης, μέσω αύξησης του μεταβολικού ρυθμού, και σε βελτίωση της οξείδωσης του λίπους. Ωστόσο, δεν έχει επιβεβαιωθεί αν οι επιδράσεις αυτές εξακολουθούν να υφίστανται με την πάροδο του χρόνου.
Άλλες οργανικές επιδράσεις
Οστική υγεία: Τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν πως η συστηματική κατανάλωση τσαγιού έχει ευεργετικές επιδράσεις στην υγεία του σκελετού, προστατεύοντας από την απώλεια οστικής μάζας και μειώνοντας τον κίνδυνο καταγμάτων σε ηλικιωμένα άτομα.
Πεπτικό σύστημα: Το τσάι χρησιμοποιείται παραδοσιακά στην Κίνα για χιλιάδες χρόνια ως χωνευτικό αφέψημα. Πιστεύεται πως οι τανίνες που περιέχει βοηθούν στην πέψη, ενώ οι πολυφαινόλες φαίνεται να μειώνουν την εντερική φλεγμονή που προκαλείται από καταστάσεις, όπως το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Επίσης, τα συστατικά του κόκκινου τσαγιού δρουν σαν αντισπασμωδικοί παράγοντες, βοηθώντας στην ανακούφιση από τις στομαχικές κράμπες.
Ενυδάτωση: Παλαιότερα επικρατούσε η άποψη ότι το τσάι, όπως και όλα τα ροφήματα που περιέχουν καφεΐνη, μπορούν να δράσουν ως διουρητικά, προκαλώντας αφυδάτωση. Παρ’ όλα αυτά, έχει βρεθεί πως η κατανάλωση τσαγιού δεν επιφέρει διουρητικές επιδράσεις, αρκεί να μην προσληφθούν παραπάνω από 6-7 φλιτζάνια τσαγιού εντός πολύ μικρού χρονικού διαστήματος.
Σακχαρώδης διαβήτης: Στοιχεία που προέρχονται από εργαστηριακές έρευνες, υποστηρίζουν πως το τσάι (πράσινο και μαύρο) μπορεί να αυξήσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και την ανοχή στη γλυκόζη σε νεαρούς ενήλικες. Παράλληλα, επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει πως η συστηματική κατανάλωση τσαγιού συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.
Ψυχική υγεία
Η κατανάλωση τσαγιού έχει συνδεθεί άμεσα με την ψυχική υγεία. Oι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι σε καταστάσεις άγχους και ψυχολογικής πίεσης, η κατανάλωση τσαγιού διευκολύνει τη μετάβαση σε ηρεμία και βελτιώνει τη διάθεση. Πιστεύεται πως το συστατικό που ευθύνεται είναι η θειαμίνη.
Πιο συγκεκριμένα, έχει βρεθεί πως η θειαμίνη έχει ηρεμιστική επίδραση στον εγκέφαλο, μειώνει τους καρδιακούς παλμούς και άλλες χαρακτηριστικές επιδράσεις του άγχους, και πως η συστηματική πρόσληψη τσαγιού διευκολύνει την αντιμετώπιση του άγχους και οδηγεί σε ταχύτερη ανάρρωση από τις επιδράσεις του στρες. Επιπλέον, τα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν, πως τα άτομα που καταναλώνουν συστηματικά τσάι, είναι σπανιότερα καταθλιπτικά και αναφέρουν λιγότερο συχνά συμπτώματα κατάθλιψης.
Νοητική λειτουργία
Η κατανάλωση τσαγιού έχει συσχετιστεί με τη γνωστική λειτουργία, με βελτίωση της επίδοσης σε τεστ προσοχής, βελτίωση της εγρήγορσης, σε υψηλότερο μάλιστα βαθμό συγκριτικά με την κατανάλωση καφέ και με καλύτερη ικανότητα εστίασης της προσοχής σε καταστάσεις πολλαπλών ερεθισμάτων.
Τα συστατικά του τσαγιού που έχουν θεωρηθεί υπεύθυνα για τις θετικές επιδράσεις στην νοητική λειτουργία, είναι η θειαμίνη και οι κατεχίνες. Η θειαμίνη έχει φανεί πως προάγει μια πιο ήρεμη κατάσταση χωρίς υπνηλία, ενώ οι κατεχίνες επηρεάζουν τα συστήματα των νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου και η χρόνια πρόσληψή τους βελτιώνει τη μνήμη.
Παράλληλα, υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι η συστηματική κατανάλωση τσαγιού επιφέρει μακροχρόνιες ευεργετικές επιδράσεις στην εγκεφαλική λειτουργία. Τα φλαβονοειδή του τσαγιού βοηθούν στην ανάπτυξη και λειτουργία των νευρώνων και δρουν ως νευροπροστατευτικός παράγοντας, ο οποίος αντισταθμίζει τις εκφυλιστικές διαδικασίες που οδηγούν σε μείωση της εγκεφαλικής λειτουργίας.


Το σακχαρο βελτιωνεται με τους ξηρους καρπους

Πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι η αντικατάσταση των συνηθισμένων τροφών με υδατάνθρακες από ξηρούς καρπούς βοηθά στον καλύτερο έλεγχο του επιπέδου σακχάρου στους ασθενείς με διαβήτη.


Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι αντικαθιστώντας το καθημερινό τσουρεκάκι ή φέτα ψωμί με μία ή δύο χούφτες ξηρούς καρπούς μπορεί να βοηθήσει τους διαβητικούς να ελέγχουν καλύτερα τα επίπεδα του σακχάρου και της χοληστερόλης τους.

Η σχετική μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Diabetes Care, έγινε σε δείγμα ασθενών που έπασχαν από διαβήτη τύπου 2, στους οποίους αντικατέστησαν κάποιες από τις καθημερινές τροφές τους που περιείχαν υδατάνθρακες, με μισό φλιτζάνι ανάμεικτους ξηρούς καρπούς. Μέσα σε μόλις ένα τρίμηνο διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα του σακχάρου τους και της "κακής" χοληστερόλης άρχισαν σταδιακά να μειώνονται.

Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε ανάλογη βελτίωση μεταξύ των διαβητικών που αντικατέστησαν τις συνηθισμένες στην δίαιτά τους τροφές που περιείχαν υδατάνθρακες με ένα ψωμάκι ολικής αλέσεως σε καθημερινή βάση.

Όπως εξηγεί ο ερευνητής Σίριλ Κένταλ του πανεπιστημίου του Τορόντο, η διαπίστωση αυτή δεν σημαίνει ότι οι ξηροί καρποί αποτελούν το "κλειδί" για τον έλεγχο του διαβήτη, μπορεί όμως να συμβάλουν σε μία υγιεινή διατροφή, καθώς είναι υψηλής περιεκτικότητας σε λίπη, τα οποία τώρα συνειδητοποιούμε ότι είναι υγιεινά, μιας και όπως είπε τα ακόρεστα λίπη συνδέονται με τον μειωμένο κίνδυνο καρδιακού νοσήματος και με άλλα οφέλη για την υγεία.

Παρ’ όλ’ αυτά οι ξηροί καρποί έχουν μεγάλη θερμιδική αξία και οι διαβητικοί δεν θα πρέπει απλώς να προσθέτουν μία χούφτα από αυτούς στο καθημερινό τους διαιτολόγιο, αλλά να τους καταναλώνουν αντί άλλων λιγότερο υγιεινών σνακ.



Οι διαβητικοί κινδυνεύουν περισσότερο από έμφραγμα

Οι διαβητικοί ήταν γνωστό ότι εμφανίζουν υψηλότερο του μέσου όρου κίνδυνο να πεθάνουν από έμφραγμα ή εγκεφαλικό, αλλά μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι επίσης έχουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου από διάφορες μορφές καρκίνου και άλλες ασθένειες.

Οι ερευνητές, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό “New England Journal of Medicine”, ανέλυσαν στοιχεία από 97 προηγούμενες μελέτες, οι οποίες αφορούσαν πάνω από 820.000 ανθρώπους διεθνώς.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι διαβητικοί έχουν 25% κατά μέσο όρο μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν από καρκίνο, ενώ αναλογικά αυξημένος είναι ο αντίστοιχος κίνδυνος και για θάνατο από μολύνσεις, νεφρά, πνευμονία ή πάθηση του ήπατος. Ο αυξημένος κίνδυνος αφορά μόνο τα άτομα που δεν μπορούν να ελέγξουν τον διαβήτη τους σωστά

Ο διαβήτης έχει προσλάβει διαστάσεις παγκόσμιας επιδημίας, καθώς εκτιμάται ότι πλήττει πλέον περίπου 280 εκατομμύρια ή το 6,4% του πληθυσμού της Γης, ποσοστό που αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω στο μέλλον, καθώς αυξάνεται η παχυσαρκία.

«Τα νέα ευρήματα αναδεικνύουν ακόμη περισσότερο την ανάγκη καταπολέμησης του διαβήτη και καλύτερης κατανόησής του, καθώς ο διαβήτης δεν αποτελεί μόνο παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου, αλλά συνδέεται και με άλλες παθήσεις», δήλωσε ο ερευνητής του πανεπιστημίου Κέμπριτζ Εμανουέλε Ντι Αντζελαντόνιο.

Μια άλλη μελέτη, με επικεφαλής επιστήμονες του πανεπιστημίου Κέμπριτζ της Βρετανίας, κατέληξε στο ανησυχητικό συμπέρασμα, ότι ο διαβήτης δεν διαγιγνώσκεται ούτε θεραπεύεται σωστά σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο αυτών των ανθρώπων να πεθάνουν πρόωρα ή να πάθουν διάφορες άλλες σοβαρές επιπλοκές, όπως τύφλωση ή νεφροπάθεια.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ένας 50χρονος με διαβήτη πεθαίνει, κατά μέσο όρο, έξι χρόνια νωρίτερα σε σχέση με ένα συνομήλικό του χωρίς διαβήτη.

Οι επιδράσεις του καφέ

Πριν από λίγες εβδομάδες δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Personality and Individual Differences» μελέτη που έδειξε πως πέντε φλιτζάνια καφέ την ημέρα αρκούν για να αρχίσουν τα αυτιά μας να μας... παίζουν παιχνίδια.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο La Trobe στη Μελβούρνη διαπίστωσαν πως εθελοντές που ένιωθαν έντονο στρες, έκαναν υπερκατανάλωση καφέ και στη συνέχεια άκουγαν έναν «μουντό» ήχο και διέκριναν μέσα του ένα τραγούδι που δεν υπήρχε, μόνο και μόνο επειδή οι ερευνητές τους είχαν πει πως μπορεί και να το άκουγαν!

Το εύρημα αυτό αποδεικνύει ότι «η καφεΐνη ασκεί ψυχοτρόπο δράση» κατά τον δρα Σάιμον Κράου, καθηγητή στο Τμήμα Ψυχολογικής Επιστήμης του πανεπιστημίου, και υποδηλώνει πως «ο συνδυασμός της με το στρες αυξάνει τις πιθανότητες να εκδηλώσει κάποιος ψυχωσικό σύμπτωμα».

Πρόσφατα, η καφεΐνη βρέθηκε πάλι στο προσκήνιο ως το νέο «υπερόπλο» της ομορφιάς, με τους θιασώτες των προϊόντων που την περιέχουν να υποστηρίζουν ότι μπορεί να διώξει χρόνια και κούραση από το πρόσωπο, αμβλύνοντας τις ρυτίδες και τις σακούλες κάτω από τα μάτια.

Η επινόηση αυτών των προϊόντων βασίστηκε κυρίως σε μελέτες που έγιναν σε πειραματόζωα, όπως εκείνη που δημοσιεύθηκε το 2007 στη «Βρετανική Επιθεώρηση Δερματολογίας» και έδειξε πως η τοπική εφαρμογή καφεΐνης ενδέχεται να μειώνει τη φωτογήρανση (είναι οι ρυτίδες εξαιτίας της υπερβολικής έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου).

Οι Έλληνες

Ο καφές είναι το ρόφημα που καταναλώνεται ευρύτερα παγκοσμίως (μετά το νερό, βεβαίως) και η ετήσια παραγωγή του φτάνει πλέον τα 7 εκατ. μετρικούς τόνους.

Η χώρα μας βρίσκεται στη 13η θέση στον κόσμο σε κατανάλωση καφέ. Κατά μέσο όρο κάθε ένας από εμάς πίνει 1,6 φλιτζάνια καφέ την ημέρα και η συνολική ποσότητα φτάνει το 0,64% της παγκόσμιας παραγωγής - ή 23.000 τόνους τον χρόνο.

Με τέτοια κατανάλωση σε όλο τον κόσμο, μοιραία ο καφές έχει αποτελέσει και εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο επισταμένων μελετών, που προσπαθούν να ξεκαθαρίσουν με ποιους τρόπους επηρεάζει την υγεία.

Οπως αναφέρουν επιστήμονες από το Εργαστήριο Εικονικής Φασματογραφίας Μάζας (VMSL) του Πανεπιστημίου Carnegie Mellon στο Πίτσμπουργκ, η καφεΐνη - που αποτελεί το κύριο συστατικό του καφέ - είναι διεγερτική ουσία και επηρεάζει απευθείας το κεντρικό νευρικό σύστημα, δηλαδή τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό.

Διεγερτική δράση

«Οταν πίνουμε καφέ, ο εγκέφαλος απελευθερώνει ντοπαμίνη, που είναι ουσία (νευροδιαβιβαστής) της ευτυχίας και ευημερίας», εξηγεί ο κλινικός διαιτολόγος - βιολόγος Χάρης Δημοσθενόπουλος, προϊστάμενος του Διαιτολογικού Τμήματος στο Λαϊκό Νοσοκομείο της Αθήνας.

«Επιπλέον, βελτιώνει το επίπεδο της προσοχής διότι ενεργοποιεί έναν πολύπλοκο βιοχημικό μηχανισμό, ο οποίος επηρεάζει κυρίως τη λειτουργία των νευρικών κυττάρων. Αποτέλεσμα αυτού του μηχανισμού είναι η ενεργοποίηση των νευρικών κυττάρων, η έκκριση αδρεναλίνης και τελικά η ενίσχυση της μνήμης και της δυνατότητας συγκέντρωσης».

Η καφεΐνη απορροφάται γρήγορα από το τοίχωμα του στομάχου και φτάνει στο αίμα μέσα σε 30-45 λεπτά. Από εκεί διανέμεται σε όλο τον οργανισμό μέσω του νερού του σώματος και αργότερα μεταβολίζεται από το ήπαρ, για να αποβληθεί τελικά από τους νεφρούς.

Η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται μέσα σε λίγες ώρες - ο χρόνος ημίσειας ζωής της είναι τρεισήμισι έως τέσσερις ώρες, ανάλογα με τον οργανισμό κάθε ανθρώπου. Στις εγκύους, πάντως, μπορεί να παραμείνει στον οργανισμό έως και δέκα ώρες, σύμφωνα με τους επιστήμονες του VMSL.

Οφέλη και κίνδυνοι

Με τόσο γρήγορη απορρόφηση και επίδραση, θα περίμενε κανείς ότι η καφεΐνη μπορεί εύκολα να γίνει απειλητική. Ωστόσο, οι υπάρχουσες μελέτες συγκλίνουν πως για να γίνει τοξική, πρέπει να καταναλώσει κάποιος τεράστια δόση: σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα θα πρέπει να τροφοδοτήσει τον οργανισμό του με 170 mg καφεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους (ή 12,5-14,6 γραμμάρια καφεΐνης για τον μέσο άνδρα, που αντιστοιχούν σε 80-100 φλιτζάνια καφέ).

Όσον αφορά στις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, επιστήμονες της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ που διενεργούν μια συνεχιζόμενη μελέτη εδώ και 22 χρόνια, εκτιμούν πλέον ότι «συνολικά, η πλάστιγγα των δυνητικών κινδύνων προς τα πιθανά οφέλη (της κατανάλωσης καφέ) γέρνει προς την πλευρά των ωφελημάτων» - τα οφέλη αφορούν από τη μείωση του κινδύνου να εκδηλωθούν διάφορες μορφές καρκίνου έως την προστασία από την άνοια και τον διαβήτη τύπου 2.

Τα οφέλη αυτά δεν αποδίδονται μόνο στην καφεΐνη. «Ο καφές αποτελεί πηγή για στοιχεία όπως το κάλιο και το μαγνήσιο αλλά και για πολλές βιοενεργές ουσίες, συμπεριλαμβανομένων πολλών αντιοξειδωτικών», λέει ο κ. Δημοσθενόπουλος. «Στην πραγματικότητα, ένα φλιτζάνι μπορεί να περιέχει περισσότερα αντιοξειδωτικά από ένα ποτήρι χυμό cranberry ή ένα φλιτζάνι τσάι, τα οποία φαίνεται πως κάνουν καλό στην καρδιά».

Πόσο καφέ, όμως, πρέπει να πίνει κάποιος για να αποκομίσει αυτά τα οφέλη, αποφεύγοντας ταυτοχρόνως τους δυνητικούς κινδύνους όπως διάφορα πεπτικά προβλήματα, πονοκέφαλο, σιδηροπενική αναιμία;

«Ενα υγιές άτομο δεν πρέπει να καταναλώνει ποσότητα καφεΐνης (από καφέδες, αναψυκτικά τύπου κόλα, τσάι, σοκολάτα και άλλες πηγές) που θα υπερβαίνει τα 300 mg την ημέρα», απαντά ο κ. Δημοσθενόπουλος. «Αν η ποσότητα αυτή προέρχεται μόνο από καφέ, αντιστοιχεί σε περίπου τέσσερις καφέδες την ημέρα, διότι ένας μονός εσπρέσο ή καπουτσίνο περιέχει 40-80 mg καφεΐνης, ο στιγμιαίος καφές 70-100 mg και ο καφές φίλτρου 100-150 mg».

Οι επιδράσεις της καφεϊνης

Εγκέφαλος. Διεγείρει την παραγωγή ντοπαμίνης (η ορμόνη της ευεξίας), βελτιώνει την προσοχή, ενισχύει τη μνήμη και την ικανότητα συγκέντρωσης

Καρδιά. Αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό και τον όγκο του αίματος

Αγγεία. Προκαλεί διαστολή των αιμοφόρων αγγείων. Αυξάνει τον αρτηριακό τόνο, βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, αυξάνει την αρτηριακή πίεση

Μυς. Αυξάνει την συσταλτικότητα των σκελετικών μυών, καθώς και την κινητοποίηση και χρήση των ελεύθερων λιπαρών οξέων από αυτούς. Αυξάνει επίσης τον μεταβολικό ρυθμό και την πρόσληψη οξυγόνου. Γι’ αυτούς τους λόγους, θεωρείται ως ουσία ντόπινγκ για τους αθλητές.

Στομάχι. Ενισχύει την πέψη (γι’ αυτό αποτελεί ιδανικό «τελείωμα» ενός γεύματος)

Έντερα. Εμποδίζει την απορρόφηση της γλυκόζης και έτσι περιορίζει τη μεταγευματική γλυκαιμία (αύξηση του σακχάρου μετά το φαγητό). Βελτιώνει την κινητικότητα των εντέρων

Ήπαρ. Διεγείρει την παραγωγή χολής και συμβάλει στη συστολή της χοληδόχου κύστης.

Πνεύμονες. Αυξάνει τη διαστολή των βρόγχων και τον πνευμονικό αερισμό, βελτιώνοντας την αναπνευστική λειτουργία

Νεφροί. Διαστέλλει τις νεφρικές αρτηρίες και αυξάνει την παραγωγή ούρων, διεγείροντας την ούρηση



Διατροφικοί μύθοι

Ο δείκτης μάζας σώματος (BMI) είναι η καλύτερη ένδειξη της φυσικής σας κατάστασης.
Ο δείκτης μάζας σώματος BMI είναι απλά ένας δείκτης (BMI=(Bάρος σε kg)/(Υψος σε m)2 και αντιπροσωπεύει ένα πλήθος βαρών. όχι μόνο ένα βάρος. Μια γυναίκα ύψους 1,65 μπορεί να ζυγίζει από 50,4 έως 67,8 κιλά και να βρίσκεται στο φυσιολογικό εύρος τιμών του BMI (18.5-24.9). O ΔΜΣ δεν λαμβάνει υπόψη το ποσοστό ή τον τύπο του λίπους ή την άλλιπη σωματική μάζα. Τα προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία είναι γνωστά, αλλά το να ζυγίζεις κάτω από το φυσιολογικό μπορεί να είναι εξίσου επικίνδυνο. Προβλήματα που σχετίζονται με την ελλιποβαρή κατηγορία συμπεριλαμβάνουν...
οστεοπόρωση, έλλειψη ενέργειας και χαμηλό ανοσοποιητικό σύστημα. Ο στόχος πρέπει να είναι η επίτευξη ενός φυσιολογικού βάρους και όχι ενός πάρα πολύ χαμηλού βάρους που θέτει σε κίνδυνο την υγεία. Η ύπαρξη επιπλέον βάρους γύρω από τη μέση, υποδηλώνει αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση διαβήτη τύπου 2 και καρδιακών παθήσεων. Η περιφέρεια μέσης των αντρών πρέπει να είναι μέχρι 102cm ενώ η περιφέρεια των γυναικών πρέπει να είναι μέχρι 89cm. Επίσης σημαντικοί δείκτες για την κατάσταση της υγείας σας είναι η αρτηριακή πίεση, οι τιμές χοληστερόλης και σακχάρου στο αίμα.
Δεν μπορείτε να «πάρετε» αρκετή πρωτεΐνη εάν δεν καταναλώσετε κρέας
Οι πρωτεΐνες είναι ένα από τα τρία μακροστοιχεία (τα άλλα δύο είναι οι υδατάνθρακες και το λίπος). Χρειάζεστε περίπου το 10-15 % της συνολικής ημερήσιας ενέργειας να είναι πρωτεΐνη για να παραμείνετε υγιείς. Τα στοιχεία που απαρτίζουν την πρωτεΐνη (αμινοξέα) είναι υπεύθυνα για πολλές και διαφορετικές αναγκαίες λειτουργίες του οργανισμού, όπως η ανάπτυξη και επισκευή των κυττάρων, αλλά σύμφωνα με έρευνες οι περισσότεροι τρώνε περισσότερες πρωτεΐνες από τις αναγκαίες. Πόση είναι αρκετή και από πού μπορείτε να τη λάβετε; Για να υπολογίσετε χονδρικά τις ανάγκες σας σε πρωτεΐνη, πολλαπλασιάστε το βάρος σας με 1,1 και αφαιρέστε 10. Για παράδειγμα κάποιος που ζυγίζει 55 κιλά χρειάζεται περίπου 50 γραμμάρια την ημέρα. (50x1.1 = 60 - 10 = 50). Μια μπριζόλα 115γρ- σαν ένα πακέτο τραπουλόχαρτα- περιέχει 25γρ πρωτεΐνης δηλαδή τη μισή από την ημερήσια ανάγκη του οργανισμού (αναφορικά με το παράδειγμα). Σε αυτό προσθέστε την πρωτεΐνη που λαμβάνετε από τα τρόφιμα φυτικής προέλευσης και θα δείτε ότι είναι εύκολο να λαμβάνετε ημερησίως την αναγκαία ποσότητα πρωτεΐνης. Κάποιος που αποφεύγει την κατανάλωση ζωικών προϊόντων μπορεί να λάβει την απαραίτητη πρωτεΐνη από φυτικές πηγές. Η καλύτερη συμβουλή είναι η κατανάλωση ποικιλίας φασολιών, όσπριων, φυτικών ινών και ξηρών καρπών- ακόμα και τα λαχανικά περιέχουν περίπου 2 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά μερίδα. Εφόσον η βιταμίνη B-12 δεν συναντάται σε τρόφιμα φυτικής προέλευσης, θα πρέπει να καταναλώνετε εμπλουτισμένα δημητριακά και ψωμί ολικής αλέσεως καθώς και προϊόντα σόγιας, μια καλή πηγή πρωτεΐνης που περιέχει και τα 9 απαραίτητα αμινοξέα.
Δεν μπορείτε ποτέ να είστε πολύ αδύνατοι
Παρόλο που τα πρότυπα που παρουσιάζονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι αρκετές φορές πάρα πολύ αδύνατα (ελλιποβαρή), αυτό δεν πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση γιατί μπορεί να προκαλέσει αρκετά προβλήματα ακόμα και θάνατο. Η έλλειψη βάρους αυξάνει τον κίνδυνο για αναιμία και οστεοπόρωση ενώ η κακή και ελλιπής διατροφή μπορεί να προκαλέσει εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος με αποτέλεσμα ο οργανισμός να μην μπορεί να αντιμετωπίσει ιούς και μικρόβια. Οι ελλιποβαρείς γυναίκες μπορούν να χάσουν την περίοδό τους, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο για οστεοπόρωση. Όταν ο Δείκτης Μάζας Σώματος (δηλαδή το βάρος -σε κιλά- δια το ύψος -σε μέτρα- στο τετράγωνο) είναι κάτω από 18.5 kg/m2 υποδηλώνει κίνδυνο υποσιτισμού.
Κάποια φαγητά «καίνε» το λίπος
Η απώλεια βάρους δεν είναι κάτι μαγικό, είναι απλή ισορροπία (προσληφθείσες θερμίδες έναντι θερμίδων που καταναλώνονται). Τα φαγητά δεν συμπεριφέρονται όπως τα φάρμακα. Δεν μπορούν να αυξήσουν το μεταβολισμό και δεν μπορούν να «διώξουν» το λίπος. Κάνοντας εντριβές στα πόδια σας με μια κρέμα «μείωσης κυτταρίτιδας» δεν θα σας μειώσει το υποδόριο λίπος. «Καίτε» λίπος ισορροπώντας τη διατροφή σας και αυξάνοντας τη φυσική σας δραστηριότητα.
Η μη ύπαρξη υδρογονωμένων (trans) λιπαρών σημαίνει μηδέν γραμμάρια υδρογονωμένων λιπαρών
Πως γίνετε ένα προϊόν να γράφει Χωρίς Trans Λιπαρά αλλά να περιέχει υδρογονωμένα λιπαρά; Γιατί έχει θεσπιστεί ότι ένα προϊόν που περιέχει μισό γραμμάριο trans λιπαρών θεωρείτε προϊόν Χωρίς Trans Λιπαρά. Για να το αποφύγετε αυτό, διαβάζετε τις ετικέτες διατροφικής επισήμανσης όταν ψωνίζετε. Διαβάζετε πρώτα το μέγεθος μερίδας, μετά τις θερμίδες ανά μερίδα και μετά τα γραμμάρια λίπους ανά μερίδα.
Οι άνθρωποι με διαβήτη δεν μπορούν ποτέ να φάνε ζάχαρη
Παρόλο που ο μύθος περί ζάχαρης εξακολουθεί να υπάρχει, το σημαντικότερο πράγμα σε μια διατροφή για διαβητικούς (σύμφωνα με την Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία) είναι ότι οι άνθρωποι με διαβήτη μπορούν να απολαύσουν ό,τι φαγητά τρώει και η υπόλοιπη οικογένεια, με προσεκτικό σχεδιασμό και ισορροπία. Η ζάχαρη είναι ένας υδατάνθρακας, και μπορεί να υπάρχει σε μια υγιεινή διατροφή σαν ένα γλυκό, σε σωστή ποσότητα και σε ισορροπία με την ημερήσια κατανάλωση τροφών, ούτως ώστε η γλυκόζη στο αίμα να παραμένει σταθερή. Οι άνθρωποι που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή ή/και ινσουλίνη προκειμένου να ελέγχουν το σάκχαρο στο αίμα τους πρέπει να προσέχουν ώστε να έχουν ισορροπημένη κατανάλωση τροφίμων με την αγωγή τους. Σε συνεννόηση με το γιατρό τους ή το διαιτολόγο τους μπορούν να απολαύσουν μια πληθώρα φαγητών.
Η σοκολάτα δεν κάνει καλό στην υγεία
Τα υγιεινά πλεονεκτήματα της σοκολάτας βρίσκονται στην σκούρη σοκολάτα (υγείας) και όχι στη σοκολάτα γάλακτος. Η σκούρη σοκολάτα βοηθά στην μείωση εμφάνισης καρδιακών ασθενειών. Όμως, παρόλο που η σοκολάτα περιέχει μερικά αντιοξειδωτικά παρόμοια με αυτά που περιέχει το τσάι και το κρασί, η υπερκατανάλωση σοκολάτας μπορεί να επηρεάσει το βάρος σας, αυξάνοντας το. Για το λόγο αυτό η σοκολάτα πρέπει να καταναλώνεται με σύνεση.

Συγχρονη αντιμετωπιση της κολπικης μαρμαρυγης

Η κολπική μαρμαρυγή αποτελεί τη συχνότερη αρρυθμία στον ενήλικα. Πρόκειται για μία από τις συνηθέστερες αιτίες νοσηλείας ασθενών στον δυτικό κόσμο, καθώς υπολογίζεται ότι σε άτομα άνω των 70 ετών συναντάται σε ποσοστό 10% στον γενικό πληθυσμό. Το ποσοστό αυτό αντιπροσωπεύει στη χώρα μας έναν τεράστιο αριθμό ασθενών που υποφέρουν από την αρρυθμία αυτή.
Σύμφωνα με στοιχεία από τη μεγάλη αμερικανική μελέτη Framingham Study, η χρόνια κολπική μαρμαρυγή συνοδεύεται από...
εντυπωσιακή αύξηση του κινδύνου θνητότητας των ασθενών, της τάξης του 50% - 90%. Η αρρυθμία αυτή θέτει τον ασθενή σε 5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, 3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας και 2 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εγκεφαλικής άνοιας. Δεν είναι τυχαίο ότι το 2,4% του συνολικού προϋπολογισμού του Βρετανικού Εθνικού Συστήματος Υγείας αναλώνεται στην αντιμετώπιση ασθενών με κολπική μαρμαρυγή.
Δεδομένου ότι η αρρυθμία αυτή είναι σοβαρός προδιαθεσικός παράγοντας για τη δημιουργία θρομβοεμβολικών εμβολικών εγκεφαλικών επεισοδίων, οι ασθενείς πρέπει να τίθενται σε χρόνια χορήγηση αντιπηκτικών. Αυτή, εκτός των κινδύνων αιμορραγίας, μειώνει κατά 60% την πιθανότητα εγκεφαλικών επεισοδίων, αλλά δεν την εκμηδενίζει. Είναι προφανές ότι η εκρίζωση της αρρυθμίας είναι σημαντική για την καρδιολογική κοινότητα και τους ασθενείς μας. Δυστυχώς, όμως, οι διαθέσιμες φαρμακευτικές θεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές για την πρόληψη της αρρυθμίας και συνοδεύονται από πολλές επιπλοκές.
Μέχρι τώρα η εκρίζωσή της με επεμβατικές μεθόδους (ablation) είχε περιορισμένη επιτυχία, εν αντιθέσει με άλλες αρρυθμίες, που μπορούν πλέον να θεραπευτούν οριστικά με ablation, δηλαδή με καυτηριασμό των αρρυθμιογόνων εστιών. Μία από τις διεθνείς προσπάθειες για ablation κολπικής μαρμαρυγής στην Ευρώπη ανακοινώθηκε από εμάς το 1996 στο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας. Έκτοτε η ομάδα μας βρίσκεται διεθνώς στην πρωτοπορία για την ανάπτυξη και την κλινική εφαρμογή νέων επεμβατικών μεθόδων ριζικής θεραπείας της αρρυθμίας αυτής. Με τις σύγχρονες μεθόδους, τοποθετούνται ηλεκτρόδια μέσω της μηριαίας φλέβας στον αριστερό κόλπο και καυτηριάζονται αρρυθμιογόνες εστίες στο τοίχωμα αυτού και στην είσοδο των πνευμονικών φλεβών. Η επέμβαση γίνεται υπό τοπική αναισθησία και διαρκεί 2 - 4 ώρες. Απαιτείται μόνο μία μέρα νοσηλείας, παρ’ όλα αυτά πρόκειται για επέμβαση αρκετά περίπλοκη, που απαιτεί εξειδίκευση και πείρα.
Έρευνα για βελτιωμένες μεθόδους
Οι μέθοδοι και οι τεχνικές συνεχώς βελτιώνονται και μέχρι σήμερα στην Ευρωκλινική έχουμε επέμβει σε άνω των 300 περιστατικά. Τα ποσοστά επιτυχίας υπερβαίνουν το 75% για την εξάλειψη της αρρυθμίας και δεν έχουν παρατηρηθεί σοβαρές επιπλοκές. Τα κλινικά μας αποτελέσματα έχουν παρουσιαστεί σε μεγάλα καρδιολογικά συνέδρια και έχουν δημοσιευτεί σε έγκριτα ιατρικά περιοδικά. Η κλινική μας αποτελεί πλέον κέντρο αναφοράς ασθενών ακόμη και από το εξωτερικό. Αυτήν την εποχή βρίσκεται σε κλινική εφαρμογή ένα μεγάλο πρόγραμμα βελτίωσης των επεμβατικών μεθόδων για την εξάλειψη της αρρυθμίας σε συνεργασία της ομάδας μας με το Massachusetts General Hospital του Πανεπιστημίου Harvard.
Η κολπική μαρμαρυγή είναι μία από τις σύγχρονες επιδημίες του δυτικού κόσμου και οι προσπάθειες για τη θεραπεία και την εξάλειψή της είναι εντατικές και παρουσιάζουν εντονότατο κλινικό και επιστημονικό ενδιαφέρον.
Η ομάδα μας βρίσκεται διεθνώς στην πρωτοπορία για την ανάπτυξη και την κλινική εφαρμογή νέων επεμβατικών μεθόδων ριζικής θεραπείας της αρρυθμίας αυτής.



Παρενέργειες ασπιρινης σαλοσπιρ

Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη ασπιρίνη και σαλοσπίρ είναι από τα πιο συνήθη χρησιμοποιούμενα φάρμακα για την αντιθρομβωτική αναλγητική και αντιπυρετική τους δράση και περιέχουν ακετυλοσαλικυλικό οξύ. Κατά τα τελευταία χρόνια καταναλώνονται ευρέως από αρκετά άτομα, λόγω μελετών που συνδέουν τα φάρμακα αυτά με την πρόληψη του εμφράγματος και ορισμένων καρκίνων. Οι μελέτες αυτές έχουν τύχει ευρείας δημοσιότητας, μέσω του τύπου.
Οι παρενέργειες των φαρμάκων περιλαμβάνουν...
γαστρεντερικά ενοχλήματα, αιμορραγικά επεισόδια, αλλεργικές αντιδράσεις, ηπατική ανεπάρκεια, αύξηση ουρικού οξέως, προβλήματα ώτων, ηπατική βλάβη, λήθαργο, σύγχυση.
Οι πιο συνήθεις παρενέργειες κατά την χρόνια χρήση είναι τα δυσπεπτικά ενοχλήματα. Η ανάπτυξη έλκους, διαβρωτικής γαστρίτιδας και γαστρορραγίας είναι σπανιότερα. Ακόμη και η λήψη μόνο 75 mg ημερησίως ακετυλοσαλικυλικού οξέως με τη μορφή ασπιρίνης την ημέρα (κάτι λιγότερο από μία παιδική ασπιρίνη) μπορεί να προκαλέσει σοβαρή γαστρορραγία. Παράγοντες κινδύνου είναι η μεγάλη ηλικία, το ιστορικό έλκους, η συνοδός λήψη ορισμένων φαρμάκων (π.χ. κορτιζόνης, αντιπηκτικά), η λήψη πολλών μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών.
Η τοξική δράση των φαρμάκων αυτών στο στομάχι είναι άμεση και έμμεση. Η ασπιρίνη και το σαλοσπίρ είναι ασθενή οξέα. Διαπερνούν τις λιποειδικές μεμβράνες των επιθηλιακών κυττάρων του στομάχου, προκαλώντας ποικίλες κυτταρικές αλλοιώσεις. Προκαλούν επίσης αλλοιώσεις στην επιφανειακή βλέννα του στομάχου. Η έμμεση δράση τους εκδηλώνεται με μείωση στην πηκτικότητα του αίματος που προκαλούν στην κυκλοφορία και μείωση των επιπέδων των προσταγλανδινών. Οι προσταγλανδίνες είναι απαραίτητες για την ρύθμιση της γαστρικής έκκρισης οξέως σε φυσιολογικά επίπεδα, για την ακεραιότητα και τον πολλαπλασιασμό των επιθηλιακών κυττάρων του στομάχου.
Λόγω (κυρίως) της έμμεσης δράσης της ασπιρίνης τα προστατευτικά εντεροδιαλυτά δισκία ακετυλοσαλικυλικού οξέως(π.χ. σαλοσπίρ), που χορηγούνται για το έμφραγμα και για πρόληψη θρομβώσεων, εμφανίζουν επίσης κίνδυνο έλκους και γαστρορραγίας.
Η κατανάλωση των φαρμάκων αυτών πρέπει να γίνεται με σύνεση, κάτω από σοβαρή ιατρική παρακολούθηση και όχι ανεξέλεγκτα. Η προληπτική τους χορήγηση έχει θέση μόνο σε περιπτώσεις υψηλού κινδύνου για την ανάπτυξη ορισμένων επικίνδυνων θρομβώσεων και σε περιπτώσεις υψηλού κινδύνου για την ανάπτυξη ορισμένων επικίνδυνων καρκινωμάτων.

Κρυμμένο αλάτι

Η υψηλή αρτηριακή πίεση αποτελεί παράγοντα κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Κάθε χρόνο 15 εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο παθαίνουν εγκεφαλικό. Εάν, μάλιστα, η αρτηριακή πίεση παραμείνει σε υψηλά επίπεδα για πολλά χρόνια, εμφανίζονται σοβαρές βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία του σώματος.
Οι βλάβες αυτές, επηρεάζουν αρνητικά την ελεύθερη ροή του αίματος στα διάφορα όργανα του σώματος. Όταν η ροή του αίματος στον εγκέφαλο διακοπεί πλήρως, τότε εκδηλώνεται το εγκεφαλικό επεισόδιο.
Οι μέχρι σήμερα έρευνες έχουν δείξει, ότι...
ακόμη και μικρές αυξήσεις της αρτηριακής πίεσης, μπορούν να αυξήσουν δραματικά τον κίνδυνο κάποιου ατόμου να παρουσιάσει εγκεφαλικό επεισόδιο. Τα εγκεφαλικά είναι η δεύτερη αιτία θανάτου στις ηλικίες άνω των 60 ετών.
Η αρτηριακή πίεση επηρεάζεται άμεσα από τον τρόπο ζωής. Οι σωστές επιλογές στη διατροφή και τον τρόπο ζωής μας, μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και συνακόλουθα στη μείωση του κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα. Για παράδειγμα, η μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης κατά 2 mmHg συνδέεται με μείωση κατά 10% περίπου των θανάτων από εγκεφαλικά επεισόδια και περίπου 7% μείωση των θανάτων από στεφανιαία νόσο ή από άλλες αγγειακές νόσους στις μέσες ηλικίες.
Υπέρταση και αλάτι
Μια από τις βασικές αρχές της αντιμετώπισης του προβλήματος της ψηλής πίεσης, είναι η μείωση του άλατος στη διατροφή. Είναι γνωστό ότι στην εποχή μας, το αλάτι που προσλαμβάνει ο οργανισμός μας διά μέσου της διατροφής, είναι πολύ περισσότερο από τις βασικές του ανάγκες.
Η μεγάλη ποσότητα αλατιού στη διατροφή, συμβάλλει στη γένεση της υψηλής πίεσης και στην αποτυχία των θεραπειών που δίνονται. Παρά τις προσπάθειες των ασθενών να μειώνουν το αλάτι που βάζουν στο φαγητό τους, εντούτοις η συνολική ποσότητα αλατιού που προσλαμβάνουν δεν μειώνεται ουσιαστικά.
Ο βασικός λόγος της αποτυχίας οφείλεται σε αυτό που πολλοί ερευνητές αποκαλούν "κρυμμένο αλάτι". Πρόκειται για το αλάτι που περιέχεται στα έτοιμα ή προκατασκευασμένα φαγητά και τρόφιμα που παράγονται βιομηχανικά ή που μας προμηθεύουν διάφορα εστιατόρια.
Έχει υπολογιστεί ότι το 85% του αλατιού που τρώμε περιέχεται σε έτοιμα φαγητά, σάλτσες, αλλαντικά, καπνιστά, ορισμένα ποτά και άλλα. Το αλάτι που προσθέτουμε εμείς στο τραπέζι όταν τρώμε, αντιστοιχεί μόνο στο 15% του συνόλου του αλατιού που προσλαμβάνουμε.
Οι περισσότερες ετικέτες τροφίμων αναφέρουν αν οι τροφές περιέχουν ή όχι νάτριο, καθώς και την περιεκτικότητά τους σε αυτό. Το νάτριο όμως μπορεί να περιέχεται και σε άλλες χημικές μορφές πέραν του γνωστού αλατιού, με αποτέλεσμα ο καταναλωτής να μπερδεύεται. Νάτριο περιέχουν επίσης:
Το χλωριούχο νάτριο, δηλαδή το κοινό αλάτι, που χρησιμοποιείται επιτραπέζια, στο μαγείρεμα, κατά την επεξεργασία τροφίμων, στις κονσέρβες κ.λπ.
Το γλουταμινικό μονονάτριο, ένα καρύκευμα που χρησιμοποιείται στο σπίτι, σε εστιατόρια και σε πολλά συσκευασμένα τρόφιμα (κονσέρβες, κατεψυγμένα κ.λπ.).
Το Baking-Powder, που χρησιμοποιείται για την επιτάχυνση του φουσκώματος στο ψωμί και στο κέικ.
Το Διττανθρακικό Νάτριο, η μαγειρική σόδα, που χρησιμοποιείται κατά την παρασκευή ψωμιού, αρτοσκευασμάτων και γλυκών.
Η Άλμη, που χρησιμοποιείται στην επεξεργασία τροφίμων για την εμπόδιση ανάπτυξης βακτηρίων. Περιέχεται σε κονσέρβες, σε κατεψυγμένα τρόφιμα, σε τουρσιά κ.λπ.
Το Φωσφορικό Δινάτριο Άλας. Περιέχεται σε ορισμένα δημητριακά, καθώς και σε βιομηχανικά τυριά.
Το Αλγινικό Νάτριο, που προστίθεται στα σοκολατούχα γάλατα και στα παγωτά για να μαλακώσει την υφή τους.
Το Βενζοϊκό Νάτριο, που χρησιμοποιείται σαν συντηρητικό σε διάφορα παρασκευάσματα (μαγιονέζα, dressings, αναψυκτικά).
Το Υδροξείδιο του Νατρίου ή καυστικό νάτριο, το οποίο χρησιμοποιείται στην επεξεργασία τροφίμων για να μαλακώσει την φλούδα της ελιάς, του καλαμποκιού κ.λπ.
Το Προπιονικό Νάτριο, που χρησιμοποιείται για την παστερίωση τυριών και ορισμένων αρτοσκευασμάτων και κέικ, ώστε να εμποδιστεί η ανάπτυξη μούχλας.
Το Θειώδες Νάτριο, που χρησιμοποιείται για την λεύκανση ορισμένων φρούτων που χρειάζονται τεχνητό χρώμα (κεράσια μαρασκίνο, φρουί-γλασέ κ.λπ.) και ως συντηρητικό κάποιων ξηρών φρούτων (πχ. δαμάσκηνα).
Υπέρταση και Κάλιο
Αμερικανική μελέτη έδειξε ότι η ενίσχυση των επιπέδων του καλίου στη διατροφή μας, μπορεί να μειώσει τον ατομικό κίνδυνο εκδήλωσης υπέρτασης και να μειώσει την αρτηριακή πίεση, σε άτομα που πάσχουν ήδη από υπέρταση.
Η επαρκής πρόσληψη καλίου θεωρείται λόγος για τον οποίο οι φυτοφάγοι και οι απομονωμένοι πληθυσμοί, έχουν πολύ χαμηλή συχνότητα καρδιακών νοσημάτων. Οι επιστήμονες διενεργώντας ανασκόπηση δημοσιευμένων ερευνών επί του συγκεκριμένου θέματος, τονίζουν την ανάγκη ενίσχυσης των επιπέδων του καλίου μέσω της διατροφής, συντελώντας έτσι στη μείωση των πασχόντων από υπέρταση κατά 10%.
Το 2006, η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία εξέδωσε νέες κατευθυντήριες οδηγίες, σύμφωνα με τις οποίες ο μέσος Αμερικανός πρέπει να καταναλώνει 4,7 γραμμάρια καλίου την ημέρα.
Η αύξηση του καλίου με τη παράλληλη μείωση του νατρίου είναι πιθανόν η σημαντικότερη διατροφική επιλογή μετά την απώλεια βάρους και θα πρέπει να υιοθετείται για τη μείωση της καρδιαγγειακής νόσου.

Πολλοί διεθνείς οργανισμοί όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Υπέρτασης, η Αμερικάνικη Καρδιολογική Εταιρεία αναγνωρίζουν ότι μια διατροφή πλούσια σε κάλιο βοηθά στη διατήρηση φυσιολογικής αρτηριακής πίεσης και μειώνει τον κίνδυνο εμφραγμάτων.
Η αυξημένη πρόσληψη Καλίου βοηθά στην αποβολή νατρίου και νερού από το σώμα, μειώνοντας την αρτηριακή πίεση.
Τροφές πλούσιες σε κάλιο είναι τα φρούτα (οι μπανάνες περιέχουν 422mg Καλίου) και τα λαχανικά, το μαγειρεμένο κρέας και ψάρι, το γάλα (ημιάπαχο 366mg Καλίου/ποτήρι), το γιαούρτι. Επίσης στην αγορά κυκλοφορούν λειτουργικά τρόφιμα εμπλουτισμένα με κάλιο (π.χ. μαργαρίνες, ροφήματα φρούτων και λαχανικών κ.ά.), που βοηθούν στην πρόληψη της υπέρτασης.
Όταν καταναλώνετε έτοιμες τροφές, επιλέξτε εκείνες που περιέχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο και υψηλή σε κάλιο.
Γράφει η Γεωργία Ίσαρη, Κλινική Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, Χαροκοπείου Πανεπιστημίου, Επιστημονικός Συνεργάτης Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου «Αττικόν»

Αρχείο Αναρτήσεων